Praktyczny poradnik

Żywienie bydła: przygotuj się do rozmowy o planie żywienia

Chcesz omówić żywienie swojego bydła? Najpierw przygotuj dla każdej grupy zwierząt zestawienie podawanych pasz, dostępnych analiz i tego, co obserwujesz u zwierząt. Dzięki temu doradca żywieniowy będzie mógł przyjrzeć się Twojej sytuacji; jeden plan żywienia nie pasuje do każdego gospodarstwa. Gelre Dierenartsen wyjaśnia, dlaczego etap życia i sytuacja gospodarstwa mają znaczenie.

Przeczytaj poradnik ↓Spis treści

Przydatne w tym poradniku

Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.

Przechowywanie suchych pasz osobno

Pojemnik na paszę z pokrywą i zamknięciem, 80 l – Vplast

Ten zamykany pojemnik na paszę pozwala przechowywać różne rodzaje suchej paszy osobno i podpisać na pojemniku jego zawartość.

Na co zwrócić uwagę przy wyborze Zapisz również partię paszy, aby móc powiązać zawartość z właściwą analizą lub etykietą.

€30,75

Zobacz produkt →

Przygotuj: zestawienie grup zwierząt i partii paszy, ewentualne analizy, etykiety kupowanych pasz oraz opatrzone datą obserwacje dotyczące paszy i wody. Poniższy formularz pomoże Ci o niczym nie zapomnieć.

Cel chowu i etap życia bydła

Zapisz, które zwierzęta są karmione razem i w jakim celu je utrzymujesz, na przykład dla produkcji mleka, odchowu lub produkcji mięsa. Zaznacz, które zwierzęta jeszcze rosną, są cielne, są w okresie zasuszenia, dają mleko lub karmią cielę. Zapisz też, czy cielę dostaje osobną paszę. Zapotrzebowanie żywieniowe różni się w zależności od etapu życia, ale sama nazwa grupy nie określa ilości paszy. Gelre Dierenartsen opisuje różne etapy żywienia.

Uwzględnij grupy zgodnie z tym, jak faktycznie karmisz zwierzęta. Czy zwierzęta na różnych etapach życia dostają tę samą paszę? Zapisz to wraz z ewentualnym planowanym przeniesieniem do innej grupy.

Zbieranie informacji o paszach, analizach pasz i obserwacjach w gospodarstwie

Zapisz dla każdej grupy, co faktycznie podajesz, na przykład trawę pastwiskową, kiszonkę, siano lub kupowaną paszę. Jeśli to możliwe, podaj partię lub silos, datę zmiany paszy oraz informację, czy pasza jest dostępna przez cały dzień, czy tylko w określonych porach. Przypisz analizę do partii, którą zbadano. Jeśli nie ma analizy używanej partii, wpisz „nie wiadomo”.

Przygotuj też etykiety kupowanych pasz. W przypadku mieszanek paszowych podają one między innymi, czy jest to pasza uzupełniająca czy pełnoporcjowa, skład, składniki analityczne, docelowy gatunek zwierząt i instrukcję stosowania. Zapoznaj się z objaśnieniem etykiet przygotowanym przez NVWA.

Formularz do rozmowy z doradcą

Dla każdej grupy zwierząt i każdej daty kontroli użyj nowego formularza. Zapisz to, co wiesz, i nie przedstawiaj nieznanej ilości ani brakującej analizy jako zmierzonej wartości.

Chcesz, aby doradca ocenił dotychczasowy sposób żywienia, lub przygotować zmianę? Zapisz to pytanie na dole formularza. Zanotuj też, co obserwujesz w gospodarstwie, na przykład resztki przy miejscu karmienia lub różnice między zwierzętami, nie przypisując im od razu przyczyny.

Dostęp, rywalizacja i higiena przy miejscu karmienia

Podczas karmienia sprawdź, czy wszystkie zwierzęta mogą dostać się do paszy. Czy któreś zwierzę musi wielokrotnie czekać lub ustępować miejsca? Czy pasza leży poza zasięgiem zwierząt? Badania dotyczące krów mlecznych pokazują, że ilość miejsca i układ przy stole paszowym mogą wpływać na rywalizację między zwierzętami. Potraktuj taką obserwację jako temat do rozmowy, a nie powód do wyboru określonej przegrody lub koryta bez oceny sytuacji. Przeczytaj oryginalne badanie dotyczące dostępu do stołu paszowego.

Sprawdź jednocześnie, czy zwierzęta mają dostęp do miejsca pojenia i czy woda jest widocznie czysta. Zapisz, kiedy zauważysz przy miejscu karmienia starą, zabrudzoną lub nagrzaną paszę. Zwłaszcza w ciepłe dni trzeba zwrócić uwagę na paszę, która może się zagrzewać. GD omawia wodę do picia i jakość paszy podczas ciepłej pogody.

Zapisywanie i omawianie zmian w pobieraniu paszy i zachowaniu

Zapisz, której grupy lub którego zwierzęcia dotyczy zmiana, kiedy po raz pierwszy ją zauważyłeś i co zmieniło się mniej więcej w tym czasie. Może to być nowa partia paszy, inny skład grupy lub zmiana miejsca karmienia. Rozróżniaj sytuację, gdy podano mniej paszy, gdy zostało więcej resztek oraz gdy rzadziej widzisz dane zwierzę przy jedzeniu. To różne obserwacje, a nie wyjaśnienie przyczyny.

Powtarzające się różnice omów z doradcą żywieniowym. Czy zwierzę nagle przestało jeść lub pić, wyraźnie wygląda na chore albo jego stan szybko się pogarsza? Skontaktuj się wtedy z lekarzem weterynarii i nie czekaj na zaplanowaną rozmowę o żywieniu. Zmniejszony apetyt może występować u bydła przy różnych problemach; nie stawiaj diagnozy samodzielnie wyłącznie na podstawie paszy. Weterynaryjny podręcznik MSD opisuje zmniejszone pobieranie paszy jako możliwy objaw choroby.

Po rozmowie z doradcą zapisz, co zostało zmienione i kiedy. Dzięki temu później porównasz obserwacje sprzed zmiany i po niej, nie zakładając, że pasza jest jedyną możliwą przyczyną.

Pasze uzupełniające i bolusy: ocena specjalisty i informacje o produkcie

Uwzględnij w zestawieniu wszystkie produkty uzupełniające, które dostają zwierzęta, nawet jeśli nie podajesz ich codziennie. Przygotuj pełne informacje o produkcie i wskaż grupę zwierząt, której dotyczy. Mieszankę paszową uzupełniającą ocenia się w połączeniu z innymi paszami; sama nie stanowi pełnej dziennej dawki pokarmowej. NVWA wyjaśnia różnicę między mieszanką paszową uzupełniającą a pełnoporcjową.

Zapytaj doradcę żywieniowego, czy dany dodatek jest potrzebny i odpowiedni przy obecnie podawanych paszach. Dotyczy to również bolusa: skład i sposób uwalniania substancji mogą się różnić, a znaczenie ma też reszta dawki pokarmowej. Zarówno niedobór, jak i nadmiar składników mineralnych mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia. Pytania dotyczące zdrowia konkretnego zwierzęcia omów z lekarzem weterynarii. GD omawia bolusy w kontekście dawki pokarmowej i wyjaśnia ryzyko związane z niedoborem lub nadmiarem. Jeśli wybierzesz produkt, sprawdź, dla jakiego gatunku zwierząt jest przeznaczony, oraz zalecenia dotyczące tego konkretnego produktu.