Wypas bydła na terenach przyrodniczych: przygotowanie dla zarządców
Praktyczny poradnik
Wypas bydła na terenach przyrodniczych: przygotowanie dla zarządców
Wprowadzenie bydła na teren przyrodniczy zaczyna się od pytania, czy wypas odpowiada celowi zarządzania tym terenem i jego warunkom. Następnie wspólnie z hodowcą oceń zwierzęta, infrastrukturę i sposób nadzoru. Ustal także, gdzie odwiedzający mogą spotkać zwierzęta i kto podejmie działania, jeśli sytuacja się zmieni. Sama nazwa rasy lub odpowiednie ogrodzenie na papierze nie wystarczą.
Spis treści
- Produkty do tego poradnika
- Cele zarządzania, dostępność i sezonowe użytkowanie terenu
- Ocena rasy, poszczególnych sztuk bydła, zarządzania stadem i nadzoru
- Woda pitna, ogrodzenie, miejsca schronienia i dostęp dla opiekunów
- Bezpieczeństwo odwiedzających: wejścia, informacje i postępowanie w razie incydentu
- Oddzielenie odpowiedzialności za utrzymanie bydła od warunków zarządzania przyrodą
Przydatne w tym poradniku
Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.
Linka do ogrodzenia
Plecionka elektryczna 6 mm w kolorach czarnym i białym, z 9 przewodnikami, 200 m – ZoneGuard Plus
Ta linka do ogrodzenia elektrycznego jest przeznaczona do ogrodzeń dla zwierząt gospodarskich i może stanowić element wyposażenia terenu wypasu.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Zleć ocenę, czy linka i całe ogrodzenie są odpowiednie dla bydła, bram i tras dostępnych dla odwiedzających.
Zasilanie bez pobliskiego gniazdka
Elektryzator do ogrodzeń elektrycznych zasilany energią słoneczną – ZoneGuard Solar-Fence Energizer Pro 20 km
Ten elektryzator działa dzięki energii słonecznej i jest opcją, gdy przy ogrodzeniu nie ma gniazdka.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Sprawdź na miejscu, jak będzie zorganizowane zasilanie i kontrola ogrodzenia.
Stałe miejsce pojenia
Poidło z pływakiem dla bydła i koni, plastikowe, 6 l – Zar Cudeyo All Animals
To poidło dla bydła uzupełnia wodę za pomocą pływaka, gdy jest podłączone do dopływu wody.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Sprawdź, czy dostępny jest odpowiedni dopływ wody i czy wszystkie zwierzęta mogą dotrzeć do miejsca pojenia.
Zacznij od pięciu ustaleń: co ma dać wypas, jakie zwierzęta trafią na teren, jak będzie zorganizowana opieka nad nimi, w jaki sposób odwiedzający korzystają z terenu oraz kto za co odpowiada.
Cele zarządzania, dostępność i sezonowe użytkowanie terenu
Opisz, jaką roślinność chcesz zachować lub rozwijać i w których miejscach pożądana jest zmiana. Wypas może zwiększać różnorodność roślinności, ale do niektórych celów lepiej pasuje koszenie. Ustal z zarządcą terenu, które części będą wypasane, które zostaną wyłączone z wypasu i według czego później ocenisz rezultat. Staatsbosbeheer omawia wybór między wypasem a koszeniem.
Następnie sprawdź planowane trasy i wejścia. Gdzie pojawiają się piesi, rowerzyści i psy? Czy ścieżki przebiegają blisko miejsc pojenia, odpoczynku lub ogrodzenia, przy którym zwierzęta nie mogą się oddalić? Miejsca, z których korzysta bydło, mogą się zmieniać, dlatego podczas wypasu ponownie oceń przebieg tras. ARK Rewilding opisuje te kwestie związane z urządzeniem terenu.
Przeanalizuj to również dla każdego okresu użytkowania terenu. Omów z hodowcą, co susza, podmokły grunt, wysoki stan wody, dostępność paszy i natężenie ruchu odwiedzających oznaczają dla tego terenu i tych zwierząt. Ustal, kto ponownie oceni, czy planowany okres wypasu nadal jest odpowiedni, oraz jakie inne miejsce będzie dostępne, jeśli część terenu pozostanie niezdatna do użytku.
Ocena rasy, poszczególnych sztuk bydła, zarządzania stadem i nadzoru
Nie wybieraj bydła wyłącznie na podstawie rasy. Poproś osobę znającą się na bydle i zarządzaniu stadem o ocenę poszczególnych zwierząt oraz składu grupy: jak reagują na ludzi i psy oraz czy hodowca może do nich dotrzeć i w razie potrzeby je zebrać? Uwzględnij możliwe narodziny i zmiany w grupie. Nawet do zwierzęcia, które zazwyczaj jest spokojne, nie zawsze można podejść. ARK Rewilding wyjaśnia znaczenie zachowania poszczególnych zwierząt i zarządzania stadem.
Przed umieszczeniem zwierząt na terenie ustal, kto będzie je kontrolować, kto zastąpi tę osobę i jak wyniki kontroli trafią do hodowcy. Zadbaj o dostęp także do odległych części terenu. Zapisz, jak hodowca zareaguje, gdy zwierzę wygląda na ranne, ma trudności z chodzeniem lub zachowuje się nietypowo, oraz jak można skontaktować się z lekarzem weterynarii. Staatsbosbeheer opisuje, jak monitoruje się takie sygnały w Oostvaardersplassen; sposób nadzoru nad własnym terenem określ osobno.
