Świnie

Porównanie sposobów utrzymania świń w praktyce

Jasnoróżowa świnia stoi na słomie w drewnianym schronieniu, obok otwartego przejścia na ogrodzony zielony wybieg.

Praktyczny poradnik

Porównanie sposobów utrzymania świń w praktyce

Jaki sposób utrzymania jest odpowiedni dla świń? Porównuj nie tylko typ chlewni, lecz także podłogę w miejscu odpoczynku, ściółkę, dostęp do wody pitnej i możliwość wyjścia na zewnątrz. Certyfikacja ekologiczna to jeszcze osobna kwestia. Gdy przyjrzysz się tym cechom oddzielnie, zobaczysz, co trzeba sprawdzić w miejscu utrzymania świń i jakie codzienne czynności się z tym wiążą. Punktem wyjścia w kwestii niderlandzkich wymogów dotyczących dobrostanu jest objaśnienie RVO dotyczące świń.

Jasnoróżowa świnia stoi na słomie w drewnianym schronieniu, obok otwartego przejścia na ogrodzony zielony wybieg.
Spis treści
  1. Produkty do tego poradnika
  2. Rozróżnianie typu chlewni, wybiegu, ściółki i certyfikacji
  3. Woda, higiena, materiały i kontrola zwierząt w każdym systemie
  4. Ściółka i podłoga: utrzymanie suchości, czyszczenie i wybór materiału
  5. Ocena wybiegu na zewnątrz: dostęp, ogrodzenie i dzikie zwierzęta
  6. Weryfikacja twierdzeń o ekologicznej hodowli świń i innych deklaracji według lokalnych przepisów

Przydatne w tym poradniku

Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.

Rozróżnianie typu chlewni, wybiegu, ściółki i certyfikacji

Chlewnia może mieć częściowo pełną podłogę z rusztami albo wyścielone ściółką miejsce do odpoczynku. W obu przypadkach zwierzęta mogą też mieć dostęp do wybiegu. Słoma i przestrzeń na zewnątrz nie wykluczają się więc, ale żadna z tych cech osobno nie dowodzi, że hodowla jest ekologiczna. W przypadku świń ekologicznych obowiązują dodatkowe wymogi dotyczące między innymi chlewni i wybiegu. Zobacz niderlandzkie przepisy dotyczące świń oraz wymogi Skal dotyczące ekologicznego utrzymania.

Tabela porównawcza: co sprawdzić przy każdym sposobie utrzymania?
Wybór Podłoga i ściółka Woda i czyszczenie Zwierzęta i wybieg Certyfikacja
Chlewnia z częściowo pełną podłogą i rusztami Sprawdź podłogę w miejscu odpoczynku, ruszty oraz dostępny materiał do badania otoczenia i rycia. Sprawdź punkty pojenia i miejsca trudne do wyczyszczenia. Obejrzyj wszystkie zwierzęta; ten typ podłogi nie oznacza dostępu na zewnątrz. Nie da się tego ustalić na podstawie podłogi.
Chlewnia z wyścielonym ściółką miejscem do odpoczynku Sprawdź, czy miejsce odpoczynku pozostaje suche, a materiał jest czysty i nadaje się do użytku. Zwróć uwagę na wycieki przy punktach pojenia i usuwanie zabrudzonego materiału. Obejrzyj także zwierzęta leżące w głębi; nie można zakładać, że mają wybieg. Słoma nie jest dowodem statusu ekologicznego.
Chlewnia z wybiegiem na zewnątrz Osobno oceń podłogę wewnątrz, przejście i podłoże na zewnątrz. Uwzględnij dostępne punkty pojenia, odprowadzanie wody i czyszczenie przejścia. Sprawdź również zwierzęta na zewnątrz, schronienie, bramy i ogrodzenie. Wybieg nie jest dowodem statusu ekologicznego.
Certyfikowana hodowla ekologiczna Sprawdź, czy czyste, suche miejsce odpoczynku ze ściółką z naturalnego materiału spełnia wymogi ekologiczne. Sprawdź pojenie oraz utrzymanie chlewni i wybiegu. Oceń dostęp do wybiegu na świeżym powietrzu. Sprawdź ważny certyfikat i mające zastosowanie wymogi.

Ostatni wiersz nie opisuje czwartego, odrębnego typu chlewni: hodowla ekologiczna musi spełniać wymogi dotyczące kilku cech łącznie. Tabela pomaga postawić pytania, ale nie rozstrzyga, czy konkretne miejsce utrzymania spełnia wymogi. Zależy to między innymi od kategorii zwierząt i rzeczywistego wyposażenia. W tej kwestii zajrzyj do informacji RVO, a w przypadku hodowli ekologicznej także Skal.

Woda, higiena, materiały i kontrola zwierząt w każdym systemie

Każdy obchód kontrolny zacznij od zwierząt: czy widzisz je wszystkie, czy któreś ma ranę lub zachowuje się nietypowo i czy zwierzęta mogą korzystać z dostępnego wyposażenia? Następnie sprawdź, czy punkty pojenia działają oraz czy podłoga, ogrodzenie i instalacje nie są uszkodzone. Świnie starsze niż dwa tygodnie muszą mieć stale wystarczającą ilość świeżej wody. W odniesieniu do zwierząt gospodarskich obowiązują ponadto przepisy dotyczące kontroli zwierząt oraz codziennej kontroli obecnych urządzeń i systemów. Wybieg oznacza dodatkowy obchód na zewnątrz; przy ściółce szczególnej uwagi wymaga stan miejsca odpoczynku. Zobacz informacje RVO o wodzie oraz RVO o opiece i instalacjach.

