Bydło

Bydło rasy Maine Anjou: pochodzenie, cechy i pielęgnacja

Czerwono biała krowa z rogami, widoczna w całości na pastwisku, z drewnianym płotem w tle.

Przewodnik po rasach

Bydło rasy Maine Anjou: pochodzenie, cechy i pielęgnacja

Maine Anjou to dawna nazwa francuskiej rasy bydła, która dziś nosi nazwę Rouge des Prés. Jest to bydło mięsne o dużej budowie. Chcesz je hodować? Sprawdź pochodzenie oferowanego zwierzęcia oraz to, czy Twoja obora, pastwisko i codzienna opieka odpowiadają jego potrzebom. Francuska organizacja hodowców tej rasy opisuje rasę, ale zdjęcie lub nazwa rasy w ogłoszeniu nie potwierdzają pochodzenia konkretnego zwierzęcia.

Czerwono biała krowa z rogami, widoczna w całości na pastwisku, z drewnianym płotem w tle.
Pochodzenie

Rasa powstała na zachodzie Francji, w okolicach Maine i Anjou, ze skrzyżowania miejscowego bydła Mancelle z brytyjskim bydłem Durham.

Rejestracja

Francuska organizacja hodowców SICA Rouge des Prés prowadzi nadzór nad księgą genealogiczną i zajmuje się między innymi wpisywaniem do niej zwierząt.

Wygląd

Bydło tej rasy ma czerwono białe umaszczenie, zwykle z białymi końcami nóg. Często występują też białe znaczenia na głowie.

Spis treści
  1. Produkty do tego poradnika
  2. Pochodzenie, rejestracja i cechy rozpoznawcze rasy
  3. Cechy rasy ważne w hodowli
  4. Obora i pastwisko: informacje potrzebne do indywidualnej porady
  5. Woda, pasza, obchodzenie się ze zwierzętami, obserwacja i dostęp do fachowej opieki
  6. Dokumenty i pytania dotyczące utrzymania przed zakupem

Przydatne w tym poradniku

Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.

Pochodzenie, rejestracja i cechy rozpoznawcze rasy

Rasa w skrócie
Temat Co wiadomo? Co sprawdzić u konkretnego zwierzęcia?
Pochodzenie Rasa powstała na zachodzie Francji, w okolicach Maine i Anjou, ze skrzyżowania miejscowego bydła Mancelle z brytyjskim bydłem Durham. Pochodzenie rasy to nie to samo co pochodzenie oferowanego zwierzęcia.
Rejestracja Francuska organizacja hodowców SICA Rouge des Prés prowadzi nadzór nad księgą genealogiczną i zajmuje się między innymi wpisywaniem do niej zwierząt. Zapytaj o dokument z księgi hodowlanej dotyczący konkretnego zwierzęcia i porównaj numer identyfikacyjny.
Wygląd Bydło tej rasy ma czerwono białe umaszczenie, zwykle z białymi końcami nóg. Często występują też białe znaczenia na głowie. Traktuj umaszczenie jako cechę rozpoznawczą, a nie dowód wpisu do księgi.

Te informacje o rasie pochodzą z francuskiego opisu rasy oraz od SICA Rouge des Prés. W razie wątpliwości zapytaj organizację, która wystawiła dokument, czy zwierzę rzeczywiście jest wpisane do księgi i do której sekcji. Sam wpis zwierzęcia do holenderskiego systemu identyfikacji i rejestracji nie oznacza jeszcze wpisu do księgi hodowlanej. RVO wyjaśnia różnicę między rejestracją a wpisem do księgi hodowlanej.

Nazwa Maine Anjou może również odnosić się do mięsa: we Francji istnieje chroniona nazwa pochodzenia dla mięsa bydła Rouge des Prés spełniającego warunki tej nazwy. To co innego niż dokument z księgi hodowlanej dotyczący zwierzęcia, które chcesz utrzymywać w Holandii. Francuska organizacja hodowców rasy wyjaśnia kwestię nazwy mięsa.

Cechy rasy ważne w hodowli

Francuska organizacja hodowców opisuje Rouge des Prés jako bydło o dużej budowie, z natury spokojne i odpowiednie do utrzymywania krów mamek. Wskazuje, że wypas jest ważnym elementem zwyczajowego sposobu utrzymania tej rasy. Niemiecka organizacja hodowlana również opisuje dużą budowę, cechy mateczne i zróżnicowanie czerwono białego umaszczenia. Ten niemiecki opis hodowlany nie jest holenderską normą dotyczącą utrzymania ani gwarancją cech konkretnego zwierzęcia.

  • Budowa ciała: oceń przejścia, miejsca do leżenia i warunki transportu pod kątem zwierząt, które rzeczywiście chcesz utrzymywać, a nie wyobrażonej przeciętnej krowy.
  • Zachowanie: obserwuj zwierzę podczas zwykłych czynności, takich jak karmienie lub przepędzanie. Zapytaj, jak jest przyzwyczajone do ludzi i obecnego stada.
  • Krowa z cielęciem: zapytaj o dane dotyczące wcześniejszych wycieleń, jeśli są dostępne. Cechy mateczne rasy nie pozwalają przewidzieć, jak przebiegnie następny poród tej krowy.
  • Wypas: sprawdź, co Twoje pastwiska i zapasy paszy zapewniają w ciągu roku. Sama nazwa rasy nie jest planem żywienia.

