Kury i drób

Samodzielne mieszanie paszy dla kur i ocena jej wartości żywieniowej

Na drewnianym stole stoją miski z ziarnami zbóż, żółtymi ziarnami i mąką, a obok nich pusta miska, waga i otwarty zeszyt.

Praktyczny poradnik

Samodzielne mieszanie paszy dla kur i ocena jej wartości żywieniowej

Chcesz samodzielnie mieszać paszę dla kur? Najpierw zbierz dane, zamiast zaczynać od ustalania proporcji składników. Zapisz, które kury będą dostawać paszę, co obecnie jedzą i jakie surowce rozważasz. Poproś doradcę do spraw żywienia drobiu o ocenę, czy cała dawka pokarmowa odpowiada potrzebom tych zwierząt. Dopóki nie uzyskasz takiej oceny, nie zastępuj ich odpowiedniej paszy podstawowej mieszanką przygotowaną według własnego pomysłu. LICG opisuje podstawową paszę dla kur; Merck Veterinary Manual wyjaśnia, dlaczego dobór składników i mieszanie wymagają fachowej wiedzy.

Na drewnianym stole stoją miski z ziarnami zbóż, żółtymi ziarnami i mąką, a obok nich pusta miska, waga i otwarty zeszyt.
Spis treści
  1. Produkty do tego poradnika
  2. Wiek, etap nieśności i obecna pasza jako punkt wyjścia
  3. Zboża i śruty: pochodzenie, skład i przechowywanie
  4. Ocena bilansu składników odżywczych całej mieszanki
  5. Mieszanie i przechowywanie: higiena, etykiety i kontrola jakości
  6. Obserwowanie pobierania paszy i przekazywanie ustaleń doradcy

Przydatne w tym poradniku

Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.

W skrócie: opisz swoje stado i cel, zbierz etykietę lub wyniki analizy każdego surowca oraz przekaż doradcy informacje o przechowywaniu i pobieraniu paszy. Poniższy formularz pomoże Ci ustalić, jakich informacji brakuje.

Wiek, etap nieśności i obecna pasza jako punkt wyjścia

Zapisz liczbę kur, ich wiek lub etap życia oraz to, czy nioski znoszą jaja, rosną czy pierzą się. Czy różne grupy mają dostęp do tego samego miejsca karmienia? To również zapisz. LICG rozróżnia pasze według etapu życia; zalecenie nie może więc opierać się wyłącznie na liście składników.

Zrób zdjęcie całej etykiety paszy, którą obecnie podajesz. Zapisz też, co jeszcze jedzą kury, i określ swoje pytanie: czy chcesz dodać coś do dotychczasowej paszy, czy chcesz sprawdzić, czy nowa mieszanka może stanowić dzienną dawkę pokarmową? To rozróżnienie jest ważne. Według NVWA pasza uzupełniająca wystarcza jako dzienna dawka pokarmowa tylko w połączeniu z inną paszą.

Zboża i śruty: pochodzenie, skład i przechowywanie

Dla każdej partii zapisz dokładną nazwę produktu, dostawcę i kod partii. Poproś o etykietę, specyfikację produktu lub wyniki analizy i wskaż, jakich danych brakuje. CVB publikuje wartości pokarmowe surowców, również dla drobiu. Wartość z tabeli jest przydatna podczas oceny, ale nie dowodzi, co znajduje się w Twojej konkretnej partii.

Formularz do oceny samodzielnie mieszanej paszy dla kur
Obszar Co zapisać? Co dołączyć lub o co zapytać?
Stado i cel Liczba zwierząt, etap życia, etap nieśności i Twoje pytanie Które zwierzęta jedzą w tym samym miejscu?
Obecna pasza Nazwa produktu, rodzaj paszy i co jeszcze podajesz Zdjęcie całej etykiety
Każdy surowiec Dokładna nazwa, dostawca, kod partii i data otrzymania Etykieta lub specyfikacja partii
Skład Znane zawartości składników i źródło tych danych Raport z analizy lub pytanie, jaka analiza jest potrzebna
Przechowywanie Opakowanie, miejsce przechowywania i ewentualne nieprawidłowości Pytanie, czy partia wymaga dalszego zbadania
Planowane zastosowanie Jakie surowce rozważasz i dlaczego Pytanie, czy plan jest odpowiedni i wykonalny

