Systematyczne monitorowanie żywienia i wzrostu bydła mięsnego
Praktyczny poradnik
Systematyczne monitorowanie żywienia i wzrostu bydła mięsnego
Chcesz monitorować żywienie i wzrost bydła mięsnego? Zapisuj dla każdej grupy zwierząt pięć rzeczy: cel żywienia, wykorzystywane partie paszy, dostęp do paszy i wody, porównywalne pomiary oraz zauważalne zmiany. Dzięki temu doradca żywieniowy będzie miał dane potrzebne do oceny Twojej sytuacji, bez konieczności opierania się na przykładowej dawce pokarmowej.
Spis treści
- Produkty do tego poradnika
- Odchów, utrzymanie kondycji i wzrost jako różne cele żywienia
- Zapisywanie wyników analizy paszy, jej pochodzenia i jakości podczas przechowywania
- Sprawdzanie dostępu wszystkich zwierząt do wody pitnej i paszy
- Monitorowanie wzrostu za pomocą porównywalnych pomiarów i obserwacji
- Pytania do doradcy żywieniowego i sygnały wymagające kontaktu z weterynarzem
Przydatne w tym poradniku
Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.
Osobne przechowywanie partii paszy
Pojemnik na paszę z pokrywą i zamknięciem, 80 l – Vplast
Ten zamykany pojemnik zapewnia suchej paszy stałe miejsce i ułatwia oddzielne przechowywanie oraz rozpoznawanie różnych partii paszy.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Sprawdź, czy pojemność 80 litrów odpowiada ilości suchej paszy przechowywanej w jednej partii.
Dodatkowe miejsce podawania paszy lub wody
Koryto z naturalnego kauczuku do paszy i wody, 20 l – Gobel
Tego koryta o pojemności 20 litrów można używać w oborze lub na zewnątrz do podawania paszy albo wody, tworząc dodatkowe miejsce dostępne dla zwierząt.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Oceń, czy pojemność i umiejscowienie odpowiadają potrzebom grupy; jedno koryto nie zapewnia automatycznie każdemu zwierzęciu wystarczającego dostępu.
W skrócie: ustal, które zwierzęta monitorujesz, powiąż podawaną paszę z odpowiednią analizą i zapisuj, kiedy zmienia się pasza, grupa lub metoda pomiaru. Tabela decyzyjna w dalszej części pomoże Ci sformułować na podstawie tych danych konkretne pytania.
Odchów, utrzymanie kondycji i wzrost jako różne cele żywienia
Rozróżniaj młode zwierzęta w odchowie, dorosłe zwierzęta, u których celem jest utrzymanie kondycji, oraz zwierzęta w fazie wzrostu lub opasu końcowego. W przypadku dorosłych zwierząt zaznacz również, czy są cielne lub karmią cielę. Niderlandzki urząd NVWA opisuje, że dawka pokarmowa w fazie wzrostu może różnić się od dawki w fazie opasu końcowego. Belgijska lista kontrolna dotycząca bydła mięsnego rozróżnia ponadto odchów i utrzymanie kondycji. Wykorzystaj ten podział do uporządkowania danych, a nie jako normę żywieniową dla gospodarstwa w Niderlandach.
- Odchów: zapisz, które młode zwierzęta są monitorowane razem i kiedy zmieniają się warunki ich żywienia, na przykład przy odsadzeniu.
- Utrzymanie kondycji: zapisz, dla których dorosłych zwierząt celem jest utrzymanie kondycji. Zadbaj o to, by w zestawieniu można było rozpoznać zwierzęta cielne i karmiące.
- Wzrost: zapisz, od jakiej daty śledzisz rozwój zwierząt i kiedy przechodzą do innej fazy lub grupy.
Zapisz datę przeniesienia zwierzęcia do innej grupy. Dzięki temu późniejsze pomiary będzie można ocenić we właściwym kontekście. Sama masa zwierzęcia nie mówi, jaka pasza jest dla niego odpowiednia.
Zapisywanie wyników analizy paszy, jej pochodzenia i jakości podczas przechowywania
Każdej wykorzystywanej partii paszy poświęć osobny wiersz. Zapisz rodzaj paszy, jej pochodzenie, datę zbioru lub dostawy, o ile jest znana, miejsce przechowywania oraz okres, w którym podajesz tę partię. Przechowuj wyniki analizy razem z informacjami o partii, której dotyczą. Przykładowy niderlandzki raport z analizy paszy objętościowej zawiera między innymi dane partii, zawartość suchej masy i białka oraz wartość pokarmową. Przepisując wartości, sprawdź dokładnie, czy podano je w przeliczeniu na kilogram produktu, czy na kilogram suchej masy. Wyniki i zakresy docelowe z tego przykładu nie są celami dla Twojego bydła mięsnego.
W przypadku kupowanej paszy przepisz nazwę produktu i dane partii z opakowania lub dokumentu dostawy. Zapisz dla każdej grupy, co podajesz i co wyraźnie pozostaje niezjedzone. Nie pokazuje to jeszcze, ile pobrało każde zwierzę z osobna, ale pomaga później ustalić, kiedy zmieniono paszę lub pojawiła się nieprawidłowość.
Sprawdzaj partię również podczas przechowywania i podawania. Zapisz, gdzie i kiedy zauważysz podwyższoną temperaturę, nietypowy zapach lub widoczną pleśń. Eurofins Agro opisuje, że niewłaściwe zakonserwowanie i zagrzewanie się kiszonki mogą pogorszyć jej jakość. Paszy, do której nie masz zaufania, nie podawaj zwierzętom i omów daną partię ze specjalistą. NVWA zwraca uwagę, że zanieczyszczona pasza może powodować choroby u bydła.
