Kozy

Thüringer Waldgeit: jak rozpoznać rasę i zaplanować opiekę

Brązowa koza z białymi pasami na głowie i białymi dolnymi częściami nóg stoi na słomie obok drewnianego schronienia.

Przewodnik po rasach

Thüringer Waldgeit: jak rozpoznać rasę i zaplanować opiekę

Thüringer Waldgeit to rasa kóz mlecznych pochodząca z Niemiec. W niemieckim programie hodowlanym nosi nazwę Thüringer Wald Ziege. Brązowa lub czarna sierść z białymi pasami na głowie może pomóc w rozpoznaniu rasy, ale nie potwierdza pochodzenia konkretnej kozy. Zapytaj więc o rejestrację i jednocześnie sprawdź, czy masz miejsce odpowiednie dla grupy kóz. Zobacz niemiecki program hodowlany.

Brązowa koza z białymi pasami na głowie i białymi dolnymi częściami nóg stoi na słomie obok drewnianego schronienia.
Wysokość w kłębie

65 do 75 cm

Masa ciała

40 do 70 kg

Spis treści
  1. Produkty do tego poradnika
  2. Oficjalna nazwa rasy, pochodzenie i wzorzec rasy
  3. Wygląd i praktyczne cechy kozy rasy Thüringer Waldgeit
  4. Życie w grupie i przeznaczenie w świetle cech rasy
  5. Kontrola pomieszczenia, miejsc karmienia, wody i ogrodzenia
  6. Ocena sprzedawcy, dokumentów pochodzenia i obecnych warunków utrzymania

Przydatne w tym poradniku

Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.

Dodatkowe miejsce karmienia

Koryto paszowe dla koni, 6 l, czarne – Vplast

Koryto paszowe dla koni, 6 l, czarne – Vplast

Według opisu to koryto paszowe jest przeznaczone również dla kóz i może pomóc w urządzeniu osobnego miejsca karmienia.

Na co zwrócić uwagę przy wyborze Sprawdź, ilu miejsc karmienia potrzebuje twoja grupa, aby koza odganiana przez inne zwierzęta też mogła spokojnie jeść.

Oficjalna nazwa rasy, pochodzenie i wzorzec rasy

Program hodowlany turyńskiego związku hodowców używa nazwy Thüringer Wald Ziege, w skrócie TWZ. Niemiecki krajowy związek hodowców używa też zapisu Thüringer Waldziege. Rasa powstała na początku XX wieku z miejscowych kóz z Turyngii, z ograniczonym udziałem kóz szwajcarskiej rasy Toggenburger. Rasę uznano w 1935 roku. Koza pochodząca z Turyngii nie należy więc automatycznie do tej rasy. Niemiecki program hodowlany; Niemiecki krajowy związek hodowców.

Wygląd i praktyczne cechy kozy rasy Thüringer Waldgeit

Niemiecki opis rasy przedstawia średniej wielkości kozę mleczną o krótkiej, gładkiej sierści. Jej umaszczenie jest zazwyczaj od jasnego do ciemnoczekoladowego brązu; występuje też czerń. Białe pasy biegną znad oczu do górnej wargi. Według opisu białe są również obrzeża pyska i uszu, dolne części nóg oraz okolica pod ogonem. Występują zarówno zwierzęta rogate, jak i bezrogie. Niemiecki program hodowlany.

Wymiary i masa ciała w niemieckim programie hodowlanym
Cecha Koza Kozioł
Wysokość w kłębie 65 do 75 cm 88 do 90 cm
Masa ciała 40 do 70 kg 70 do 100 kg

Te dane dotyczące rasy nie pozwalają przewidzieć cech zwierzęcia, które chcesz przejąć. Samodzielnie obejrzyj jego budowę i rogi. Związek hodowców dąży ponadto do uzyskania silnych zwierząt o długim okresie użytkowania; jest to cel hodowlany, a nie gwarancja zdrowia. Niemiecki program hodowlany.

Życie w grupie i przeznaczenie w świetle cech rasy

Niemiecki program hodowlany opisuje rasę Thüringer Waldgeit jako kozę mleczną i wskazuje jej przydatność do utrzymania krajobrazu. Jeśli szukasz zwierzęcia do produkcji mleka, zapytaj o jego własną historię i obecną sytuację. Jeśli chcesz trzymać kozy przede wszystkim hobbystycznie, zacznij od innego pytania: czy możesz codziennie opiekować się kilkoma kozami? Przeznaczenie podane w opisie rasy nie mówi, jak sprawdzi się konkretne oferowane zwierzę. Niemiecki program hodowlany.

