Zmiany wokół pyska u owiec: dokumentowanie i szukanie pomocy
Praktyczny poradnik
Zmiany wokół pyska u owiec: dokumentowanie i szukanie pomocy
Widzisz strupki lub ranki wokół pyska owcy? Zapisz, co widzisz, i obserwuj, czy zwierzę je i pije. Zadzwoń do weterynarza, jeśli owca wydaje się odczuwać ból, mniej je lub pije albo jeśli objawy pojawiają się u kolejnych zwierząt. Same strupki nie mówią, jaka jest przyczyna. Zere bekjes to niderlandzka nazwa ecthyma, czyli orf; w niemieckojęzycznych informacjach weterynaryjnych tę chorobę nazywa się również Lippengrind. To możliwe wyjaśnienie, a nie diagnoza dotycząca Twojej owcy. Przeczytaj więcej w informacjach Royal GD o ecthyma oraz na stronie weterynaryjnej służby badawczej Badenii Wirtembergii o niemieckojęzycznej nazwie choroby.

Spis treści
Przydatne w tym poradniku
Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.
Zapisywanie oznaczeń zwierząt

Wodoodporny marker do kolczyków dla zwierząt – Allflex
Tym wodoodpornym markerem możesz napisać numer na kolczyku lub tabliczce na szyi i posługiwać się nim w zestawieniu obserwacji.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Sprawdź, czy kolczyk lub tabliczka na szyi ma powierzchnię, na której można pisać.
Zmiana podziału pastwiska