Sprawdzanie dostępu wszystkich zwierząt do wody pitnej i paszy
Podczas karmienia sprawdź, czy także mniejsze lub mniej dominujące zwierzęta mogą dotrzeć do miejsca podawania paszy. Przy poidłach sprawdź, czy zwierzęta mają do nich dostęp, czy są czyste i czy płynie z nich woda. Zapisz problem wraz z grupą, miejscem, godziną i tym, co zaobserwowano. Po usunięciu usterki ponownie sprawdź sytuację zwierząt.
Zgodnie z niderlandzkimi zasadami RVO dotyczącymi utrzymania i opieki nad zwierzętami zwierzęta muszą otrzymywać wystarczającą ilość odpowiedniej paszy i wody. W przypadku zwierząt gospodarskich miejsca karmienia i pojenia muszą ponadto być urządzone tak, aby wszystkie zwierzęta miały wystarczająco dużo miejsca i możliwość jedzenia oraz picia. Pełne poidło w danej chwili nie świadczy o tym, że każde zwierzę może bez przeszkód z niego korzystać.
Monitorowanie wzrostu za pomocą porównywalnych pomiarów i obserwacji
Przy każdym pomiarze zapisz identyfikator zwierzęcia lub stałej grupy, datę, etap życia, metodę i wynik. Osobno odnotuj użycie innej wagi, przeniesienie do innej grupy lub zmianę paszy. Następnie porównuj pomiary tego samego zwierzęcia albo grupy o znanym składzie. Belgijska lista kontrolna dotycząca bydła mięsnego wymienia ważenie w trakcie odchowu i pomiar obwodu klatki piersiowej jako sposoby śledzenia rozwoju.
Jeśli mierzysz obwód klatki piersiowej, zapisuj wynik w centymetrach oraz sposób pomiaru, zamiast przedstawiać wynik jako masę z ważenia w kilogramach. Belgijski serwis Rundveeloket oferuje na przykład oszacowanie masy na podstawie obwodu klatki piersiowej przeznaczone konkretnie dla rasy Belgisch Witblauw. Takie przeliczenie nie musi być odpowiednie dla bydła innych ras. Obok serii pomiarów zapisuj obserwacje dotyczące kondycji, zachowania przy jedzeniu i kału. Zmiana jest powodem, by przyjrzeć się sytuacji bliżej, a nie diagnozą samą w sobie.
Pytania do doradcy żywieniowego i sygnały wymagające kontaktu z weterynarzem
Wykorzystaj tę tabelę jako pomoc w przygotowaniu się do rozmowy z doradcą żywieniowym. Przygotuj osobne zestawienie dla każdej grupy zwierząt i w miarę możliwości wpisz daty. Puste pola pokażą, jakich danych jeszcze brakuje.
| Grupa zwierząt i cel | Dostępna pasza objętościowa | Dostęp do wody i paszy | Zmierzony rozwój | Pytanie do doradcy |
|---|---|---|---|---|
| Młode zwierzęta w odchowie | Jakie partie paszy podajesz i które analizy ich dotyczą? Kiedy zmieniono paszę? | Czy wszystkie zwierzęta mają dostęp do paszy i wody? Zapisz, jeśli niektóre są od nich odpychane. | Zapisz wyniki pomiarów, daty i zastosowaną metodę. | Jakich danych brakuje do oceny tej grupy w odchowie? |
| Dorosłe zwierzęta, dla których celem jest utrzymanie kondycji | Co podajesz i co pozostaje niezjedzone? Zapisz odpowiednie partie. | Czy wszystkie zwierzęta mają taki sam dostęp? Gdzie dostrzegasz różnicę? | Opisz zmiany masy lub kondycji i zaznacz ciążę lub karmienie cielęcia. | Czy zwierzęta w tej grupie należy oceniać osobno? |
| Zwierzęta w fazie wzrostu lub opasu końcowego | Która partia i analiza odpowiadają każdemu okresowi podawania paszy? | Które zwierzęta mogą mieć utrudniony dostęp do paszy lub wody? | Porównuj wyniki pomiarów w obrębie tej samej fazy i zapisuj przeniesienia do innej grupy. | Którą z możliwych przyczyn zaobserwowanego przebiegu rozwoju należy sprawdzić najpierw? |
Weź ze sobą tabelę, raporty z analiz, dokumenty dostawy i serię pomiarów. Zapytaj, jakie dane są jeszcze potrzebne, czy grupy należy oceniać osobno i jak później monitorować uzgodnioną zmianę. Masz uzasadniony plan żywienia i chcesz sprawdzić koszty na podstawie wprowadzonych przez siebie ilości? Możesz wtedy osobno obliczyć koszty paszy. To narzędzie nie układa dawki pokarmowej.
Widzisz nagłą zmianę apetytu, kału lub zachowania, wyraźną apatię albo zwierzę wyglądające na chore? Skontaktuj się z weterynarzem. Powiedz, których zwierząt to dotyczy, kiedy zaczęła się zmiana i czy mają dostęp do paszy i wody. RVO podaje, że chore lub ranne zwierzęta wymagają natychmiastowej opieki, a jeśli ich stan się nie poprawia, należy wezwać weterynarza.
