Merinolandschaap: cechy rasy, pielęgnacja i wybór
Przewodnik po rasach
Merinolandschaap: cechy rasy, pielęgnacja i wybór
Merinolandschaap, po niemiecku Merinolandschaf, to konkretna rasa należąca do grupy merynosów. Nie jest to więc po prostu inna nazwa każdej owcy oferowanej jako merynos. Chcesz kupić taką owcę? Sprawdź zarówno dokumenty zwierzęcia, jak i to, czy możesz zapewnić mu odpowiednią opiekę u siebie. Niemiecka organizacja hodowców owiec VDL odróżnia Merinolandschaf od innych ras merynosów.
Rasa wykształcona w XIX wieku w południowych i środkowych Niemczech, z udziałem miejscowych owiec oraz ras merynosowych z Hiszpanii i południowej Francji.
Biała owca o długiej, klinowatej głowie i szerokich, lekko opadających uszach. Pożądana jest kępka wełny na czole.
Biała wełna o cechach typowych dla merynosów. W opisie rasy podano grubość włókien od 26 do 28 mikrometrów; nie jest to wynik pomiaru dotyczący zwierzęcia, które chcesz kupić.
Hodowla na mięso i wełnę; w opisie wymieniono również wypas w stadzie i na pastwisku.
Spis treści
- Produkty do tego poradnika
- Nazwa rasy, jej uznanie i związek z innymi typami merynosów
- Charakterystyka rasy: pochodzenie, wygląd i kierunek użytkowania
- Okrywa wełniana, strzyżenie, warunki utrzymania i życie w stadzie
- Identyfikacja i dokumenty rasy: o co zapytać hodowcę
- Merinolandschaap czy inne merynosy: co pasuje do Twojej sytuacji?
Przydatne w tym poradniku
Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.
Wydzielone pastwisko
Wilcza siatka elektryczna z podwójnymi kolcami, wysokość 120 cm, 50 m – Euro-Netz Wolf Jumbo
Dzięki tej siatce ogrodzeniowej możesz wydzielić owcom część pastwiska.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Zmierz planowaną linię ogrodzenia i ustal, czy 50 metrów wystarczy na Twoim pastwisku.
Sprawdzanie ogrodzenia
Tester ogrodzenia elektrycznego z 4 poziomami LED, bez sondy uziemiającej – Gobel
Jeśli korzystasz z ogrodzenia elektrycznego, ten tester pozwoli Ci porównać poziom napięcia w różnych miejscach.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Wybierz ten tester tylko wtedy, gdy korzystasz z ogrodzenia elektrycznego.
Nazwa rasy, jej uznanie i związek z innymi typami merynosów
VDL opisuje Merinolandschaf, Merinofleischschaf i Merinolangwollschaf jako odrębne rasy. Dla Merinolandschaf publikuje też osobny program hodowlany. Jest to niemiecki opis rasy, a nie dowód, że oferowana owca jest wpisana do księgi hodowlanej, ani stwierdzenie dotyczące uznania rasy w Holandii.
W ogłoszeniu widnieje tylko „merynos”? Zapytaj, jaką dokładnie rasę lub krzyżówkę ma na myśli sprzedawca. Biała wełna ani charakterystyczna głowa nie potwierdzają deklarowanego pochodzenia.
Charakterystyka rasy: pochodzenie, wygląd i kierunek użytkowania
Poniższe cechy pochodzą z niemieckiego opisu rasy opracowanego przez VDL. Opisują rasę, ale niekoniecznie każdego jej przedstawiciela.
| Temat | Opis rasy |
|---|---|
| Pochodzenie | Rasa wykształcona w XIX wieku w południowych i środkowych Niemczech, z udziałem miejscowych owiec oraz ras merynosowych z Hiszpanii i południowej Francji. |
| Wygląd | Biała owca o długiej, klinowatej głowie i szerokich, lekko opadających uszach. Pożądana jest kępka wełny na czole. |
| Wełna | Biała wełna o cechach typowych dla merynosów. W opisie rasy podano grubość włókien od 26 do 28 mikrometrów; nie jest to wynik pomiaru dotyczący zwierzęcia, które chcesz kupić. |
| Kierunek użytkowania | Hodowla na mięso i wełnę; w opisie wymieniono również wypas w stadzie i na pastwisku. |
Dlatego u hodowcy zwróć uwagę na coś więcej niż cechy rasy: czy oferowane zwierzę porusza się prawidłowo, czy ma czysty zad i jak zachowuje się wśród innych owiec? Zapisz pytania dotyczące zwierzęcia, które zwróciło Twoją uwagę, i omów je przed podjęciem decyzji.
Okrywa wełniana, strzyżenie, warunki utrzymania i życie w stadzie
W przypadku tej rasy wełnistej potrzebujesz planu strzyżenia. Z odpowiednim wyprzedzeniem umów doświadczoną osobę do strzyżenia i zadbaj o to, by po strzyżeniu zwierzęta mogły schronić się przed zimnem i ostrym słońcem. Wełna może ukrywać zmiany kondycji ciała: nie oceniaj zwierzęcia tylko po okrywie, ale obejrzyj je również z bliska. LICG opisuje strzyżenie oraz kontrolę kondycji i racic jako elementy opieki nad owcami.
Co sprawdzać u swoich zwierząt?
- Stado: trzymaj owce z innymi owcami i obserwuj, czy któreś zwierzę się nie odłącza.
