Koza burska: cechy rasy i praktyczne pytania dotyczące hodowli
Przewodnik po rasach
Koza burska: cechy rasy i praktyczne pytania dotyczące hodowli
Koza burska potrzebuje czegoś więcej niż przestronnego miejsca do karmienia. Potrzebuje też towarzystwa innych kóz, suchego schronienia, wybiegu i bezpiecznego ogrodzenia. Rasa słynie z mocnej budowy, ale opis rasy nie powie Ci, jak duże jest oferowane zwierzę ani jak zachowuje się w Twojej grupie. Dlatego najpierw przyjrzyj się zwierzęciu oraz temu, co możesz mu zapewnić u siebie. Zapoznaj się z holenderskimi informacjami o rasie i ogólnymi informacjami LICG o kozach.
Rasa pochodzi z Republiki Południowej Afryki.
Rasę wyselekcjonowano do produkcji mięsa.
Około 65 do 75 kg w przypadku kozy i 90 do 120 kg w przypadku kozła.
Między innymi szeroka budowa, zwisające uszy, wypukły profil nosa i rogi.
Spis treści
- Produkty do tego poradnika
- Pochodzenie i nazwy rasy: o którą kozę burską chodzi?
- Wielkość dorosłych zwierząt, przeznaczenie i różnice między liniami
- Budowa ciała i rogi: wybór otworów do karmienia i ogrodzenia
- Schronienie, życie w grupie i codzienna opieka
- Pasza, woda i wyposażenie dopasowane do rozmiarów zwierząt
- Porównanie dwóch sytuacji i pytania do hodowcy
- Częste pytania o kozę burską i jej utrzymanie
Przydatne w tym poradniku
Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.
Stałe miejsce karmienia
Koryto paszowe dla koni, 6 l, czarne – Vplast
To koryto paszowe jest przeznaczone również dla kóz i zapewnia stałe miejsce do podawania paszy.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Sprawdź u swoich zwierząt, czy głowa i ewentualne rogi swobodnie mieszczą się przy korycie oraz czy każde zwierzę ma dostęp do paszy.
Miejsce na wodę pitną
Koryto z naturalnego kauczuku do paszy i wody, 20 l – Gobel
To koryto o pojemności 20 litrów może stać w stajni lub na zewnątrz i nadaje się również do podawania wody.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Wybierz miejsce, w którym wszystkie kozy mają dostęp do wody i w którym łatwo utrzymasz koryto w czystości.
Przejrzyste przechowywanie paszy
Pojemnik na paszę z pokrywą i zamknięciem, 40 l – Vplast
Ten pojemnik na paszę ma zamykane wieko i etykietę, na której można zapisać jego zawartość.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Sprawdź, czy pojemność 40 litrów odpowiada ilości paszy, którą chcesz przechowywać.
Pochodzenie i nazwy rasy: o którą kozę burską chodzi?
Koza burska jako rasa pochodzi z Republiki Południowej Afryki. W informacjach o rasie pojawia się również afrykańska nazwa boerbok. Holenderska komisja hodowlana używa nazwy Nederlandse Boergeit w odniesieniu do swojej hodowli i księgi hodowlanej; nie oznacza to, że rasa powstała w Holandii. Przeczytaj informacje o rasie przygotowane przez komisję hodowlaną.
Zapytaj o znane pochodzenie oferowanego zwierzęcia i ewentualną rejestrację. Holenderski regulamin hodowli rozróżnia między innymi pomocniczą księgę hodowlaną dla ocenionych zwierząt o całkowicie lub częściowo nieznanym pochodzeniu oraz właściwą księgę hodowlaną. Samego statusu rejestracji nie da się ustalić na podstawie wyglądu.
| Cecha | Holenderski opis rasy | Co sprawdzić |
|---|---|---|
| Pochodzenie | Rasa pochodzi z Republiki Południowej Afryki. | Jakie pochodzenie tego zwierzęcia jest znane? |
| Przeznaczenie | Rasę wyselekcjonowano do produkcji mięsa. | Co hodowca może powiedzieć o oferowanych zwierzętach? |
| Masa dorosłego zwierzęcia | Około 65 do 75 kg w przypadku kozy i 90 do 120 kg w przypadku kozła. | Ile lat ma to zwierzę i jak duże jest obecnie? |
| Wygląd | Między innymi szeroka budowa, zwisające uszy, wypukły profil nosa i rogi. | Jak u tego zwierzęcia wyglądają głowa, ciało i ewentualne rogi? |
Tabela podsumowuje holenderskie informacje o rasie. Podane masy dotyczą dorosłych zwierząt; nie są prognozą dla koźlęcia ani wymiarami otworu do karmienia.