Kozy żyją wśród innych osobników swojego gatunku. Według LICG hierarchia w grupie może sprawić, że jedno ze zwierząt będzie odganiane od miejsca karmienia. U sprzedawcy przyjrzyj się więc, jak cała grupa je i odpoczywa. Jeśli widzisz, że koza stale ustępuje innym, omów, jak zapewnić jej spokojny dostęp do paszy. Dla planowania warunków utrzymania jest to ważniejsze niż zakładany charakter rasy. LICG: Koza.

Kontrola pomieszczenia, miejsc karmienia, wody i ogrodzenia

Sprawdź przyszłe miejsce utrzymania, zanim przejmiesz kozę. Zwierzęta potrzebują suchego pomieszczenia, w którym wszystkie mogą odpoczywać, schronienia na zewnątrz, wybiegu oraz miejsc karmienia dostępnych dla całej grupy. Stale zapewniaj świeżą wodę do picia i stopniowo wprowadzaj zmiany paszy. LICG: Koza.

Praktyczna kontrola miejsca i grupy
Co sprawdzić Na co zwrócić uwagę?
Grupa i pasza Czy każde zwierzę może jeść, również wtedy, gdy inne zajmuje pierwsze miejsce karmienia?
Miejsce odpoczynku Czy wszystkie kozy mogą jednocześnie leżeć w suchym miejscu i dostać się do schronienia?
Woda Czy woda do picia jest czysta i dostępna dla wszystkich zwierząt?
Ogrodzenie Czy bramy i narożniki są dobrze dopasowane? Czy rogata koza nie może zaklinować głowy w oczkach siatki?

Regularnie sprawdzaj ogrodzenie. Nie umieszczaj miejsc, na które kozy mogą się wspinać, tuż przy płocie: mogą posłużyć im jako stopień. Podczas codziennego obchodu sprawdzaj też, czy każde zwierzę jest żywe i ruchliwe, je oraz porusza się normalnie. Jeśli koza odłącza się od grupy, nie je lub podejrzewasz chorobę, skontaktuj się z lekarzem weterynarii. LICG: Koza.

W Farmora możesz zajrzeć do kategorii owce i kozy, karmienie i pojenie oraz siatki ogrodzeniowe. Przy każdym artykule sprawdź osobno, dla jakich zwierząt i warunków jest przeznaczony; sama kategoria nie przesądza o jego przydatności dla twoich kóz.

Ocena sprzedawcy, dokumentów pochodzenia i obecnych warunków utrzymania

Zapytaj, pod jaką nazwą rasy zwierzę jest zarejestrowane i jakie dane o jego pochodzeniu są dostępne. Jeśli jest oferowane jako zarejestrowane zwierzę hodowlane, poproś o wpis do księgi hodowlanej i związane z nim dokumenty. Niemiecki program hodowlany opisuje zapisywanie pochodzenia w księdze hodowlanej. Odpowiedni wzór umaszczenia nie zastępuje tych danych. Niemiecki program hodowlany.

  • Tożsamość: porównaj kod ID zwierzęcia z danymi w dokumentach. Zapytaj, jak sprawdzić ewentualny niewidoczny środek identyfikacji.
  • Obecna opieka: zapytaj, z jakimi kozami zwierzę żyje, co je i jak reaguje podczas karmienia i obchodzenia się z nim.
  • Przekazanie: ustal, jakie dane i dokumenty otrzymasz oraz kto zarejestruje przemieszczenie.

W Holandii lokalizacja, w której utrzymuje się kozy, wymaga numeru UBN także przy chowie hobbystycznym. Według RVO kozy muszą mieć dwa zatwierdzone środki identyfikacji, z których co najmniej jeden jest elektroniczny. Podczas przewozu musi być dostępny dokument przewozowy. Zarówno przybycie, jak i wyjazd zwierzęcia trzeba zgłosić w ciągu siedmiu dni kalendarzowych. Załatw więc rejestrację przed odebraniem zwierzęcia. RVO: UBN; RVO: identyfikacja; RVO: zgłaszanie i przewóz.