Woda pitna, ogrodzenie, miejsca schronienia i dostęp dla opiekunów
Sprawdź infrastrukturę na miejscu, a nie tylko na mapie. Podczas upałów ważna jest wystarczająca ilość wody i cienia; przy zimnej i mokrej pogodzie znaczenie mają także schronienie i suche miejsce do leżenia. NVWA udziela informacji o upałach oraz o zimnej i mokrej pogodzie.
| Zaznacz na mapie | Sprawdź na miejscu | Ustal zasady dotyczące |
|---|---|---|
| Punkty pojenia | Czy wszystkie zwierzęta mają do nich dostęp i czy możliwa jest kontrola w razie przerwy w dopływie wody? | Kontroli, konserwacji i rozwiązania zastępczego w razie awarii. |
| Ogrodzenie i bramy | Gdzie znajdują się newralgiczne odcinki granicy, przejścia i miejsca blisko odwiedzających? | Inspekcji, napraw i dostępu dla opiekunów. |
| Schronienie i suchy grunt | Które miejsca pozostają przydatne podczas upałów, deszczu i wysokiego stanu wody? | Innego miejsca, jeśli te możliwości znikną. |
| Trasy dla odwiedzających | Gdzie znajdują się wejścia, trasy spacerów z psami i wąskie przejścia? | Informowania odwiedzających i ewentualnych objazdów lub obejść. |
| Dostęp na potrzeby kontroli | Czy do zwierząt i infrastruktury można dotrzeć także przy złej pogodzie? | Trasy umożliwiającej opiekę i działania po incydentach. |
Oceń ogrodzenie jako całość, uwzględniając zwierzęta, bramy i otoczenie dostępne dla odwiedzających. W kategorii ogrodzeń Farmora możesz obejrzeć elementy; sama kategoria nie przesądza o tym, czy dany element nadaje się do tego terenu. Zleć ocenę ostatecznego urządzenia terenu na miejscu.
Bezpieczeństwo odwiedzających: wejścia, informacje i postępowanie w razie incydentu
Ustal z zarządcą terenu, gdzie odwiedzający mogą spotkać bydło. Przy wejściach wyraźnie poinformuj, że na terenie przebywa bydło, że odwiedzający powinni zachować dystans oraz nie karmić ani nie głaskać zwierząt. Podaj także zasady dotyczące psów obowiązujące na danym terenie. Sprawdź, czy informacje znajdują się również przy rzadziej używanych wejściach. ARK Rewilding omawia informowanie odwiedzających i wytyczanie tras.
Sporządź krótki plan postępowania w razie incydentu: kto przyjmuje zgłoszenie, jakie dane o lokalizacji są potrzebne, kto ocenia sytuację ze zwierzętami i kto może tymczasowo zamknąć ścieżkę lub wezwać pomoc? Sprawdź z odpowiednim zarządcą i właściwymi instytucjami, kto może wykonywać te zadania. Umieść łatwo dostępne dane kontaktowe w informacjach dla odwiedzających.
Przetestuj ustalenia na przykładowym zgłoszeniu: bydło stoi na wąskiej ścieżce. Czy osoba przyjmująca zgłoszenie potrafi zlokalizować miejsce i czy wiadomo, kto decyduje o wyznaczeniu obejścia? Przemieszczanie zwierząt pozostaw wyznaczonym do tego specjalistom.
Oddzielenie odpowiedzialności za utrzymanie bydła od warunków zarządzania przyrodą
Ustal, kto jest hodowcą bydła i kto w jego imieniu przeprowadza kontrole, opiekuje się zwierzętami oraz kontaktuje się z lekarzem weterynarii. Cel związany z ochroną przyrody nie znosi przepisów dotyczących dobrostanu utrzymywanego bydła: NVWA wyraźnie wymienia także bydło utrzymywane na terenach przyrodniczych.
Osobno sprawdź rejestrację miejsca przebywania zwierząt i bydła. RVO wyjaśnia, kiedy miejsce wymaga numeru UBN, a w razie wątpliwości dotyczących działek może ocenić szkic sytuacyjny. Zdarzenia takie jak przybycie i wyprowadzenie zwierząt należy odnotować w rejestrze bydła. Nawet jeśli zgłoszeniami zajmuje się ktoś inny, hodowca pozostaje odpowiedzialny za prawidłowość i terminowość danych. Zapoznaj się z wyjaśnieniami RVO dotyczącymi zgłoszeń bydła.
Oddzielnie prowadź ustalenia dotyczące terenu: cel zarządzania, okres użytkowania, monitoring, dostęp dla odwiedzających oraz ewentualne warunki właściciela, dzierżawy lub dotacji. To, czy działka może kwalifikować się do dotacji, zależy między innymi od planu zarządzania przyrodą danej prowincji i obowiązującej decyzji o naborze. Sprawdź dokumenty dotyczące własnej działki w prowincji. BIJ12 wyjaśnia rolę prowincji.
Podejmij decyzję o wprowadzeniu bydła dopiero wtedy, gdy hodowca i zarządca terenu ocenią nierozstrzygnięte kwestie zaznaczone na mapie terenu, a zadania, możliwość kontaktu i sposób reagowania na zgłoszenia będą jasno określone.