Kozy

Chèvre des Fossés: cechy rasy i pielęgnacja podczas wypasu

Długowłosa koza z ciemnym grzbietem, brązowymi bokami i białym brzuchem stoi na trawie przed żywopłotem.

Przewodnik po rasach

Chèvre des Fossés: cechy rasy i pielęgnacja podczas wypasu

Chèvre des Fossés może sprawdzić się na posesji z żywopłotami, krzewami lub skarpami. Francuskie stowarzyszenie hodowców tej rasy wymienia takie miejsca jako możliwe obszary wypasu. Nie wybieraj jednak tej rasy wyłącznie ze względu na roślinność: zwierzęta potrzebują również odpowiedniej paszy, towarzystwa innych kóz, schronienia i codziennej opieki. Najpierw sprawdź więc, czy możesz zapewnić im taką opiekę na swoim terenie. Przeczytaj opis stowarzyszenia hodowców rasy oraz informacje LICG o opiece nad kozami.

Długowłosa koza z ciemnym grzbietem, brązowymi bokami i białym brzuchem stoi na trawie przed żywopłotem.
Pochodzenie

Zachodnia Francja.

Wielkość

Mała do średniej.

Sierść

Włos średniej długości lub długi, o różnorodnych barwach i wzorach.

Rogi

Wiele zwierząt ma rogi, ale sprawdź to u konkretnego osobnika.

Spis treści
  1. Produkty do tego poradnika
  2. Pochodzenie i nazwa rasy Chèvre des Fossés
  3. Wygląd i cechy rasy w skrócie
  4. Wypas kóz tej rasy: możliwości i ograniczenia
  5. Codzienna opieka i kontrola stada
  6. Wybór rasy z uwzględnieniem terenu, nadzoru i ogrodzenia

Przydatne w tym poradniku

Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.

Pochodzenie i nazwa rasy Chèvre des Fossés

Chèvre des Fossés to rasa kóz z zachodniej Francji, wywodząca się z Bretanii, Normandii i regionu Pays de la Loire. Nazwa nawiązuje do dawnego wykorzystania tych kóz wzdłuż rowów i na skarpach. Nie jest to ogólna nazwa każdej kozy pasącej się na brzegu rowu. Fédération des Races de Bretagne podaje, że rasa została oficjalnie uznana we Francji w 2004 roku; nie oznacza to uznania rasy w Holandii. Zobacz francuski opis rasy.

Podobna sierść nie oznacza jeszcze, że zwierzę należy do rasy Chèvre des Fossés. Zapytaj sprzedawcę o pochodzenie zwierząt. Jeśli pochodzenie rasowe jest ważne przy Twoim wyborze, zapytaj, jakie informacje o rodowodzie są dostępne. Francuskie stowarzyszenie hodowców tej rasy zajmuje się rejestracją zwierząt i zachowaniem rasy. Dowiedz się więcej na stronie stowarzyszenia.

Wygląd i cechy rasy w skrócie

Wygląd pomaga rozpoznać rasę, ale nie potwierdza pochodzenia zwierzęcia. Zwłaszcza rozmieszczenie barw sierści różni się u poszczególnych osobników. Poniższe cechy pochodzą z francuskich opisów rasy przygotowanych przez stowarzyszenie hodowców i Fédération des Races de Bretagne.

Cechy rasy Chèvre des Fossés
Cecha Opis rasy
Pochodzenie Zachodnia Francja.
Wielkość Mała do średniej.
Sierść Włos średniej długości lub długi, o różnorodnych barwach i wzorach.
Rogi Wiele zwierząt ma rogi, ale sprawdź to u konkretnego osobnika.

W opisie rasy wspomniano o gęstej zimowej sierści. Nie zastępuje ona suchego miejsca do odpoczynku: także kozy przebywające na zewnątrz muszą mieć możliwość schronienia się. Zobacz opis sierści oraz zalecenia LICG dotyczące schronienia.

Wypas kóz tej rasy: możliwości i ograniczenia

Francuskie stowarzyszenie hodowców tej rasy wymienia utrzymanie żywopłotów, skarp i terenów porośniętych dziką roślinnością jako możliwe zastosowanie. Według LICG kozy jedzą oprócz trawy także liście, gałązki i korę. Wyjaśnia to, dlaczego teren z krzewami może być odpowiedni, ale nie oznacza, że każda rosnąca tam roślina jest bezpieczna ani że zwierzęta znajdą tam wystarczająco dużo pożywienia. Zobacz wymienione zastosowania oraz informacje o tym, co jedzą kozy.

W odniesieniu do kwatery wypasowej podejmij dwie decyzje: którą roślinność kozy mogą zgryzać, a którą chcesz zachować? Jeśli na przykład wśród krzewów rośnie młode drzewo, zabezpiecz je, zanim kozy będą mogły do niego dosięgnąć. Podczas wypasu obserwuj, co zwierzęta rzeczywiście jedzą. Gdy dostępna roślinność się skończy, stado będzie potrzebować innej odpowiedniej paszy lub innego miejsca. Sama nazwa rasy nie gwarantuje określonego efektu utrzymania terenu.