- Pastwisko i woda: sprawdzaj ogrodzenie i to, czy wszystkie zwierzęta mają dostęp do świeżej wody pitnej.
- Schronienie: zapewnij dostępne miejsce, w którym owce mogą się schronić podczas upału, zimna i po strzyżeniu.
- Kondycja i ruch: zwracaj uwagę na wychudzenie ukryte pod wełną, stan racic i nietypowy chód.
- Okrywa wełniana i zad: sprawdzaj zabrudzenia, ocieranie się i widoczne problemy skórne.
LICG zaleca skontaktowanie się z lekarzem weterynarii, jeśli podejrzewasz, że owca jest chora, na przykład gdy nagle staje się apatyczna lub odłącza się od stada. W Holandii obowiązek ochrony owiec przed ekstremalnymi warunkami pogodowymi dotyczy także osób utrzymujących je hobbystycznie; zobacz informacje NVWA o dobrostanie owiec.
Jakiego wyposażenia potrzebujesz?
Zacznij od odpowiedniego pastwiska, dostępu do wody, schronienia i zapewnienia pomocy przy strzyżeniu. Jeśli później będziesz szukać wyposażenia do konkretnej czynności pielęgnacyjnej, możesz zajrzeć do kategorii Farmora poświęconej owcom i kozom. Wybór potrzebnych narzędzi uzależnij od wykonywanej czynności i swojego doświadczenia; sama nazwa rasy nie wskaże Ci odpowiedniego sprzętu.
Identyfikacja i dokumenty rasy: o co zapytać hodowcę
Przed zakupem sprawdź dwie różne kwestie: które zwierzę zostanie przekazane? oraz na jakiej podstawie podano nazwę rasy? Według RVO owca musi mieć dwa zatwierdzone środki identyfikacji, z których co najmniej jeden jest elektroniczny. Numer identyfikacyjny wskazuje, o które zwierzę chodzi, ale sam w sobie nie dowodzi pochodzenia rasowego.
| Pytanie | Na co zwrócić uwagę? |
|---|---|
| Które zwierzę kupuję? | Porównaj oznaczenia identyfikacyjne oferowanej owcy z numerami w przekazanych dokumentach. |
| Gdzie jest zarejestrowane? | Zapytaj o organizację hodowlaną, dokładną nazwę rasy i status wpisu do księgi hodowlanej. |
| Jakie jest jego pochodzenie? | Zapytaj, jakie dokumenty dotyczące tego zwierzęcia wydała organizacja i czy wymieniono w nich rodziców. |
| Jak przebiega przekazanie zwierzęcia? | Ustal, kto przygotuje dokument przewozowy i kto zgłosi wyjazd oraz przyjazd zwierzęcia. |
Jeśli zwierzę jest oferowane jako rasowe zwierzę hodowlane, możesz poprosić o świadectwo zootechniczne wydane przez uznaną organizację hodowlaną. RVO wyjaśnia, że świadectwo zawiera dane identyfikacyjne i informacje o pochodzeniu oraz potwierdza wpis zwierzęcia czystej rasy do głównej sekcji księgi hodowlanej. W razie wątpliwości poproś organizację, która wydała dokumenty, o wyjaśnienie, czego dotyczą dokumenty tego zwierzęcia.
Jeśli zamierzasz samodzielnie utrzymywać owce w Holandii, przed ich przybyciem zarejestruj miejsce ich utrzymywania i uzyskaj numer UBN, nawet jeśli zajmujesz się nimi hobbystycznie. Podczas transportu wymagany jest dokument przewozowy; wyjazd i przyjazd zgłasza się w holenderskim systemie rejestracji. Jeśli zwierzę przyjeżdża bezpośrednio z innego kraju UE, sprawdź wcześniej również zasady zgłaszania importu i dotyczące świadectwa zdrowia. Zapoznaj się z aktualnymi wyjaśnieniami RVO dotyczącymi numeru UBN oraz przemieszczania zwierząt i importu.
Merinolandschaap czy inne merynosy: co pasuje do Twojej sytuacji?
Jeśli chcesz hodować konkretnie owce rasy Merinolandschaap, zacznij od ustalenia dokładnej nazwy rasy i sprawdzenia danych w księdze hodowlanej. Ogłoszenie, w którym pojawia się tylko słowo „merynos”, nie dostarcza wystarczających informacji. Zapytaj, która organizacja hodowlana zarejestrowała zwierzę, i poproś o wyjaśnienie, co dokumenty mówią o jego pochodzeniu.
Szukasz przede wszystkim owiec, które będziesz utrzymywać w stadzie lub wypasać? Zacznij od zwierząt, które możesz rzeczywiście ocenić, i od własnych możliwości: odpowiednio dużego pastwiska, schronienia, codziennej kontroli oraz dostępu do osoby zajmującej się strzyżeniem. Tej opieki potrzebuje również zwierzę o dobrze udokumentowanym pochodzeniu. Jeśli brakuje dokumentów, nie uznawaj podanej nazwy rasy za potwierdzoną.
Różnica między Merinolandschaap a „merynosem” polega więc przede wszystkim na precyzji: pierwsza nazwa oznacza określoną rasę, druga w ogłoszeniu może być znacznie mniej jednoznaczna. Nie kieruj się rzekomą ogólną oceną merynosów, lecz pochodzeniem i stanem zwierzęcia oraz opieką, jaką możesz zapewnić stadu.