Siatka dla owiec 50 m, wysokość 106 cm, podwójny szpic – Euro-Netz Combi
Dzięki tej przenośnej siatce dla owiec możesz zmienić podział pastwiska, jeśli omawiasz z weterynarzem, czy odizolowanie zwierząt jest odpowiednie.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Najpierw ustal z weterynarzem, czy i jak oddzielić zwierzęta, oraz sprawdź, czy Twoje ogrodzenie elektryczne jest odpowiednie.
Widoczne zmiany wokół pyska i strzyków
Opisz, gdzie widzisz zmianę: na przykład na wardze, wokół nosa lub, u karmiącej owcy, na strzyku. Zapisz, czy widzisz guzek, pęcherzyk, rankę lub strupek oraz czy to miejsce się zmienia. Takie objawy mogą występować przy ecthyma, ale podobne zmiany mogą mieć też inną przyczynę. RIVM opisuje widoczne zmiany u zwierząt; Merck Veterinary Manual opisuje również zmiany na strzykach i inne możliwe przyczyny.
Obejrzyj zwierzę, nie otwierając mu pyska na siłę ani nie odrywając strupów. Jeśli możesz zrobić zdjęcie bez dodatkowego przytrzymywania zwierzęcia, zapisz, które zwierzę przedstawia i kiedy zostało zrobione. Zdjęcie pomaga opisać zmianę, a nie samodzielnie postawić diagnozę.
Wiek, kontakt i liczba owiec ze zmianami
Zapisz, czy chodzi o jagnię, czy o dorosłą owcę. Ecthyma obserwuje się przede wszystkim u jagniąt, ale może występować także u starszych zwierząt. W przypadku jagnięcia zapisz, od której matki ssie mleko. Policz, ile zwierząt obejrzałeś i u ilu widzisz podobną zmianę. Dzięki temu możesz powiedzieć weterynarzowi, co zmienia się w stadzie. Źródło: RIVM o objawach u zwierząt.
| Co zapisać? | Wypełnij dla każdego zwierzęcia lub grupy |
|---|---|
| Czas | Kiedy po raz pierwszy zauważyłeś zmianę? Kiedy obejrzałeś ją ponownie? |
| Zwierzę | Numer lub cechy rozpoznawcze, informacja, czy to jagnię, czy dorosła owca, a w przypadku ssącego jagnięcia także jego matka. |
| Miejsce i wygląd | Gdzie znajduje się zmiana i co widzisz? Podaj datę ewentualnego zdjęcia. |
| Jedzenie i picie | Czy owca je i pije jak zwykle? Czy widzisz, że jagnię ssie mleko matki? |
| Grupa | Ile zwierząt obejrzałeś i u ilu występuje podobna zmiana? |
| Kontakt | Które zwierzęta przebywały razem? Z których miejsc karmienia i materiałów korzystają wspólnie oraz które osoby się nimi opiekują? |
| Konsultacja | Kiedy zadzwoniłeś do weterynarza i co ustaliliście w sprawie następnej kontroli? |
Uzupełnij zestawienie, jeśli zauważysz zmianę u kolejnego zwierzęcia. Kontakt między zwierzętami i wspólnie używane materiały warto omówić, ale na podstawie samego kontaktu nie da się ustalić, skąd wzięły się objawy. Wytyczne RIVM dotyczące orf opisują bezpośredni i pośredni kontakt jako możliwe drogi przenoszenia.
Bezpieczny kontakt z owcami i higiena
Orf może przenosić się z owiec na ludzi. Dlatego podczas opieki nad zwierzętami noś rękawiczki i odzież ochronną, unikaj bezpośredniego kontaktu z podejrzanymi zmianami, a po kontakcie umyj ręce wodą z mydłem. Następnie zdejmij odzież noszoną przy zwierzętach, aby ją wyprać. Nie jedz ani nie pij przy zwierzętach. Osoby z rankami na dłoniach, małe dzieci i osoby z obniżoną odpornością powinny raczej unikać kontaktu ze zwierzętami z podejrzanymi zmianami. Zobacz zalecenia RIVM dotyczące orf oraz wytyczne RIVM dotyczące zapobiegania.
Jeśli po kontakcie z owcami u kogoś pojawią się zmiany skórne, należy powiedzieć lekarzowi pierwszego kontaktu, kiedy doszło do tego kontaktu. RIVM zaleca informować o kontakcie ze zwierzętami w razie dolegliwości po kontakcie z owcami lub kozami.
Kiedy skonsultować się z weterynarzem przy bólu, problemach z jedzeniem lub rozprzestrzenianiu się zmian
Zadzwoń do weterynarza, jeśli owca wyraźnie odczuwa ból, mniej je lub pije, jagnię nie ssie prawidłowo mleka matki, karmiąca owca ma zmiany na strzykach lub zwierzę staje się osowiałe. Jeśli jagnię nie ssie mleka, nie czekaj do następnej rutynowej kontroli. Skontaktuj się z weterynarzem również wtedy, gdy zmiany pojawiają się u kolejnych zwierząt. Zmiany w obrębie pyska mogą utrudniać pobieranie pokarmu; bolesne strzyki również mogą zakłócać karmienie jagniąt. LICG zaleca powiadomić weterynarza przy podejrzeniu choroby; Merck Veterinary Manual opisuje problemy z jedzeniem i ssaniem mleka przy ecthyma.
Podczas rozmowy telefonicznej powiedz, o które zwierzę chodzi, od kiedy widzisz zmianę, ilu zwierząt ona dotyczy oraz co zauważyłeś w związku z jedzeniem, piciem lub ssaniem mleka. Zapytaj, jak weterynarz chce ocenić zwierzęta i co najlepiej zrobić w międzyczasie.
Omówienie miejsc kontaktu i sprzątania otoczenia
Sprawdź, z których miejsc karmienia, ogrodzeń, słomy i akcesoriów zwierzęta korzystają wspólnie. Zapisz, co już wyczyściłeś, i omów z weterynarzem, czy odizolowanie zwierząt i dalsze sprzątanie są odpowiednie. Przy orf strupy i skażone materiały mogą odgrywać rolę w przenoszeniu zakażenia. Sprzątanie nie dowodzi, że znaleziono przyczynę, i nie zastępuje oceny chorego zwierzęcia. Źródło: wytyczne RIVM dotyczące orf i zapobiegania.