Świnia Schwäbisch Hällisch: jak ją rozpoznać i pielęgnować
Przewodnik po rasach
Świnia Schwäbisch Hällisch: jak ją rozpoznać i pielęgnować
Świnię Schwäbisch Hällisch często można rozpoznać po ciemnym przodzie i zadzie, jasnej środkowej części ciała oraz dużych zwisających uszach. Jest to duża rasa, a nie świnia miniaturowa. Umaszczenie stanowi pierwszą wskazówkę, ale nie jest dowodem pochodzenia. Jeśli chcesz trzymać świnie tej rasy, sprawdź też, czy masz miejsce dla odpowiednich towarzyszy tego samego gatunku, właściwe warunki utrzymania i możliwość codziennej opieki. Niemieckie stowarzyszenie hodowców rasy opisuje jej typ, a LICG wyjaśnia, czego potrzebują świnie.
Niemiecka rasa z okolic Schwäbisch Hall.
Duża świnia o jasnej środkowej części ciała, ciemnym przodzie i zadzie oraz zwisających uszach.
Stowarzyszenie hodowców rasy prowadzi selekcję między innymi pod kątem budowy ciała, żywotności i rozrodu.
Spis treści
Przydatne w tym poradniku
Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.
Coś do zajęcia się
Kółko do gryzienia dla świń z łańcuchem do zawieszania, 18 cm
Ten pierścień można zawiesić, aby zapewnić świniom w chlewni zajęcie.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Sprawdzaj, czy zwierzęta korzystają z pierścienia, i regularnie kontroluj, czy jest bezpiecznie zawieszony.
Przechowywanie paszy w zamknięciu
Pojemnik na paszę z pokrywą i zamknięciem, 40 l – Vplast
W tym pojemniku można przechowywać paszę pod zamykaną pokrywą, dzięki czemu niepożądanym zwierzętom trudniej się do niej dostać.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Sprawdź, czy pojemność 40 litrów wystarczy na ilość paszy, którą chcesz przechowywać.
Miejsce na paszę lub wodę
Koryto z naturalnego kauczuku do paszy i wody, 20 l – Gobel
To koryto o pojemności 20 litrów jest przeznaczone na paszę lub wodę i można go używać zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Oceń, czy koryto może stabilnie stać w wybranym miejscu i czy wszystkie świnie będą miały do niego wystarczający dostęp.
Nazwa rasy, pochodzenie i cechy wyglądu
Niemieckie stowarzyszenie hodowców rasy nazywa ją Schwäbisch Hällisches Schwein. Rasę wyhodowano w Wirtembergii, a jej nazwa pochodzi od okolic Schwäbisch Hall. W historii jej powstania rolę odegrało krzyżowanie miejscowych świń krajowych ze świniami chińskimi. To pochodzenie opisuje niemieckie stowarzyszenie na rzecz zachowania starych ras zwierząt gospodarskich.
Według niemieckiego programu hodowlanego świnia tej rasy ma czarny przód i zad oraz białą środkową część ciała. Proporcje widocznej czerni i bieli mogą się różnić. Program wymienia również duże zwisające uszy oraz głęboką, szeroką klatkę piersiową. Świnia o podobnym umaszczeniu nie musi należeć do tej rasy: jeśli zależy ci na potwierdzeniu rasy, poproś o możliwe do zweryfikowania dane o pochodzeniu.
Informacje o rasie a różnice między zwierzętami
| Temat | Co mówi opis rasy | Co warto sprawdzić samodzielnie |
|---|---|---|
| Pochodzenie | Niemiecka rasa z okolic Schwäbisch Hall. | Jakie dane o pochodzeniu są dostępne dla tego zwierzęcia? |
| Wygląd | Duża świnia o jasnej środkowej części ciała, ciemnym przodzie i zadzie oraz zwisających uszach. | Czy dorosłe zwierzę zmieści się później w miejscu, które dla niego przygotujesz? |
| Cele hodowlane | Stowarzyszenie hodowców rasy prowadzi selekcję między innymi pod kątem budowy ciała, żywotności i rozrodu. | Jaki jest stan zdrowia i zachowanie oferowanego zwierzęcia? |
Są to informacje z niemieckiego opisu rasy i celów hodowlanych. Cel hodowlany nie gwarantuje, że każde zwierzę będzie zdrowe ani że na twoim terenie będzie zachowywać się w określony sposób. Zapytaj więc również o wiek, wcześniejsze warunki życia i ewentualne dane dotyczące samego zwierzęcia.