Obora i pastwisko: informacje potrzebne do indywidualnej porady

Przed zakupem sporządź zestawienie planowanych zwierząt, obory i dostępnych działek. Omów potencjalne problemy z osobą mającą doświadczenie w utrzymaniu bydła. NVWA opisuje holenderskie wymagania dotyczące dobrostanu, między innymi w zakresie opieki i wentylacji; sama nazwa rasy nie określa odpowiednich, stałych wymiarów obory.

Co przygotować do rozmowy o wyposażeniu?
Miejsce Zapisz Pytanie do omówienia
Obora Miejsca do leżenia, podłoga, wentylacja, miejsca karmienia oraz szerokość światła drzwi i przejść. Czy planowane zwierzęta mogą odpoczywać i poruszać się bez przeszkód?
Pastwisko Działki nadające się do użytku, stan gleby, miejsce pojenia i dostępny cień. Gdzie mogą przebywać zwierzęta podczas upału lub gdy dana działka nie nadaje się do użytku?
Przemieszczanie i wykonywanie zabiegów Bramy, ogrodzenie, trasy przepędzania oraz miejsce, w którym można bezpiecznie odseparować zwierzę. Jak lekarz weterynarii i pojazd do przewozu bydła dotrą do zwierzęcia?

Sprawdź przede wszystkim, czy wszystkie zwierzęta mają dostęp do cienia i wody. Według NVWA podczas upałów obowiązują w Holandii wymagania dotyczące ochrony zwierząt na pastwisku; niezapewnienie cienia w upał może stanowić naruszenie przepisów.

Woda, pasza, obchodzenie się ze zwierzętami, obserwacja i dostęp do fachowej opieki

W żywieniu dorosłego bydła mięsnego ważne są trawa podczas wypasu i pasza objętościowa w oborze, jak opisano w holenderskiej ocenie ryzyka dotyczącej bydła mięsnego. Omów jakość swojej trawy i paszy objętościowej oraz kondycję i etap życia zwierzęcia z doradcą żywieniowym. Również University of Minnesota Extension zaleca łączną ocenę jakości paszy i potrzeb grupy zwierząt; to praktyczne zagraniczne wskazówki, a nie holenderskie przepisy.

Praktyczna codzienna kontrola

  • Woda: sprawdź, czy miejsce pojenia działa i jest dostępne. Zwróć szczególną uwagę na awarie podczas mrozu lub upału.
  • Pasza: kontroluj zapasy i jakość oraz zwracaj uwagę na zmiany w pobieraniu paszy lub kondycji zwierząt.
  • Obchodzenie się ze zwierzętami: przemieszczaj bydło spokojnie, przygotowaną wcześniej trasą, na której sam nie możesz zostać przyciśnięty. University of Minnesota Extension wskazuje spokojne obchodzenie się ze zwierzętami jako podstawę bezpiecznego postępowania z nimi.
  • Obserwacja: sprawdzaj, czy zwierzęta normalnie się poruszają, jedzą i przebywają ze stadem. W razie kulawizny, odmowy jedzenia lub innego nietypowego zachowania odpowiednio wcześnie skontaktuj się z lekarzem weterynarii zajmującym się bydłem.
  • Pomoc: przed przybyciem zwierzęcia ustal, z którym lekarzem weterynarii możesz się skontaktować i kto przejmie opiekę podczas Twojej nieobecności.

Dokumenty i pytania dotyczące utrzymania przed zakupem

Zacznij od ustalenia, co dokładnie jest oferowane: zwierzę z potwierdzonym wpisem do księgi hodowlanej, zwierzę o częściowo znanym pochodzeniu czy mieszaniec. Poproś o dokument organizacji prowadzącej rejestrację i porównaj widniejący na nim numer identyfikacyjny z numerem zwierzęcia. W przypadku krowy zapytaj też o dostępne informacje dotyczące wcześniejszych cieląt, obchodzenia się z nią i opieki nad nią. Jeśli to możliwe, obejrzyj zwierzę w jego zwykłym stadzie. Jeśli masz pytania dotyczące jego zdrowia, poproś lekarza weterynarii o ocenę stanu zwierzęcia.

Następnie sprawdź własne warunki: czy jest niezawodne miejsce pojenia, czy zwierzę pasuje do planowanego stada i czy możesz je bezpiecznie odseparować, gdy potrzebna będzie fachowa opieka? Uzupełnij brakujące wyposażenie, zanim bydło przybędzie. Ogłoszenie zawierające nazwę Maine Anjou niczego w tej ocenie nie zmienia.

Do utrzymywania bydła w Holandii także hodowca hobbystyczny potrzebuje numeru UBN przypisanego do miejsca przebywania zwierząt. Według RVO bydło musi być oznakowane dwoma zatwierdzonymi środkami identyfikacji. Przy przekazaniu zwierzęcia jego przybycie i opuszczenie gospodarstwa zgłasza się osobno w ciągu trzech dni roboczych, każde na odpowiedni numer UBN. Dlatego przed przekazaniem sprawdź identyfikację i ustal, kto dokona którego zgłoszenia. Zapoznaj się z aktualnymi wyjaśnieniami RVO dotyczącymi numeru UBN, znakowania bydła oraz zgłaszania przybycia i opuszczenia gospodarstwa.