Przewodnik po rasach

Bydło Salers: pochodzenie, cechy i przydatność do hodowli

Salers to francuska rasa bydła pochodząca z Masywu Centralnego. Wyróżniają ją czerwonobrązowa sierść, często kręcony włos i zakrzywione rogi. Obecnie bydło tej rasy utrzymuje się głównie jako krowy mamki. To, czy Salers będzie dla Ciebie odpowiednie, zależy jednak od konkretnego zwierzęcia oraz od przestrzeni, opieki i sposobu obchodzenia się z nim, jakie możesz zapewnić. Groupe Salers Évolution opisuje pochodzenie rasy, a opis rasy wyjaśnia jej użytkowanie.

Zobacz cechy ↓Spis treści

Przydatne w tym poradniku

Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.

Przechowywanie paszy w porządku

Pojemnik na paszę z pokrywą i zamknięciem, 40 l – Vplast

Ten pojemnik na paszę z pokrywą i zamknięciem pomaga przechowywać paszę w zamknięciu i chronić ją przed dostępem niepożądanych zwierząt.

Na co zwrócić uwagę przy wyborze Sprawdź, czy 40 litrów wystarczy na paszę, którą chcesz przechowywać osobno.

€27,75

Zobacz produkt →

Stałe miejsce na sól i minerały

Lizawka solna z soli kamiennej dla bydła, 10 kg – Excellent Mineral Rund

Dzięki tej lizawce bydło może pobierać sól i minerały w stałym miejscu.

Na co zwrócić uwagę przy wyborze Omów z doradcą żywieniowym, czy ta lizawka pasuje do dawki pokarmowej Twoich zwierząt.

€10,75

Zobacz produkt →

Francuska nazwa rasy, niemieckie określenie i pochodzenie

Salers to francuska nazwa rasy. Vache Salers oznacza krowę rasy Salers. Niemieckie określenia Salers Rind i Salers Rinder odnoszą się do bydła tej samej rasy, a nie do odrębnej rasy niemieckiej. Zarówno francuska organizacja hodowców rasy, jak i niemieckie stowarzyszenie hodowców Salers wskazują francuski Masyw Centralny jako obszar jej pochodzenia.

Są to cechy rasy, a nie dowód pochodzenia konkretnego zwierzęcia. Niemieckie stowarzyszenie hodowców rasy opisuje między innymi zróżnicowanie umaszczenia i rogów.

Udokumentowany wygląd i użytkowanie bydła Salers

Typowy przedstawiciel rasy ma mocną budowę, czerwonobrązową sierść, kręcony włos, czarne racice i rogi przypominające kształtem lirę. Niemieckie stowarzyszenie hodowców rasy wspomina również o zwierzętach czarnych i bezrogich. Ocena pochodzenia wyłącznie na podstawie koloru lub kształtu rogów nie jest więc wiarygodna. Zobacz opis niemieckiego stowarzyszenia hodowców Salers.

Dawniej bydło Salers utrzymywano także dla mleka i do prac pociągowych. Francuska organizacja hodowców rasy opisuje obecnie przede wszystkim utrzymywanie krów mamek, przy których cielęta piją mleko matki. Dawna tradycja użytkowania mlecznego pokazuje, że rasa miała różne zastosowania. Nie oznacza jednak, że każde oferowane zwierzę nadaje się do dojenia.

Organizacja hodowców rasy wymienia cechy macierzyńskie i łatwość wycieleń jako jej mocne strony. Nie pozwala to przewidzieć przebiegu konkretnego porodu. Przy zakupie zwierzęcia do rozrodu zapytaj o dostępne dane i zorganizuj nadzór w okresie wycielenia. Pamiętaj też, że krowa może bronić swojego cielęcia. Przeczytaj francuski opis rasy.

Warunki utrzymania, obchodzenie się ze zwierzętami i różnice między nimi

Salers może pasować do gospodarstwa z wypasem, ale warunki trzeba dostosować do zwierząt i całej grupy. Czy mogą bezpiecznie się poruszać i odpoczywać? Czy wszystkie mają dostęp do paszy i wody? Czy możesz odizolować zwierzę, gdy wymaga opieki? RVO opisuje wymogi obowiązujące w Holandii, dotyczące między innymi swobody ruchu, odpowiedniej opieki i bezpiecznych warunków utrzymania.