Wielkość dorosłych zwierząt, przeznaczenie i różnice między liniami
Komisja hodowlana opisuje szeroką klatkę piersiową i dobrze rozwinięte umięśnienie. Wspomina również o spokojnym temperamencie. Jest to cecha rasy podana w opisie, a nie obietnica dotycząca konkretnej kozy. Obserwuj zwierzę, gdy się porusza oraz gdy przebywa w grupie i przy miejscu karmienia. W przypadku młodych zwierząt zapytaj też o budowę ich rodziców. Dowiesz się w ten sposób więcej niż z samej nazwy rasy lub orientacyjnej masy dorosłego zwierzęcia. Źródło: holenderskie informacje o rasie.
Budowa ciała i rogi: wybór otworów do karmienia i ogrodzenia
W holenderskim opisie rasy mowa o rogach szeroko rozstawionych. Przy urządzaniu miejsca dla zwierzęcia decydujące znaczenie ma faktyczne ułożenie jego rogów; zdarzają się też kozy bez rogów. Sprawdź, czy zwierzę może dosięgnąć paszy przez otwór do karmienia i wycofać głowę bez ryzyka zakleszczenia. W przypadku przejść zwróć uwagę na miejsce dla całego ciała, a nie tylko głowy. Zapoznaj się z opisem rasy i zaleceniami LICG.
Sprawdź ogrodzenie od strony wybiegu. Według LICG koza z rogami może wsunąć głowę przez siatkę, a potem mieć trudność z jej wycofaniem. Miejsca, na które można się wspiąć, położone blisko granicy wybiegu mogą ułatwić ucieczkę. Jeśli szukasz materiałów, możesz przejrzeć kategorię ogrodzeń Farmora. Osobno sprawdź, czy wybrany wariant nadaje się dla Twoich zwierząt i do danego miejsca. Źródło wskazówek dotyczących bezpieczeństwa: LICG.
Schronienie, życie w grupie i codzienna opieka
Kozy potrzebują towarzystwa innych kóz. Zapewnij suchą stajnię, w której wszystkie zwierzęta mogą jednocześnie odpoczywać, wybieg oraz osłonę, gdy przebywają na zewnątrz. Podczas karmienia obserwuj całą grupę: zwierzęciu, które jest stale odganiane, może pomóc dodatkowe miejsce karmienia. LICG opisuje ogólne zasady urządzania miejsca dla kóz i opieki nad nimi.
Co sprawdzać codziennie?
- Sprawdź, czy zwierzęta są żwawe, jedzą i mają dostęp do świeżej wody pitnej.
- Sprawdź miejsce odpoczynku, miejsca karmienia i ogrodzenie pod kątem zabrudzeń lub uszkodzeń.
- Zwróć uwagę na ranki, nietypowe odchody, chudnięcie lub zwierzę, które trzyma się z dala od grupy.
Obserwuj też racice i omów pytania dotyczące pasożytów z lekarzem weterynarii. Jeśli koza nagle staje się osowiała, nie je normalnie lub podejrzewasz chorobę, skontaktuj się z lekarzem weterynarii. Przeczytaj więcej w LICG o opiece i oznakach choroby.
