Bydło

Jak ocenić podłogę w oborze pod kątem użytkowania i utrzymania

Brązowe bydło stoi w otwartej oborze na betonowej podłodze o delikatnej fakturze; widoczne są wszystkie cztery racice.

Praktyczny poradnik

Jak ocenić podłogę w oborze pod kątem użytkowania i utrzymania

Podłogi do obory nie wybiera się wyłącznie na podstawie materiału. Najpierw sprawdź, gdzie zwierzęta leżą, chodzą i jedzą oraz jak odprowadzane są odchody i woda używana do czyszczenia. Następnie porównaj rozwiązania podłogowe dla poszczególnych miejsc ze specjalistą od utrzymania zwierząt. Przy przebudowie zleć także ocenę istniejącej konstrukcji i obowiązujących przepisów.

Brązowe bydło stoi w otwartej oborze na betonowej podłodze o delikatnej fakturze; widoczne są wszystkie cztery racice.
Spis treści
  1. Produkty do tego poradnika
  2. Podłogi w miejscach odpoczynku, ciągach komunikacyjnych, miejscach karmienia i strefach czyszczenia
  3. Porównanie przyczepności, nośności, dostępności, higieny i systemu usuwania odchodów
  4. Dostosowanie odwodnienia, usuwania zabrudzeń i czyszczenia do istniejącej obory
  5. Podłoże, różnice poziomów i połączenia przy przebudowie
  6. Ocena bezpieczeństwa i zgodności z przepisami przez specjalistów i właściwy organ

Przydatne w tym poradniku

Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.

Podłogi w miejscach odpoczynku, ciągach komunikacyjnych, miejscach karmienia i strefach czyszczenia

Sporządź plan obecnej obory i prześledź codzienne trasy przemieszczania się. Zaznacz również miejsca, w których zwierzęta zawracają lub czekają, oraz te, do których muszą dotrzeć ludzie albo sprzęt do czyszczenia. Holenderskie przepisy dotyczące utrzymania zwierząt według RVO wymagają między innymi przestrzeni bez krawędzi mogących powodować urazy, którą można łatwo czyścić i dezynfekować.

Pytania dotyczące poszczególnych miejsc w oborze
Miejsce Sprawdź na miejscu Zapytaj projektanta
Miejsce odpoczynku Powierzchnia do leżenia, wilgoć i przejście do korytarza. Czy przebywające tu zwierzęta mogą wygodnie leżeć i wstawać oraz czy miejsce pozostaje czyste?
Ciąg komunikacyjny i poczekalnia Zakręty, przejścia, zabrudzenia i miejsca, w których zwierzęta się ślizgają. W jaki sposób podłoga pozostanie bezpieczna do chodzenia i dostępna do usuwania odchodów?
Miejsce karmienia Podłoga, na której stoją zwierzęta, rozsypana pasza i trudno dostępne krawędzie. Jak będą stąd usuwane resztki paszy i odchody?
Strefa czyszczenia Miejsca używania wody i miejsca, do których ona trafia. Czy odpływ jest dostępny do kontroli i czy odpowiada dotychczasowemu sposobowi pracy?

Podłoga w ciągu komunikacyjnym nie jest więc automatycznie odpowiednia jako podłoga w miejscu leżenia. Uwzględnij również grupę zwierząt: dla cieląt obowiązują szczególne holenderskie wymagania dotyczące podłóg, w tym wymóg mocnej, równej, stabilnej i zapewniającej przyczepność podłogi, dostosowanej do ich masy i wielkości.

Porównanie przyczepności, nośności, dostępności, higieny i systemu usuwania odchodów

Każdą proponowaną podłogę oceniaj według tych samych pytań. Badanie Wageningen University & Research pokazuje, że w przypadku badanej pełnej podłogi w ciągu komunikacyjnym rowki, otwory odpływowe i zgarniacz odchodów oceniano łącznie. Działanie jednego elementu nie mówi więc wystarczająco dużo o całej oborze. Brytyjski kodeks dobrostanu bydła zwraca ponadto uwagę na zagrożenia związane zarówno ze zbyt śliskimi, jak i zbyt szorstkimi betonowymi powierzchniami, po których chodzą zwierzęta. Potraktuj to jako kwestię wartą uwagi, a nie jako holenderską normę.

