Trichinella u świń: ryzyko i urzędowa kontrola
Praktyczny poradnik
Trichinella u świń: ryzyko i urzędowa kontrola
Krótka odpowiedź: po wyglądzie świni nie da się stwierdzić, czy jest nosicielem Trichinella. W przypadku uboju w holenderskiej rzeźni świnie są badane w kierunku tego pasożyta zgodnie z praktyką obowiązującą w Holandii. Chodzi o inny sposób uboju? Zapytaj wcześniej, jaka kontrola ma wówczas zastosowanie; nie oceniaj tego po wyglądzie zwierzęcia. RIVM opisuje objawy i praktykę kontroli w Holandii.
Spis treści
- Produkty do tego poradnika
- Trichinella: zdrowie świń i bezpieczeństwo żywności
- Praktyki w gospodarstwie wpływające na ryzyko zakażenia Trichinella
- Dlaczego objawy u świń nie zastępują wymaganej kontroli
- Urzędowa kontrola zależnie od kraju i przeznaczenia świni
- Lekarz weterynarii i właściwy organ w razie podejrzeń lub pytań o kontrolę
Przydatne w tym poradniku
Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.
Przechowywanie paszy w zamkniętym pojemniku
Pojemnik na paszę z pokrywą i zamknięciem, 40 l – Vplast
Ten pojemnik na paszę ma pokrywę z zamknięciem, która pomaga ograniczyć dostęp niepożądanych zwierząt do paszy.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Sprawdź, czy pojemność 40 litrów wystarczy na Twoją paszę, i zamykaj pokrywę po użyciu.
Uszczelnianie szczelin w magazynie paszy
Zmywak ze stali nierdzewnej do szczelin i szpar 40 g – Hofman Pest Control
Tą gąbką można wypełnić otwory i szczeliny, przez które mogą przedostawać się myszy lub szczury.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Sprawdź magazyn paszy pod kątem miejsc, przez które zwierzęta mogą się dostać do środka, i ustal, które otwory możesz wypełnić gąbką.
Trichinella: zdrowie świń i bezpieczeństwo żywności
Trichinella to rodzaj nicieni. Świnia może się zakazić, zjadając mięso zawierające larwy zdolne do wywołania zakażenia. Larwy mogą następnie przedostać się do mięśni. Zakażone mięso może stanowić zagrożenie także dla ludzi. Dlatego są tu dwa odrębne pytania: jak zapobiegać narażeniu żywej świni i jak kontroluje się mięso? RIVM wyjaśnia drogę zakażenia.
Zamknięte miejsce przechowywania paszy może pomóc ograniczyć jedną z możliwych dróg zakażenia. Nie mówi to jednak nic o wyniku badania konkretnej świni.
Praktyki w gospodarstwie wpływające na ryzyko zakażenia Trichinella
Sprawdź razem z lekarzem weterynarii obsługującym gospodarstwo, czy świnie mogą mieć dostęp do resztek mięsa, martwych gryzoni lub dzikich zwierząt. RIVM wskazuje zabezpieczanie magazynów paszy i chlewni przed szczurami i myszami oraz ograniczanie kontaktu z dzikimi zwierzętami jako kwestie ważne dla zapobiegania zakażeniu. Zapoznaj się z informacjami weterynaryjnymi RIVM.
| Miejsce | Pytanie | Co zrobić po uzyskaniu odpowiedzi? |
|---|---|---|
| Magazyn paszy i chlewnia | Czy szczury lub myszy mogą dostać się do paszy? | Omów miejsca, przez które mogą się dostawać, oraz sposoby ich zabezpieczenia z lekarzem weterynarii obsługującym gospodarstwo. |
| Odpady i padłe zwierzęta | Czy świnie mogą dostać się do resztek mięsa lub martwych zwierząt? | Uniemożliw im dostęp do tego miejsca i zapytaj, jak należy usunąć ten materiał. |
| Wybieg | Czy dzikie zwierzęta lub ich szczątki mogą znaleźć się w pobliżu świń? | Omów słabe punkty w urządzeniu wybiegu. |
Nie podawaj świniom resztek jedzenia: w Holandii jest to zabronione, nawet jeśli trzymasz tylko kilka świń. Informację o tym zakazie podaje rząd Holandii.