Pasza, woda i wyposażenie dopasowane do rozmiarów zwierząt
Siano i inna odpowiednia pasza objętościowa należą do diety kóz; świeża woda pitna powinna być stale dostępna. Zmiany w żywieniu wymagają stopniowego przejścia. Paszę uzupełniającą dobieraj do kóz i sytuacji danego zwierzęcia, a nie na podstawie samej nazwy rasy. Potrzeb rosnącego zwierzęcia, kozła i kozy karmiącej nie da się określić na podstawie jednej masy podanej dla rasy. Źródło: LICG o żywieniu i wodzie.
| Wyposażenie | Na co zwrócić uwagę | Co sprawdzić podczas użytkowania |
|---|---|---|
| Paśnik lub otwór do karmienia | Głowa, rogi, wolna przestrzeń w otworze i dostęp do paszy. | Czy zwierzę może bezpiecznie jeść i odsunąć się od paszy? Czy pozostałe kozy z grupy również mogą jeść? |
| Miejsce pojenia | Dostępność i możliwość czyszczenia. | Czy każde zwierzę ma dostęp do świeżej wody? |
| Brama i przejście | Miejsce dla całego zwierzęcia oraz elementy, o które mogłoby się zranić. | Czy grupa może przejść bez tłoku? |
W Farmora dostępna jest kategoria owiec i kóz z ogólnymi artykułami do opieki nad zwierzętami. Sprawdź przy każdym artykule, czy jest przeznaczony dla kóz; sama obecność w tej kategorii nie potwierdza, że nadaje się dla Twojej kozy burskiej.
Porównanie dwóch sytuacji i pytania do hodowcy
Te hipotetyczne sytuacje pomogą Ci ustalić, co jest już przygotowane. Punktem wyjścia są kwestie towarzystwa, schronienia i miejsc karmienia opisane przez LICG w odniesieniu do kóz.
| Kwestia | Jest już grupa kóz | Jest tylko małe pastwisko |
|---|---|---|
| Grupa i przestrzeń | Są inne kozy, sucha stajnia i wybieg. Oceń, czy nowe zwierzęta będą pasować do tej grupy. | Brakuje jeszcze innej kozy i suchego miejsca odpoczynku. Zadbaj o nie przed zakupem zwierząt. |
| Czas | Codzienna opieka jest zapewniona. Znajdź też czas na obserwowanie, jak zwierzęta się poznają. | Przed podjęciem decyzji zaplanuj codzienną opiekę i zastępstwo na czas nieobecności. |
| Wyposażenie | Sprawdź istniejące miejsca karmienia, przejścia i ogrodzenie pod kątem oferowanych zwierząt. | Najpierw ustal, jakie zwierzęta przybędą, a potem przygotuj dla nich schronienie i miejsca karmienia. |
| Pytanie do rozstrzygnięcia | Czy wszystkie zwierzęta mogą bezpiecznie i spokojnie dostać się do paszy i wody? | Czy możesz zapewnić odpowiednie warunki życia w grupie, osłonę i nadzór? |
Pytania do hodowcy
- Jakie pochodzenie zwierzęcia jest znane i jakie dane z księgi hodowlanej są dostępne?
- Ile lat ma zwierzę i co wiadomo o wielkości jego rodziców?
- Czy zwierzę ma rogi i jak zachowuje się wobec innych kóz podczas karmienia?
- Jaką paszę otrzymuje teraz i czy są jakieś kwestie zdrowotne, które warto omówić z lekarzem weterynarii?
Odróżniaj dane z księgi hodowlanej od wymaganej prawem identyfikacji i rejestracji. W Holandii lokalizacja, w której przebywają kozy, wymaga numeru UBN także w przypadku osób utrzymujących je hobbystycznie. Przy przekazaniu zwierzęcia sprawdź jego identyfikację i zgłoś przybycie zgodnie z instrukcjami RVO. RVO o numerze UBN, identyfikacji i zgłoszeniach.
Częste pytania o kozę burską i jej utrzymanie
Czy koza burska może żyć wyłącznie wśród owiec?
LICG opisuje kozy jako zwierzęta stadne, które powinny być utrzymywane z innymi kozami. Wspólne pastwisko z owcami jest możliwe, ale nie jest powodem, by rezygnować z towarzystwa innych kóz. Źródło: LICG.
Czy typowe umaszczenie dowodzi, że zwierzę jest wpisane do księgi hodowlanej?
Nie. Informacje o rasie opisują pożądane umaszczenie, natomiast regulamin hodowli określa odrębne warunki rejestracji. Zapytaj o dane rejestracyjne oferowanego zwierzęcia. Informacje o rasie i regulamin hodowli.
