Koza korsykańska: jak rozpoznać rasę i jak o nią dbać
Przewodnik po rasach
Koza korsykańska: jak rozpoznać rasę i jak o nią dbać
Koza korsykańska to francuska chèvre corse, określana również jako race Corse. Koza żyjąca na Korsyce nie należy automatycznie do tej rasy. Aby ją rozpoznać, zwróć uwagę na całokształt cech, a w przypadku oferowanego zwierzęcia zapytaj, na jakiej podstawie określono jego rasę. Francuski opis rasy znajdziesz na stronie Capgènes.
Chèvre corse, race Corse
Korsyka
Średnia wielkość, różne umaszczenia i zazwyczaj rogi
Produkcja mleka w chowie ekstensywnym
Spis treści
Przydatne w tym poradniku
Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.
Stałe miejsce karmienia
Koryto paszowe dla koni, 6 l, czarne – Vplast
Ten karmnik jest przeznaczony także dla kóz i pomaga podawać paszę w stałym miejscu.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Sprawdź, czy wszystkie kozy mogą spokojnie dostać się do paszy, także te przepędzane przez inne zwierzęta w grupie.
Miejsce do picia w zagrodzie
Koryto z naturalnego kauczuku do paszy i wody, 20 l – Gobel
Tego koryta o pojemności 20 litrów możesz używać jako pojemnika na wodę wewnątrz lub na zewnątrz.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Ustaw koryto tak, aby wszystkie kozy miały do niego dostęp, i codziennie sprawdzaj wodę do picia.
Taśma do ogrodzenia
Taśma elektryczna 20 mm, czarna, 9 przewodów ze stali nierdzewnej, 200 m – ZoneGuard Basic
Ta taśma do ogrodzenia elektrycznego o szerokości 20 mm ma dziewięć przewodów ze stali nierdzewnej, które przewodzą prąd wzdłuż ogrodzenia.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Sprawdź całe ogrodzenie pod kątem otworów, w których może utknąć głowa kozy z rogami; sama taśma nie stanowi kompletnego ogrodzenia.
| Temat | Co mówi opis rasy? |
|---|---|
| Francuska nazwa | Chèvre corse, race Corse |
| Pochodzenie | Korsyka |
| Wygląd | Średnia wielkość, różne umaszczenia i zazwyczaj rogi |
| Tradycyjne użytkowanie | Produkcja mleka w chowie ekstensywnym |
Francuska nazwa rasy a kozy żyjące na Korsyce
Race Corse została uznana w czerwcu 2003 roku przez francuskie Ministerstwo Rolnictwa. Jest to więc francuska nazwa rasy, a nie tylko określenie geograficzne. Samo uznanie rasy nie mówi jednak nic o pochodzeniu konkretnej kozy. Miejsce przebywania zwierzęcia, ogłoszenie sprzedaży ani zdjęcie nie stanowią na to rozstrzygającego dowodu. Zobacz francuski opis rasy przygotowany przez Capgènes.
Widzisz kozę opisaną jako „korsykańska”? Zapytaj, czy opiekun zna jej rodziców i jakie informacje o pochodzeniu zwierzęcia są dostępne. Jeśli takich informacji brakuje, możesz ocenić samo zwierzę, ale nie potwierdzisz jego przynależności do rasy na podstawie nazwy regionu.
Wygląd i charakterystyczne cechy rasy
Według Capgènes koza korsykańska jest średniej wielkości. Sierść może mieć różne kolory, występujące osobno lub łącznie. Zwierzęta zazwyczaj mają rogi, ale zdarzają się też osobniki bezrogie. Korsykańska organizacja rolnicza ODARC opisuje ponadto delikatną głowę, małe uszy, długą sierść oraz mocne nogi i racice. Przeczytaj opisy cech przygotowane przez Capgènes i ODARC.
Zwracaj uwagę na połączenie budowy ciała, wyglądu głowy, sierści i rogów. Żaden kolor sierści ani kształt rogów sam w sobie nie dowodzi, że zwierzę należy do tej rasy. Potraktuj wygląd jako powód, by dopytać o pochodzenie, a nie jako zamiennik informacji o przodkach.
Użytkowanie i zachowanie kozy korsykańskiej
Na Korsyce rasa ta jest tradycyjnie utrzymywana dla mleka w chowie ekstensywnym, wykorzystującym naturalną roślinność. Capgènes określa te kozy jako ruchliwe i wytrzymałe; ODARC opisuje, w jaki sposób ich sierść i racice odpowiadają użytkowaniu na nierównym terenie. Mówi to coś o tradycyjnym chowie na Korsyce. Nie jest to powód, by w Holandii rezygnować z zapewnienia paszy lub schronienia. Capgènes opisuje sposób chowu, a ODARC opisuje przystosowanie do terenu.