Sprawdź również, co znajduje się poza kwaterą, ale pozostaje w zasięgu zwierząt, na przykład odpady po przycinaniu roślin. LICG wymienia cis jako trującą roślinę rosnącą na zewnątrz i ostrzega przed starcem jakubkiem w sianie dla kóz. Nie pozostawiaj nieznanych roślin w zasięgu zwierząt, licząc na to, że nic się nie stanie. Jeśli podejrzewasz, że zwierzę zjadło coś niebezpiecznego, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem weterynarii. Przeczytaj informacje o zatruciach oraz o żywieniu kóz.

Codzienna opieka i kontrola stada

Trzymaj kozy w towarzystwie innych kóz. Zapewnij im dostęp do siana, stale świeżą wodę do picia i suche miejsce, w którym wszystkie zwierzęta mogą odpoczywać. W upalne dni potrzebują cienia. Jeśli zmienia się ich pasza, przyzwyczajaj je do niej stopniowo, na przykład gdy po raz pierwszy trafiają na inną kwaterę wypasową. Te podstawowe potrzeby dotyczą również kóz Chèvre des Fossés. Zapoznaj się z poradnikiem LICG dotyczącym kóz.

Co sprawdzać każdego dnia?

  • Stado: policz zwierzęta i sprawdź, czy każde porusza się razem z grupą i je.
  • Pasza i woda: sprawdź, co pozostaje w zasięgu zwierząt oraz czy wszystkie mogą dostać się do miejsca podawania paszy i świeżej wody.
  • Miejsce odpoczynku: sprawdź, czy schronienie jest suche i dostępne dla całego stada; podczas upałów sprawdź również, czy jest cień.
  • Teren: zwracaj uwagę na nowe odpady po przycinaniu roślin, uszkodzenia ogrodzenia i miejsca, w których zwierzę może utknąć.
  • Zdrowie: zwracaj uwagę na rany, nietypowy sposób poruszania się, izolowanie się od stada lub zabrudzoną tylną część ciała.

LICG zaleca codzienną kontrolę kóz i ich ogrodzenia oraz opisuje izolowanie się od stada i nietypowy kał jako możliwe sygnały, że ze zwierzęciem jest coś nie tak. Regularnie sprawdzaj również racice. Jeśli koza nie je, wygląda na chorą lub porusza się w nietypowy sposób, skontaktuj się z lekarzem weterynarii. Przeczytaj wskazówki dotyczące opieki i zdrowia.

Wybór rasy z uwzględnieniem terenu, nadzoru i ogrodzenia

Przed zakupem obejdź granice planowanego wybiegu. Kozy potrafią się wspinać; w przypadku zwierząt z rogami otwór w siatce może ponadto stanowić zagrożenie, jeśli utknie w nim głowa. Usuń możliwości wspinania się w pobliżu ogrodzenia. Oceń przejścia i ewentualne brzegi rowów z uwzględnieniem swoich zwierząt i terenu, zamiast wybierać ogrodzenie wyłącznie na podstawie nazwy rasy. LICG opisuje zagrożenia związane ze wspinaniem się i siatką.

Pytania przy wyborze tej rasy i terenu
Twoja sytuacja Ustal, zanim pojawią się zwierzęta
Krzewy i skarpy Które rośliny można usunąć, które mają pozostać i gdzie będzie podawana dodatkowa pasza?
Posesja obok ogrodu lub drogi Czy wszystkie przejścia i możliwe drogi wspinania się są bezpiecznie odgrodzone?
Nie zawsze jesteś na miejscu Kto codziennie sprawdzi zwierzęta, wodę i ogrodzenie?
Podmokły teren Czy wszystkie zwierzęta mogą odpoczywać w suchym miejscu?

Wyposażenie i przygotowanie

Porównuj ogrodzenia dopiero po sprawdzeniu granic terenu, bram i możliwych dróg wspinania się. Sama nazwa rasy nie określa wymiarów produktu ani wielkości oczek siatki. W Farmora możesz przejrzeć kategorie ogrodzeń oraz owiec i kóz. Przy każdym produkcie sprawdź, dla jakiego gatunku zwierząt i zastosowania jest przeznaczony; link do kategorii nie jest zaleceniem dotyczącym konkretnego rozwiązania.

Jeśli zamierzasz trzymać kozy w Holandii, zadbaj też o ich identyfikację i rejestrację. Według RVO przepisy te dotyczą również osób utrzymujących zwierzęta hobbystycznie, a miejsce ich przebywania musi zostać zarejestrowane. RVO osobno opisuje, jakie zdarzenia dotyczące kóz należy zgłaszać, w tym ich przybycie i wyprowadzenie. Sprawdź warunki rejestracji oraz zasady zgłaszania zdarzeń dotyczących kóz.