  1. Wewnątrz: obejrzyj zwierzęta, punkty pojenia, miejsce odpoczynku, podłogę i wyposażenie.
  2. Przy ściółce: poszukaj mokrych lub wyraźnie zabrudzonych miejsc i sprawdź, skąd bierze się wilgoć.
  3. Przy wybiegu: sprawdź także przejście, przestrzeń na zewnątrz, bramy i ogrodzenie.
  4. Gdy zauważysz nieprawidłowość: zanotuj, które zwierzę lub który element wymaga uwagi, i zadbaj o dalsze działania. Jeśli stan chorego lub rannego zwierzęcia nie poprawia się dzięki zapewnionej przez ciebie opiece, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Materiały wzbogacające otoczenie sprawdzaj oddzielnie od miejsca odpoczynku. Sama obecność słomy nie musi wystarczyć: materiał musi być między innymi czysty, odpowiedni oraz dostępny dla świń i możliwy do wykorzystania przez nie. NVWA wyjaśnia, na co zwraca uwagę przy materiałach wzbogacających otoczenie świń.

Ściółka i podłoga: utrzymanie suchości, czyszczenie i wybór materiału

Wybór materiału zacznij od miejsca, w którym będzie leżał. Czy miejsce odpoczynku moknie przez punkt pojenia? Gdzie trafiają odchody i zabrudzona ściółka? Czy możesz wyczyścić podłogę i zakamarki pod tym miejscem lub obok niego? Przy rusztach sprawdź także uszkodzenia i wykonanie otworów: obowiązują tu wymogi zależne od utrzymywanych świń. Miejsca utrzymania muszą być bezpieczne i łatwe do czyszczenia. Zobacz wymogi dotyczące podłóg dla świń oraz ogólne przepisy dotyczące utrzymania zwierząt.

W przestrzeni ze ściółką można miejscowo usuwać mokry materiał, a później dokładniej wyczyścić całą przestrzeń. Po usunięciu ściółki sprawdź również podłogę pod nią. W przypadku świń ekologicznych Skal opisuje czyste, suche miejsce odpoczynku ze ściółką z naturalnego materiału. Skal rozróżnia ponadto ściółkę od słomy wykorzystywanej także jako pasza objętościowa; wobec tej drugiej stawia dodatkowy wymóg ekologiczny. Sprawdź, jak stosuje się ten wymóg, w informacjach Skal.

Ocena wybiegu na zewnątrz: dostęp, ogrodzenie i dzikie zwierzęta

Obejrzyj wybieg zarówno od strony chlewni, jak i z zewnątrz. Czy zwierzęta mogą korzystać z przejścia? Czy pozostają widoczne, czy mają schronienie i gdzie zbiera się woda deszczowa? Następnie sprawdź bramy i ogrodzenie pod kątem miejsc, w których utrzymywane świnie mogłyby mieć kontakt z dzikami. RVO zaleca zapobieganie takim kontaktom. NVWA zaleca także ograniczanie kontaktów z innymi hodowcami świń, wymiany materiałów i dostępu osób odwiedzających ze względu na ryzyko afrykańskiego pomoru świń. Zobacz materiały informacyjne RVO oraz zalecenia NVWA.

W przypadku świń ekologicznych wymagany jest wybieg na świeżym powietrzu, ale nie wypas. Według Skal wybieg może mieć również utwardzoną nawierzchnię; także wtedy obowiązują wymogi dotyczące jego urządzenia. Nie uznawaj więc utwardzonej przestrzeni na zewnątrz automatycznie ani za nieodpowiednią, ani za zatwierdzoną. Przeczytaj wymogi Skal dotyczące wybiegów w hodowli ekologicznej.

Weryfikacja twierdzeń o ekologicznej hodowli świń i innych deklaracji według lokalnych przepisów

W Niderlandach słowo „ekologiczny” nie jest określeniem, którego można dowolnie używać wobec chlewni ze słomą lub kawałkiem terenu na zewnątrz. Skal nadzoruje przestrzeganie przepisów dotyczących hodowli ekologicznej i certyfikuje ekologiczną działalność gospodarstw. Jeśli chcesz ocenić takie twierdzenie, sprawdź ważny certyfikat ORAZ to, co faktycznie dzieje się w chlewni i na wybiegu. Samo określenie „intensywny” nie mówi, jaka jest podłoga, jaka ściółka ani jaka przestrzeń na zewnątrz. Zobacz informacje Skal o certyfikacji oraz Skal o sprawdzaniu certyfikatów.

Jeśli natrafisz na niemieckie kategorie sposobów utrzymania, odróżniaj je od przepisów niderlandzkich. Niemieckie władze wyróżniają dla fazy tuczu kategorie Stall, Stall+Platz, Frischluftstall, Auslauf/Weide i Bio. Według informacji tych władz z lipca 2026 r. obowiązkowe oznaczenie świeżej wieprzowiny pochodzącej z Niemiec jest przewidziane od stycznia 2027 r. Oznaczenie to nie opisuje wszystkich wcześniejszych etapów życia zwierzęcia i nie stanowi niderlandzkiej normy dotyczącej miejsca utrzymania. Zobacz objaśnienie niemieckich władz.