Przewodnik po rasach

Bydło rasy Piemontese: cechy i utrzymanie w praktyce

Piemontese to rasa bydła pochodząca z włoskiego regionu Piemont, obecnie utrzymywana głównie na mięso. Jasna sierść dorosłych zwierząt i umięśnienie to rozpoznawalne cechy, ale nie mówią, czy dane zwierzę będzie pasować do Twojej obory. Weź pod uwagę konkretne zwierzę, grupę i dostępne warunki. W przypadku zwierząt hodowlanych potrzebny jest także plan na czas porodu. ANABORAPI opisuje pochodzenie i użytkowanie rasy.

Zobacz cechy ↓Spis treści

Przydatne w tym poradniku

Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.

Przechowywanie paszy w uporządkowany sposób

Pojemnik na paszę z pokrywą i zamknięciem, 40 l – Vplast

Ten pojemnik na paszę z pokrywą i zamknięciem pomaga przechowywać paszę oddzielnie i rozpoznawać, co jest w środku.

Na co zwrócić uwagę przy wyborze Sprawdź, czy pojemność 40 litrów odpowiada ilości paszy, którą chcesz przechowywać.

€27,75

Zobacz produkt →

Możliwość uwiązania cielęcia

Regulowany kantar dla cieląt z plecionego nylonu, pomarańczowy – Excellent

Ten regulowany nylonowy kantar jest przeznaczony do uwiązania cielęcia podczas zabiegów pielęgnacyjnych.

Na co zwrócić uwagę przy wyborze Sprawdź, czy po wyregulowaniu kantar dobrze pasuje do Twojego cielęcia.

€18,35

Zobacz produkt →

Pochodzenie, klasyfikacja i nazwy bydła rasy Piemontese

Włoskie stowarzyszenie hodowców używa nazwy Razza bovina Piemontese. Określenie „bydło rasy Piemontese” oznacza tutaj tę samą rasę. Według stowarzyszenia dawniej użytkowano ją na kilka sposobów, a obecnie nacisk kładzie się na produkcję mięsa. Włoskie słowo fassone odnosi się w wyjaśnieniu stowarzyszenia do silnego umięśnienia uda, a nie do drugiej rasy bydła. Przeczytaj wyjaśnienie ANABORAPI.

Jasne zwierzę z umięśnionym zadem nie musi być czystorasowym przedstawicielem Piemontese. Zapytaj hodowcę o dane dotyczące pochodzenia i ewentualnych krzyżowań ras. Oddziel te informacje od identyfikacji konkretnego zwierzęcia: w Holandii obowiązują przepisy dotyczące identyfikacji i rejestracji bydła. RVO wyjaśnia te przepisy.

Budowa, wielkość dorosłych zwierząt i kierunek użytkowania

ANABORAPI opisuje między innymi szeroki grzbiet, rozwinięty zad, umięśnione uda oraz ciemną pigmentację pyska i racic. Barwa sierści różni się w zależności od wieku i płci. Holenderska księga hodowlana Piemontese wskazuje na spokojny charakter, ale zawsze sprawdź, jak oferowane zwierzę reaguje na ludzi, inne osobniki tego samego gatunku i zabiegi związane z jego obsługą. Opis rasy nie jest gwarancją zachowania. Zobacz włoski opis rasy oraz opis z holenderskiej księgi hodowlanej.

Brytyjski zakres masy podany w tabeli traktuj wyłącznie jako wstępną wskazówkę. Młoda jałówka, dorosła krowa i buhaj nie potrzebują przejść ani miejsc do obsługi o takich samych wymiarach. Oceń wymiary zwierzęcia, które faktycznie zamierzasz utrzymywać, oraz przestrzeń dostępną mu do chodzenia, obracania się i leżenia.

Poród u bydła rasy Piemontese i kiedy potrzebna jest pomoc

Według holenderskiej księgi hodowlanej wyraźne umięśnienie staje się widoczne przede wszystkim po urodzeniu. Nie oznacza to, że każdy poród przebiega bez problemów. W programie selekcyjnym ANABORAPI ocenia się zarówno cechy związane z cielęciem, jak i łatwość wycielenia krowy. W przypadku zwierzęcia hodowlanego zapytaj o wcześniejsze porody i dane dotyczące użytego buhaja. Holenderska księga hodowlana Piemontese; ANABORAPI o selekcji pod kątem cech związanych z porodem.

Przed spodziewanym porodem zadbaj o możliwość spokojnej obserwacji krowy i upewnij się, że wiesz, jak skontaktować się z lekarzem weterynarii zajmującym się bydłem. Zwracaj uwagę na widoczne postępy porodu. Zadzwoń, jeśli poród nie postępuje, widać nieprawidłowe ułożenie płodu albo oznaki zagrożenia dla krowy lub cielęcia. Nie próbuj samodzielnie korygować ułożenia na podstawie artykułu. University of Minnesota Extension opisuje postęp porodu i jego zaburzenia jako kwestie wymagające uwagi u bydła ogólnie, a nie jako procedurę dla tej rasy.