Dlaczego objawy u świń nie zastępują wymaganej kontroli
Zakażona świnia zazwyczaj nie wykazuje rozpoznawalnych objawów. Czasem przez pewien czas można zaobserwować sztywny chód, ale nie pozwala to stwierdzić zakażenia Trichinella. Również normalny sposób poruszania się świni nie oznacza, że jest ona wolna od tego pasożyta. Jeśli zwierzę jest chore lub inaczej chodzi, zleć jego ocenę lekarzowi weterynarii. RIVM opisuje objawy u zwierząt.
Badanie przy uboju polega na pobraniu próbki tkanki mięśniowej i zbadaniu jej w laboratorium ustaloną metodą. Oględziny żywego zwierzęcia lub tuszy nie zastępują tego badania. Przeczytaj, jak RIVM opisuje diagnostykę u zwierząt rzeźnych.
Urzędowa kontrola zależnie od kraju i przeznaczenia świni
Obowiązująca procedura zależy między innymi od tego, gdzie i w jakim celu świnia jest poddawana ubojowi. Dlatego jeszcze przed ubojem ustal, kto zorganizuje odpowiednią kontrolę i w jaki sposób otrzymasz wynik.
| Sytuacja | O co zapytać? |
|---|---|
| Holenderska rzeźnia | Zapytaj rzeźnię, jak badanie w kierunku Trichinella i przekazanie wyniku są uwzględnione w jej procedurach. RIVM opisuje praktykę badań w Holandii. |
| Ubój z konieczności z dalszym badaniem w rzeźni | Uzgodnij sposób postępowania z lekarzem weterynarii i rzeźnią, która przyjmie zwierzę. NVWA wymaga przy tej procedurze pobrania próbek od świń do badania w kierunku włośni. Zapoznaj się z informacjami NVWA o uboju z konieczności. |
| Ubój poza rzeźnią na potrzeby własnego gospodarstwa domowego | To inna procedura niż ubój w rzeźni. Zapytaj wcześniej NVWA, jakie przepisy i możliwości przeprowadzenia badania dotyczą Twojej sytuacji. Mięsa pochodzącego z takiego uboju nie wolno sprzedawać ani oddawać innym. NVWA wyjaśnia to ograniczenie dotyczące świń. |
| Ubój poza Holandią | Zapytaj rzeźnię, która przyjmie zwierzę, oraz właściwy organ w kraju uboju, jaka procedura tam obowiązuje. Nie zakładaj, że przebiega ona tak samo jak w Holandii. |
Lekarz weterynarii i właściwy organ w razie podejrzeń lub pytań o kontrolę
Czy żywa świnia jest chora albo podejrzewasz, że mogła mieć kontakt z zakażonym materiałem? Powiedz lekarzowi weterynarii, co zaobserwowano i których zwierząt może to dotyczyć. Podejrzenie nie jest diagnozą. W przypadku stwierdzonej włośnicy RIVM opisuje obowiązek zgłoszenia spoczywający na lekarzach weterynarii i laboratoriach; NVWA podejmuje w razie potrzeby dalsze działania. Zapoznaj się z informacjami weterynaryjnymi RIVM.
Twoje pytanie dotyczy uboju, badania lub przeznaczenia mięsa? Zacznij od rzeźni, która przyjmie zwierzę, albo skontaktuj się z NVWA. Podaj, gdzie świnia jest utrzymywana, gdzie odbędzie się ubój i dla kogo przeznaczone jest mięso. Dzięki temu właściwa instytucja będzie mogła wyjaśnić odpowiednią procedurę.