Jeśli nie masz wiarygodnej wartości, wpisz „nieznane”. Sprawdź też, czy produkt jest przeznaczony na paszę. W odniesieniu do materiałów paszowych i dodatków paszowych NVWA odsyła do rejestrów i warunków stosowania. Jeśli rozważasz przetworzone białka zwierzęce, przed ich użyciem poproś o sprawdzenie, jakie przepisy dotyczą Twojego surowca i sposobu utrzymywania zwierząt; NVWA rozróżnia w tym zakresie różne sytuacje.

Ocena bilansu składników odżywczych całej mieszanki

Poproś doradcę o łączną ocenę wszystkich źródeł paszy, a nie tylko zawartości białka w jednym surowcu. Znaczenie mają również energia, aminokwasy, witaminy i składniki mineralne. W przypadku niosek osobnej uwagi wymagają wapń i dostępny fosfor. Merck Veterinary Manual omawia te składniki odżywcze; zawarte tam zagraniczne tabele norm nie są holenderskimi normami żywienia.

Przydatne pytanie do doradcy brzmi: „Czy dane, które mam dla każdej partii, wystarczą do oceny całej dawki pokarmowej i czego jeszcze brakuje?”. Zapytaj też, czy proponowane surowce można równomiernie wymieszać. Sama obecność kilku składników w mieszance nie dowodzi, że jest ona paszą pełnoporcjową. Więcej o ocenie receptury i jakości mieszania.

Czy mieszanka zboża i śruty jest automatycznie pełnoporcjową paszą dla kur?

Nie. Na podstawie samych nazw tych składników nie da się stwierdzić, czy cała dawka pokarmowa dostarcza wszystkich potrzebnych składników odżywczych w odpowiednich proporcjach. Poproś więc o ocenę nie tylko listy składników, lecz także znanego składu i planowanego zastosowania. Rozróżnienie między paszą uzupełniającą a pełnoporcjową pokazuje, dlaczego cel stosowania mieszanki ma znaczenie.

Mieszanie i przechowywanie: higiena, etykiety i kontrola jakości

Zachowuj etykiety i wyniki analiz również po otwarciu opakowania. Dbaj o to, by surowce i ewentualna oceniona mieszanka były możliwe do rozpoznania na podstawie danych partii i daty mieszania. Przechowuj paszę w suchym i chłodnym miejscu, w szczelnie zamkniętych opakowaniach, i czyść karmidła. LICG podaje takie wskazówki dotyczące przechowywania i opieki.

  1. Przed użyciem: sprawdź, czy partia odpowiada zebranym danym oraz czy dostrzegasz lub wyczuwasz zapachem jakieś nieprawidłowości.
  2. Podczas mieszania: używaj czystego sprzętu i zapisuj, które partie zostały wykorzystane. Stosuj tylko sposób postępowania oceniony dla Twojego planu.
  3. W razie wątpliwości: nie używaj podejrzanej partii, dopóki nie poprosisz dostawcy lub doradcy o wyjaśnienia. Normalny wygląd nie dowodzi, że pasza jest bezpieczna: NVWA wymienia między innymi toksyny pleśniowe jako możliwe zagrożenie.

Obserwowanie pobierania paszy i przekazywanie ustaleń doradcy

Czy doradca ocenił planowaną zmianę? Jeśli tak, zapisuj, ile paszy podajesz i ile zostaje. Zapisuj paszę rozsypaną osobno od tej, która pozostaje w karmidle, i sprawdzaj, czy wszystkie kury mają dostęp do paszy. LICG zaleca regularnie sprawdzać kondycję kur; dodatkowa pasza nie powinna wypierać ich paszy podstawowej.