Nie oceniaj charakteru konkretnej kozy na podstawie nazwy rasy. Kozy różnią się między sobą, są zwierzętami stadnymi i powinny żyć z innymi kozami. Podczas pierwszego spotkania obserwuj, jak zwierzę reaguje na opiekuna i pozostałe kozy. Zwróć też uwagę na miejsce podawania paszy: zwierzę stale stamtąd przepędzane nie może spokojnie jeść. LICG wyjaśnia zachowanie kóz w grupie.
Codzienna opieka: pasza, woda, schronienie i ogrodzenie
Podstawą codziennej opieki są potrzeby kozy i warunki w miejscu jej utrzymywania, a nie samo pochodzenie rasy. Poniższa lista opiera się na ogólnych informacjach LICG o opiece nad kozami:
- Pasza: sprawdź, czy dostępna jest odpowiednia pasza objętościowa i czy wszystkie zwierzęta mają dostęp do miejsca karmienia. Do innej paszy lub wypasu przyzwyczajaj kozy stopniowo. Ewentualne dodatki dobieraj do konkretnego zwierzęcia i jego dotychczasowej dawki pokarmowej.
- Woda: sprawdzaj, czy dostępna jest świeża woda do picia i czy każde zwierzę może dostać się do poidła.
- Schronienie: upewnij się, że wszystkie kozy mogą jednocześnie odpoczywać w suchym miejscu, osłoniętym od przeciągów. Na zewnątrz zapewnij im także osłonę przed ostrym słońcem.
- Ogrodzenie: sprawdzaj bramy i płoty. Jeśli kozy mają rogi, zwracaj uwagę na otwory, w których może utknąć ich głowa, i nie umieszczaj możliwości wspinania się blisko ogrodzenia.
- Same zwierzęta: obserwuj, czy jedzą i poruszają się normalnie. Zwracaj uwagę na drobne rany oraz zmiany w wyglądzie racic i sierści lub w zachowaniu. Jeśli podejrzewasz, że koza jest chora, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.
Dopasowanie wyposażenia do miejsca utrzymywania kóz
Zacznij od tego, co wymaga uwagi w miejscu, w którym trzymasz kozy: dostępnego miejsca karmienia, odpowiedniego miejsca do picia lub bezpiecznego ogrodzenia. Możesz przejrzeć kategorie Farmora: owce i kozy, karmienie i pojenie oraz ogrodzenia. Przy każdym produkcie sprawdź osobno, dla jakiego gatunku zwierząt i zastosowania jest przeznaczony; sama nazwa kategorii nie mówi, czy będzie odpowiedni dla Twoich kóz.
Wybór kozy korsykańskiej: dokumentacja pochodzenia i ocena zwierzęcia
Przed przejęciem zwierzęcia zadaj osobno dwa pytania: co potwierdza określenie jego rasy i czy ta koza pasuje do Twoich pozostałych kóz oraz warunków utrzymywania? Numer rejestracyjny identyfikuje zwierzę, ale nie potwierdza, że jest to koza korsykańska.
| Temat | Pytanie lub kwestia do sprawdzenia |
|---|---|
| Rasa | Jakie informacje są dostępne o rodzicach i pochodzeniu? Na jakiej podstawie zwierzę jest określane jako „koza korsykańska”? |
| Zwierzę | Jak się porusza i jak wyglądają jego sierść oraz racice? Zapytaj o wiek, paszę, do której jest przyzwyczajone, i dotychczasowe warunki utrzymywania. |
| Grupa | Czy są inne kozy i czy każde zwierzę ma dostęp do paszy, wody i schronienia? |
| Przekazanie | Czy dane identyfikacyjne odpowiadają danemu zwierzęciu? Czy dostępne są dane potrzebne do wymaganych zgłoszeń? |
Nawet jeśli utrzymujesz kozy hobbystycznie, w Holandii potrzebujesz numeru UBN dla miejsca utrzymywania zwierząt. Przed przemieszczeniem sprawdź wymagane oznakowanie. Przybycie i opuszczenie miejsca utrzymywania należy zgłosić w systemie rejestracyjnym; omów z obecnym opiekunem przekazanie prawidłowych danych zwierzęcia i miejsca jego utrzymywania. RVO wyjaśnia zasady dotyczące numeru UBN, znakowania kóz oraz zgłaszania zmian.