Po porodzie sprawdź, czy cielę pije od matki. Jeśli masz wątpliwości, czy pobrało siarę, albo z krową lub cielęciem dzieje się coś niepokojącego, skontaktuj się z lekarzem weterynarii. NVWA wskazuje niewystarczające pobranie siary jako zagrożenie. W Holandii jako posiadacz nowo narodzonego cielęcia musisz zazwyczaj w ciągu trzech dni roboczych założyć mu dwa zatwierdzone środki identyfikacji i zgłosić urodzenie w systemie I&R w ciągu trzech dni roboczych. Oznakowanie następuje przed zgłoszeniem urodzenia; RVO opisuje odrębne warunki późniejszego znakowania na niektórych obszarach przyrodniczych. RVO o znakowaniu; RVO o zgłaszaniu.

Warunki utrzymania, życie w grupie i codzienna opieka

Krowa z cielęciem i grupa dorastających buhajów mają różne wymagania dotyczące miejsca utrzymania i nadzoru. Oceń, czy wszystkie zwierzęta mogą się kłaść i wstawać, sięgać do paszy i wody oraz poruszać się bez poślizgnięć. Holenderska ocena ryzyka dotycząca bydła mięsnego wymienia między innymi przestrzeń przy stole paszowym, miejsca pobierania wody i przyczepność podłoża jako kwestie wymagające uwagi. Bydło trzeba ponadto chronić przed skrajnym upałem i zimnem; przepisy dotyczące dobrostanu obowiązują w Holandii również osoby utrzymujące zwierzęta hobbystycznie. Ocena ryzyka dotycząca bydła mięsnego opracowana przez NVWA; NVWA o dobrostanie bydła.

Co sprawdzać podczas codziennego obchodu?

• Czy każde zwierzę ma dostęp do paszy i wody, także gdy cała grupa stoi przy miejscu karmienia?
• Czy punkty poboru wody są sprawne, a miejsca do leżenia wystarczająco czyste, by zwierzęta mogły z nich korzystać?
• Czy któreś zwierzę porusza się inaczej, je mniej albo odłącza się od grupy? Jeśli obawiasz się choroby lub urazu, skonsultuj się z lekarzem weterynarii.
• Czy przejścia i ogrodzenie nadal są odpowiednie dla grupy, zwłaszcza jeśli pojawiło się cielę?

Pasza, woda pitna i odpowiednio dobrane wyposażenie

Sama nazwa rasy nie określa dawki pokarmowej. Dostosuj żywienie do wieku, kondycji i etapu życia swoich zwierząt, a w razie wątpliwości porozmawiaj ze specjalistą od bydła. Sprawdzaj w oborze i na pastwisku, czy zwierzęta rzeczywiście mają dostęp do wody: sama obecność poidła tego nie gwarantuje. NVWA opisuje zagrożenia związane z wodą, miejscami karmienia i żywieniem bydła mięsnego.

Przy wyborze konkretnego produktu zawsze sprawdzaj podany gatunek zwierzęcia, wymiary i warunki użytkowania. Ogólna nazwa kategorii nie potwierdza, że produkt nadaje się dla dorosłego zwierzęcia rasy Piemontese.

Czy bydło rasy Piemontese pasuje do Twojego gospodarstwa?

Te dwie sytuacje to przykłady do rozważenia. Pokazują, na jakie pytania trzeba najpierw odpowiedzieć, a nie które gospodarstwo automatycznie się nadaje.

Zapytaj hodowcę o pochodzenie, krzyżowania ras, zachowanie wobec ludzi i funkcjonowanie w grupie. W przypadku zwierząt hodowlanych zapytaj także o wcześniejsze porody i użytego buhaja. Wątpliwości dotyczące warunków utrzymania lub porodu omów z doświadczonym hodowcą bydła albo lekarzem weterynarii zajmującym się bydłem. W Holandii dla miejsca utrzymania bydła potrzebny jest również przy hobbystycznym chowie numer UBN. RVO wyjaśnia, kiedy potrzebny jest numer UBN.

Częste pytania o bydło rasy Piemontese

Czy bydło rasy Piemontese można rozpoznać po umaszczeniu?

Sierść jest wskazówką, a nie dowodem pochodzenia. Cielęta i dorosłe zwierzęta różnią się ponadto barwą. Jeśli zależy Ci na czystości rasowej, poproś o dane zwierzęcia. Zobacz opis sierści przygotowany przez ANABORAPI.

Czy krowy rasy Piemontese zawsze łatwo się cielą?

Nie, nie zakładaj, że sama rasa to gwarantuje. Włoskie stowarzyszenie hodowców ocenia oddzielnie cechy związane z porodem u cielęcia i krowy. Zapytaj o dostępne dane swoich zwierząt hodowlanych i zadbaj o możliwość uzyskania specjalistycznej pomocy. Przeczytaj o programie selekcyjnym ANABORAPI.