Najlepiej obserwować zwierzę podczas zwykłych czynności wykonywanych przez opiekuna, na przykład przy przemieszczaniu grupy. Zwróć uwagę na reakcję na ludzi i inne sztuki bydła. Zapytaj, jak zazwyczaj obchodzi się ze zwierzęciem i czy wcześniej występowały problemy. Szczególnie w przypadku krowy z cielęciem bezpieczny sposób kontrolowania obojga jest ważniejszy niż ogólna ocena temperamentu rasy.

Sprawdź także swoje gospodarstwo: przejścia, miejsca pojenia, bezpieczne miejsce do kontroli zwierząt oraz ogrodzenie. Kategoria produktów dla bydła i kategoria ogrodzeń mogą być punktem wyjścia do przeglądu potrzebnego wyposażenia. Przy każdym konkretnym produkcie sprawdź osobno, czy nadaje się dla Twoich zwierząt i pasuje do warunków w gospodarstwie.

Woda, żywienie, schronienie, racice i nadzór

Podstawowe potrzeby każdego zwierzęcia z gatunku bydła są takie same: wystarczająca ilość odpowiedniej paszy i wody, właściwe warunki utrzymania oraz opieka w razie choroby lub urazu. Sposób ich zaspokojenia zależy od zwierząt, grupy i pory roku. Zapoznaj się z ogólnymi zasadami opieki podanymi przez RVO.

Podczas upałów zapewnij na pastwisku wystarczająco dużo cienia i wody. Przy zimnej i mokrej pogodzie znaczenie mają wiatr, opady i suche miejsce do leżenia. Zwracaj przy tym szczególną uwagę na zwierzęta młode, stare, wychudzone lub chore. Opis rasy jako odpornej nie oznacza, że nie potrzebuje ona ochrony. NVWA podaje wskazówki dotyczące upałów oraz zimnej i mokrej pogody.

Nie lekceważ zmiany sposobu chodzenia ani wyraźnej kulawizny. Na podstawie samego chodu nie da się ustalić przyczyny; zleć ocenę nieprawidłowości. W razie wyraźnej kulawizny, objawów choroby lub pogorszenia stanu zwierzęcia skontaktuj się z lekarzem weterynarii. GD opisuje kulawiznę przy różnych schorzeniach racic, a RVO opisuje obowiązek zapewnienia opieki w Holandii.

Pochodzenie i indywidualna ocena pod kątem celu hodowli

Zacznij od określenia swojego celu. Szukasz krowy mamki do rozrodu, zwierzęcia do istniejącej grupy czy bydła do innego systemu utrzymania? Opis rasy wyjaśnia, dlaczego Salers wykorzystuje się jako krowy mamki, ale nie przesądza, czy oferowane zwierzę będzie pasować do Twojej grupy. Oceń więc także wiek, kondycję, sposób poruszania się i zachowanie oraz dostępne informacje o dotychczasowej opiece. Dowiedz się więcej o użytkowaniu rasy.

Przy zakupie zwierzęcia do rozrodu zapytaj, jakie dokumenty potwierdzające pochodzenie są dostępne. Francuska organizacja hodowców rasy zleca prowadzenie rejestru genealogicznego Herd Book Salers i wydaje świadectwa zootechniczne zawierające dane zwierzęcia oraz informacje o jego pochodzeniu. Porównaj numer identyfikacyjny w dokumentach z numerem na kolczykach zwierzęcia. Wygląd zgodny z cechami rasy Salers nie zastępuje takiej kontroli. Zobacz, czym zajmuje się Groupe Salers Évolution.

Jeśli utrzymujesz bydło w Holandii, zadbaj również o jego identyfikację i rejestrację. Według RVO miejsce utrzymania zwierząt musi być zarejestrowane pod numerem UBN, a bydło musi być zarejestrowane i mieć dwa kolczyki. Przybycie zwierzęcia z terytorium Holandii zgłasza się w systemie I&R w ciągu trzech dni roboczych. Jeśli zwierzę pochodzi z innego kraju UE, zapoznaj się również z odrębnymi zasadami dotyczącymi paszportu i zgłoszenia importu na stronie RVO poświęconej zgłaszaniu bydła.