Kury i drób

Hollandse kriel: cechy, pielęgnacja i warunki utrzymania

Kogut o rudobrązowych i czarnych piórach, czerwonym grzebieniu, białych zausznicach i łupkowoniebieskich nogach na podwórzu przy drewnianym kurniku.

Przewodnik po rasach

Hollandse kriel: cechy, pielęgnacja i warunki utrzymania

Hollandse kriel to niewielka holenderska rasa kur, a nie pomniejszona odmiana dużej rasy. Jest hodowana przede wszystkim jako kura ozdobna i dobrze lata. Jeśli chcesz utrzymywać tę rasę, zapewnij kurom towarzystwo, bezpieczny wybieg osłonięty od góry oraz karmę i wodę dostępne dla wszystkich ptaków. Oceń wyposażenie pod kątem kur, które rzeczywiście będziesz mieć. Natuurkwartier Nieuwegein oraz LICG wyjaśniają, na co zwrócić uwagę.

Kogut o rudobrązowych i czarnych piórach, czerwonym grzebieniu, białych zausznicach i łupkowoniebieskich nogach na podwórzu przy drewnianym kurniku.
Masa ciała

Kogut: 500 do 550 gramów. Kura: 400 do 450 gramów.

Postawa i ogon

Krępy tułów, wyprostowana postawa i stosunkowo duży, szeroko rozłożony ogon.

Głowa i nogi

Pojedynczy grzebień, białe zausznice i nieopierzone skoki w kolorze łupkowoniebieskim. Odcień nóg różni się w zależności od barwy upierzenia.

Spis treści
  1. Produkty do tego poradnika
  2. Rasa, typ i nazwy Hollandse kriel
  3. Wielkość dorosłych ptaków, wygląd i zachowanie
  4. Otwory w pomieszczeniu i dostęp do karmy
  5. Warunki utrzymania, skład stada i codzienna opieka
  6. Karma, woda i odpowiednio dobrane wyposażenie
  7. Czy masz miejsce i czas na Hollandse kriel?
  8. Najczęstsze pytania o Hollandse kriel

Przydatne w tym poradniku

Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.

Rasa, typ i nazwy Hollandse kriel

Hollandse kriel została uznana za rasę w Holandii w 1906 roku. Nazwa oznacza więc konkretną rasę, a nie dowolną małą kurę. Hollandse Krielenfokkers Club opisuje rasę i przedstawia różne odmiany barwne. Sam kolor nie potwierdza przynależności do rasy.

W ogłoszeniu widnieje nazwa lokalna lub obcojęzyczna? Zapytaj oferującego, jaką holenderską nazwę rasy ma na myśli, i w miarę możliwości obejrzyj dorosłe ptaki z tej samej linii. Nie ustalaj rasy wyłącznie na podstawie tłumaczenia nazwy lub zdjęcia.

Wielkość dorosłych ptaków, wygląd i zachowanie

Opis rasy przygotowany przez Hollandse Krielenfokkers Club przedstawia cechy pożądanego wyglądu dorosłych ptaków. Podana w nim masa ciała jest punktem odniesienia, a nie prognozą dla każdej kury.

Cechy Hollandse kriel i kwestie, które warto sprawdzić samodzielnie
Cecha Opis rasy Co sprawdzić u własnego ptaka
Masa ciała Kogut: 500 do 550 gramów. Kura: 400 do 450 gramów. Czy ptak jest dorosły i jak duży jest w rzeczywistości?
Postawa i ogon Krępy tułów, wyprostowana postawa i stosunkowo duży, szeroko rozłożony ogon. Czy ptak może bez przeszkód przejść przez drzwiczki kurnika i siedzieć na grzędzie?
Głowa i nogi Pojedynczy grzebień, białe zausznice i nieopierzone skoki w kolorze łupkowoniebieskim. Odcień nóg różni się w zależności od barwy upierzenia. Czy podana nazwa rasy odpowiada wyglądowi dorosłych ptaków?

Natuurkwartier opisuje Hollandse kriel jako rasę skłonną do eksplorowania otoczenia i zwraca uwagę na jej zdolność do latania. Pomaga to przy wyborze wybiegu, ale nie mówi, jak oswojona ani jak chętna do latania będzie konkretna kura.

Otwory w pomieszczeniu i dostęp do karmy

Ze względu na zdolność tej rasy do latania wybieg osłonięty od góry jest rozsądnym wyborem. Zadaszenie pomaga też utrzymać dzikie ptaki i drapieżniki poza wybiegiem. Sprawdź również połączenie dachu z siatką, drzwi, dolną krawędź ogrodzenia oraz miejsca, w których drapieżnik mógłby podkopać się pod ogrodzeniem. Natuurkwartier i LICG wyjaśniają przyczyny tych zaleceń.

Następnie sprawdź, czy każda kura może łatwo przejść przez drzwiczki kurnika, dostać się do krawędzi karmidła i samodzielnie pić. W przypadku karmidła z kratką lub ruchomą częścią zwróć uwagę na rzeczywisty dostęp do karmy: duży zapas niewiele o nim mówi. Obserwuj stado podczas jedzenia. Jeśli jeden ptak jest za każdym razem odpędzany, warto rozważyć dodatkowe dostępne miejsce karmienia.

Na podstawie masy ciała charakterystycznej dla rasy nie da się określić jednej bezpiecznej wielkości oczek siatki ani otworu karmidła. Oceniaj otwory i wyposażenie pod kątem ptaków, które utrzymujesz, i nie traktuj rozmiaru obrączki podanego w opisie rasy jako miary dla pomieszczenia.