Obchodzenie się ze świniami, cele chowu i kwestie praktyczne
Stowarzyszenie hoduje te świnie w celu zachowania rasy oraz wykorzystania ich w chowie, także z dostępem do pastwiska. Nawet osoby trzymające świnie głównie dla towarzystwa muszą uwzględnić ich zachowanie: potrzebują kontaktu z innymi świniami oraz możliwości ruchu, odpoczynku i rycia. Nie łącz ze sobą nieznających się zwierząt bez przygotowania. Omów ich zapoznanie z doświadczonym hodowcą świń lub specjalistą, zwłaszcza jeśli masz już grupę. Zobacz program hodowlany oraz wyjaśnienia LICG.
Przy niewielkim gospodarstwie potrzebna jest praktyczna ocena możliwości. Gdzie zwierzęta będą mogły leżeć w suchym miejscu? Czy na zewnątrz jest przestrzeń, w której mogą eksplorować i ryć, nie zamieniając całego miejsca utrzymania w mokry i brudny teren? Czy możesz codziennie kontrolować ogrodzenie, miejsce pojenia i zwierzęta? Jeśli planujesz rozmnażanie, zasięgnij osobnej porady dotyczącej pochodzenia, rejestracji i odpowiedniego doboru zwierząt. Spokojne pierwsze spotkanie z prosięciem niewiele mówi o tym, jak będzie ono później funkcjonować w innej grupie.
Miejsce utrzymania, woda, pasza i codzienna kontrola
Zapewnij osłonięte, suche miejsce odpoczynku, bezpieczne ogrodzenie i możliwość rycia. W ciepłe dni świnie potrzebują cienia i możliwości ochłodzenia się. Zadbaj o stały dostęp do czystej wody pitnej. Dostosuj paszę do wieku, kondycji i celu chowu; sama nazwa rasy nie określa ilości paszy. LICG wyjaśnia, jak urządzić miejsce utrzymania świń. Holenderskie wymogi dotyczące dobrostanu opisane przez RVO obowiązują również osoby trzymające świnie hobbystycznie i dotyczą między innymi warunków utrzymania, paszy, wody i wzbogacenia środowiska.
Co kontrolować codziennie?
- Sprawdzaj, czy każde zwierzę je, pije i porusza się tak jak zwykle. Zwracaj też uwagę na drobne rany lub zmiany zachowania.
- Sprawdzaj, czy miejsce pojenia działa, jest czyste i pozostaje dostępne dla wszystkich zwierząt. Zobacz też, czy słabsze zwierzę ma dostęp do paszy.
- Utrzymuj legowisko w suchości. Sprawdzaj ogrodzenia i przejścia pod kątem uszkodzeń oraz miejsc, o które zwierzęta mogą się zranić.
- Sprawdzaj, czy materiał do eksplorowania i rycia nadal nadaje się do użytku i jest bezpieczny.
Jeśli zwierzę nie je, porusza się wyraźnie inaczej niż zwykle albo zauważysz u niego ranę, skontaktuj się z lekarzem weterynarii. Nie przypisuj zmian rasie. LICG omawia obserwację i zdrowie, a RVO opisuje wymogi dotyczące wody, paszy i wzbogacenia środowiska.
Nie podawaj świniom odpadów kuchennych. Dotyczy to również resztek jedzenia i odpadków powstających przy krojeniu: karmienie nimi świń jest zabronione. Wyjaśniają to informacje RVO dla osób trzymających świnie hobbystycznie.
O co zapytać oferującego zwierzę i specjalistę?
Zapytaj oferującego, jakie zwierzę otrzymasz: lochę, knura czy kastrata, w jakim jest wieku i z jakiej pochodzi grupy. Jeśli szukasz konkretnie świni Schwäbisch Hällisch, poproś o okazanie danych o jej pochodzeniu. Zapytaj, co zwierzę obecnie je, w jakich warunkach jest trzymane i jak reaguje na ludzi oraz inne świnie. Jeśli to możliwe, obejrzyj je w jego obecnym otoczeniu. Dzięki temu ocenisz więcej niż na podstawie zdjęcia czy umaszczenia typowego dla rasy.
Porozmawiaj z lekarzem weterynarii zajmującym się świniami o tym, jakie pytania dotyczące zdrowia warto zadać przed przejęciem zwierzęcia. Jeśli masz już świnie, zapytaj też o sposób ich spokojnego zapoznania. LICG odradza bezpośrednie łączenie nieznających się świń.
Przed przybyciem zwierzęcia zadbaj też o rejestrację wymaganą w Holandii. Aby trzymać świnie, również hobbystycznie, potrzebujesz numeru UBN dla danej lokalizacji. Przybycie i przemieszczenie zwierząt z gospodarstwa trzeba zgłaszać; obowiązują ponadto zasady dotyczące rejestru gospodarstwa i dokumentu przewozowego. Ustal z osobą oferującą zwierzę, co każde z was musi załatwić, i zapoznaj się z informacjami RVO o numerze UBN oraz RVO o zgłaszaniu świń.