Tabela pomocna w rozmowie z dostawcą i specjalistami
Zagadnienie Co sprawdzić w oborze O jakie uzasadnienie poprosić
Przyczepność Zakręty, mokre miejsca, przejścia między powierzchniami i zużycie. Jak ocenia się bezpieczeństwo poruszania się tych zwierząt po podłodze, także gdy jest zabrudzona?
Nośność Obciążenie powodowane przez zwierzęta, ludzi i sprzęt. Czy konstruktor ocenił podłogę oraz istniejącą konstrukcję nośną?
Dostępność Krawędzie, przejścia, otwory i stałe wyposażenie. Które części są dostępne do czyszczenia, konserwacji i kontroli?
Higiena Miejsca, w których pozostają odchody, wilgoć lub resztki paszy. Jak te miejsca będą czyszczone i kontrolowane?
System usuwania odchodów Otwory, trasa zgarniacza, punkty odpływu i istniejące zbiorniki. Czy kompletne rozwiązanie podłogowe pasuje do istniejącego odprowadzania nieczystości i właściwego systemu utrzymania zwierząt?

W przypadku podłogi rusztowej zapytaj między innymi o otwory i o to, czy jest odpowiednia dla chodzących po niej zwierząt. W przypadku pełnej podłogi w ciągu komunikacyjnym zapytaj, jak usuwa się odchody i dokąd trafiają płyny. Jeśli rozważasz gumową warstwę wierzchnią, zleć również ocenę jej zastosowania i połączenia z pozostałą częścią podłogi. WUR badał gumę na betonowej podłodze rusztowej, ale takie badanie nie oznacza automatycznie, że warstwa wierzchnia nadaje się do każdej obory.

Dostosowanie odwodnienia, usuwania zabrudzeń i czyszczenia do istniejącej obory

Osobno rozrysuj drogi odpływu odchodów i moczu, wody używanej do czyszczenia obory oraz, jeśli prowadzony jest udój, wody używanej do płukania instalacji udojowej. Zacznij od podłogi i prześledź każdą drogę przez punkt odpływu aż do zbiornika lub innego miejsca docelowego. Zapisz, gdzie obecnie powstają kałuże, nagromadzenia zanieczyszczeń lub krawędzie trudne do wyczyszczenia. Zapytaj projektanta, w jaki sposób proponowana podłoga zapewni dostęp do tych miejsc.

Nie zakładaj jednej drogi odpływu dla całej zużytej wody. IPLO rozróżnia wodę po czyszczeniu pomieszczeń dla zwierząt od wody używanej do czyszczenia i płukania sprzętu udojowego. Zleć ocenę, jakie przepisy i drogi odpływu mają zastosowanie do planowanych prac i Twojej lokalizacji. Zaznacz wybraną metodę czyszczenia i sposób odprowadzania wody na rysunku projektowym.

Podłoże, różnice poziomów i połączenia przy przebudowie

Przed wyborem nowej podłogi zleć udokumentowanie tego, co znajduje się pod widoczną podłogą i obok niej. Zbierz plan obory, dostępne rysunki konstrukcyjne i dane dotyczące istniejącego systemu utrzymania zwierząt. Zleć pomiar wysokości podłóg oraz sprawdzenie na miejscu przejść między powierzchniami, uszkodzeń, punktów odpływu i ewentualnego zbiornika na gnojowicę. Konstruktor oceni, czy istniejąca konstrukcja nośna i przewidywane obciążenie odpowiadają planowi.

Uwagę należy poświęcić także zabezpieczeniu podłoża. IPLO opisuje w odniesieniu do pomieszczeń dla zwierząt objętych odpowiednimi przepisami ciągłe zabezpieczenie podłoża tam, gdzie pod spodem nie ma zbiornika na gnojowicę, oraz szczelne połączenia i przyłącza istniejącego zbiornika na gnojowicę. Zleć specjaliście ocenę konsekwencji dla Twojej przebudowy.

Ocena bezpieczeństwa i zgodności z przepisami przez specjalistów i właściwy organ

Omów sposób korzystania z podłogi przez zwierzęta ze specjalistą od utrzymania zwierząt, a konstrukcję z konstruktorem. Jeśli widzisz, że zwierzęta wielokrotnie się ślizgają lub poruszają się nietypowo, poproś również lekarza weterynarii o ich zbadanie. W przypadku systemu podłogowego ograniczającego emisje zapytaj, jaki kod i opis systemu obowiązują dla danej obory: według IPLO opisy te zawierają wymagania dotyczące zarówno wykonania, jak i użytkowania, również wtedy, gdy w sąsiednich strefach znajduje się inna podłoga.

Przed złożeniem zamówienia skorzystaj z narzędzia Vergunningcheck w portalu Omgevingsloket dla swojej lokalizacji. Nie dla każdego rodzaju prac są w nim dostępne pytania; niejasności dotyczące pozwolenia, zgłoszenia lub odprowadzania nieczystości omów z właściwym organem. Ostatecznie wybierz podłogę dopiero po łącznej ocenie codziennego użytkowania, utrzymania, konstrukcji i zgodności z przepisami.