Warunki utrzymania, skład stada i codzienna opieka

Kury są zwierzętami stadnymi; stado może składać się wyłącznie z kur. Według LICG miejsce ich utrzymania obejmuje kurnik do nocowania i wybieg na zewnątrz. LICG podaje dla kury miniaturowej co najmniej 0,75 metra kwadratowego powierzchni bytowej na ptaka, z czego 0,25 metra kwadratowego przypada na kurnik do nocowania, a 0,5 metra kwadratowego na wybieg, i podkreśla, że więcej miejsca jest lepsze. Nie traktuj tej dolnej granicy jako docelowej powierzchni: ptaki muszą mieć możliwość grzebania, kąpieli piaskowych i unikania siebie nawzajem.

Zapewnij cień i wentylację kurnika bez przeciągów. Utrzymuj miejsce nocowania w suchości i czyść grzędy, miejsca karmienia oraz poidła. Codziennie sprawdzaj, czy wszystkie ptaki jedzą, piją i zachowują się jak zwykle; wymieniaj wodę i zbieraj jaja. Jeśli kura trzyma się na uboczu, je mniej lub ma trudności z oddychaniem, skontaktuj się z lekarzem weterynarii, zamiast przypisywać przyczynę rasie. LICG szerzej opisuje tę podstawową opiekę.

Dodajesz nowe kury do istniejącego stada? Najpierw trzymaj nowe ptaki osobno i nadzoruj ich zapoznawanie się. Zwracaj przy tym uwagę, czy któryś ptak nie jest wypierany i czy przepędzana kura ma gdzie się schronić. Również w tej kwestii LICG podaje ogólne informacje o kurach.

Karma, woda i odpowiednio dobrane wyposażenie

Podawaj podstawową karmę dla kur odpowiednią do ich etapu życia i wybierz postać, którą ptaki mogą pobierać. Stale zapewniaj świeżą wodę do picia w stabilnym, dostępnym poidle, najlepiej ustawionym w cieniu. LICG opisuje zasady karmienia i pojenia. Nie ustalaj dziennej ilości karmy wyłącznie na podstawie nazwy rasy.

  • Miejsce karmienia: zwróć uwagę na wysokość i kształt krawędzi, dostępność ewentualnych otworów oraz miejsce dla kilku kur.
  • Miejsce pojenia: sprawdź, czy także najmniejszy ptak może łatwo pić i czy poidło da się dobrze wyczyścić.
  • Gniazdo i grzęda: sprawdź, czy kura może obrócić się w gnieździe oraz czy jej ogon i skrzydła mają wystarczająco dużo miejsca po drodze na grzędę. LICG opisuje te elementy kurnika.

Chcesz porównać różne warianty? Zobacz akcesoria dla kur i drobiu, a jeśli szukasz gniazda, także gniazda dla kur niosek. Sprawdź podane wymiary wybranego wariantu oraz to, czy Twoje ptaki będą mogły z niego swobodnie korzystać. Produkt z kategorii artykułów dla kur nie musi pasować do każdej kury rasy Hollandse kriel.

Czy masz miejsce i czas na Hollandse kriel?

Nie porównuj tylko liczby metrów kwadratowych. Zdolność tej rasy do latania i codzienna opieka nad kurami sprawiają, że ważne są również urządzenie ich przestrzeni i Twoje codzienne obowiązki. Natuurkwartier i LICG opisują te kwestie. Oto dwa przykładowe scenariusze:

Dwie możliwe sytuacje dotyczące utrzymania kur
Pytanie Mały ogród z wybiegiem osłoniętym od góry Duża posesja z otwartym terenem dla kur
Co jest już przygotowane? Jest kurnik do nocowania i wybieg osłonięty od góry. Sprawdź dostępną powierzchnię, cień i zabezpieczenie wybiegu. Jest dużo miejsca do poruszania się. Nadal brakuje bezpiecznego miejsca, które można zamknąć.
Jakie obowiązki się z tym wiążą? Codzienna opieka i sprawdzanie, czy wszystkie ptaki mają dostęp do karmy, wody, gniazda i grzędy. Taka sama codzienna opieka oraz kontrola ogrodzenia większego terenu i wybiegu.
Co trzeba najpierw ustalić? Czy wybrane kury będą mogły korzystać z wyposażenia bez wypierania się nawzajem? Czy przed przybyciem kur możesz przygotować bezpieczny wybieg i miejsce do nocowania?

Zapytaj hodowcę o wiek, nazwę rasy i odmianę barwną, obecne stado oraz zachowanie oferowanych ptaków. Sprawdź w swojej gminie, jakie przepisy dotyczą trzymania kur i ustawienia kurnika pod Twoim adresem. Ponadto przed zakupem i w razie zmian sprawdzaj za pośrednictwem RVO i Dierziekteviewer, jakie środki związane z ptasią grypą obowiązują w Twojej lokalizacji w Holandii. Obowiązek osłaniania ptaków dotyczy prywatnych hodowców wtedy, gdy obowiązuje w ich regionie; nie zakładaj, że jest to stały obowiązek na terenie całej Holandii. Rząd Holandii wyjaśnia tę różnicę.

Najczęstsze pytania o Hollandse kriel

Czy w stadzie kur Hollandse kriel potrzebny jest kogut?

Nie. Stado kur można utrzymywać bez koguta. Nie trzymaj kury samotnie; sprawdź, czy ptaki mają w swoim pomieszczeniu wystarczająco dużo miejsca i spokoju. LICG.

Czy Hollandse kriel można rozpoznać po kolorze?

Nie. Stowarzyszenie hodowców rasy przedstawia kilka odmian barwnych. W razie wątpliwości poproś o wyjaśnienie nazwy rasy i porównaj budowę oraz cechy głowy dorosłych ptaków z opisem stowarzyszenia hodowców rasy.