Owce

Robaki u owiec: co obserwować przed ustaleniem planu kontroli?

Biała owca stoi na pastwisku; przy drewnianym ogrodzeniu opiekun obserwuje ją z otwartym notatnikiem.

Praktyczny poradnik

Robaki u owiec: co obserwować przed ustaleniem planu kontroli?

Podejrzewasz robaki u swoich owiec? Sprawdź, u którego zwierzęcia widać zmiany, od kiedy się utrzymują i czy występują też u innych zwierząt. Zapisz również, na których działkach pastwiskowych pasła się grupa. Te informacje pomogą lekarzowi weterynarii ustalić, jakie badania będą odpowiednie. Na podstawie samych widocznych objawów nie da się określić gatunku robaka. Badania nad kontrolą robaków u owiec wyjaśniają, dlaczego obserwacje i badanie kału trzeba oceniać łącznie.

Biała owca stoi na pastwisku; przy drewnianym ogrodzeniu opiekun obserwuje ją z otwartym notatnikiem.
Spis treści
  1. Produkty do tego poradnika
  2. Haemonchus i inne robaki: co mówią widoczne objawy?
  3. Zmiany u poszczególnych owiec: co zapisywać i kiedy dzwonić do lekarza weterynarii?
  4. Historia wypasu: obsada, zmiany pastwisk i grupy wiekowe
  5. Plan kontroli robaków: badania i dalsze działania z pomocą specjalisty
  6. Samodzielne odrobaczanie: ryzyko związane z wyborem preparatu i przepisy w poszczególnych krajach

Przydatne w tym poradniku

Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.

Rozpoznawanie poszczególnych zwierząt

Gumowa linka na szyję dla owiec, 25 cm

Gumowa linka na szyję dla owiec, 25 cm

Ten sznurek na szyję pozwala umieścić tabliczkę identyfikacyjną na owcy, aby przyporządkować obserwacje do właściwego numeru zwierzęcia.

Na co zwrócić uwagę przy wyborze Sprawdź, czy masz odpowiednią tabliczkę identyfikacyjną i czy sznurek o długości 25 cm dobrze pasuje do owcy.

Zacznij od zwierzęcia: czy owca jest osłabiona, ma wyraźnie blade błony śluzowe lub jej stan szybko się pogarsza? Wtedy od razu zadzwoń do lekarza weterynarii. Jeśli zwierzę nie jest poważnie chore, możesz skorzystać z poniższych tabel, aby zebrać obserwacje i informacje o pastwiskach.

Haemonchus i inne robaki: co mówią widoczne objawy?

U owiec określenie „robak krwiopijny” odnosi się zwykle do czerwonego nicienia trawieńca, Haemonchus contortus. Ten robak żywi się krwią. Dlatego niedokrwistość może być widoczna, choć kał wygląda normalnie. Inne robaki przewodu pokarmowego mogą powodować rzadki kał, mniejszy apetyt lub wolniejszy wzrost. Objawy mogą wystąpić również u dorosłych owiec. Brak biegunki nie wyklucza więc problemu z robakami. A7 Noord Dierenartsen o czerwonym robaku krwiopijnym; NVWA o zdrowiu owiec.

Co można zaobserwować i zgłosić lekarzowi weterynarii
Co zwraca uwagę? Dlaczego warto to zgłosić?
Wyraźnie blade błony śluzowe, osłabienie lub obrzęk pod żuchwą Wymaga to szybkiej oceny. Nie dowodzi, że przyczyną jest robak krwiopijny.
Rzadki kał, mniejszy apetyt lub wolniejszy wzrost Przyczyną mogą być różne robaki lub inne choroby.
Stan owcy się pogarsza, ale kał wygląda normalnie Normalny wygląd kału nie wyklucza czerwonego nicienia trawieńca.

U młodych jagniąt Nematodirus może wywołać ciężką biegunkę. Objawy mogą wystąpić, zanim młode robaki zaczną wytwarzać jaja wykrywalne w kale. Wczesny wynik bez wykrytych jaj nie jest więc powodem, by odkładać kontakt z lekarzem weterynarii, jeśli jagnię jest chore. Motylica wątrobowa wymaga osobnej oceny. Kokcydiozę wywołują pasożyty jednokomórkowe i nie jest ona zakażeniem robakami. DierGezondheidsCentrum Boven Veluwe o robakach i kokcydiozie; Brytyjska organizacja zajmująca się pasożytami SCOPS o Nematodirus.

Zmiany u poszczególnych owiec: co zapisywać i kiedy dzwonić do lekarza weterynarii?

Zapisz numer zwierzęcia i datę, kiedy po raz pierwszy zauważono zmianę. Opisz konkretnie, czy zwierzę nadal się pasie i chodzi razem z grupą, jak wygląda kał oraz czy zmienia się jego kondycja. Zaznacz, czy jest to jagnię, czy dorosła owca, u ilu zwierząt widać taką samą zmianę i czy ostatnio do grupy dołączyły nowe zwierzęta. Przy gęstym runie nie zawsze da się dobrze ocenić kondycję wzrokowo. LICG o ocenie kondycji owiec; NVWA o zagrożeniach dla zdrowia owiec.

Od razu zadzwoń do lekarza weterynarii, jeśli owca nie może normalnie stać, jest bardzo osłabiona, jej stan szybko się pogarsza lub ma wyraźnie blade błony śluzowe. Zrób to również w przypadku ciężkiej biegunki u jagnięcia. Od razu powiedz, jeśli objawy pojawiają się u kilku zwierząt lub jedno zwierzę padło. Gdy zmiany we wzroście lub kondycji następują stopniowo, możesz umówić ocenę i odpowiednie badania. GD o osłabieniu i niedokrwistości przy zakażeniu Haemonchus; DierGezondheidsCentrum Boven Veluwe o chorych jagniętach.

Historia wypasu: obsada, zmiany pastwisk i grupy wiekowe

Jaja robaków trafiają z kałem na pastwisko. Dalszy rozwój zakażenia różni się zależnie od gatunku robaka i częściowo zależy od warunków. Dlatego przy każdej działce pastwiskowej zapisz, kiedy przebywała na niej grupa, ile liczyła zwierząt oraz czy były to jagnięta, dorosłe owce czy grupa mieszana. Zanotuj także wcześniejszy wypas, koszenie i pojawienie się nowych zwierząt. Zwłaszcza przy podejrzeniu Nematodirus warto wiedzieć, czy w zeszłym roku na danej działce pasły się jagnięta. Działka, która obecnie jest pusta, nie jest automatycznie wolna od ryzyka zakażenia. Badania nad wypasem i robakami przewodu pokarmowego; A7 Noord Dierenartsen o historii wypasu.

Karta ewidencji grupy i działki pastwiskowej

Nadaj każdej wspólnie pasącej się grupie łatwą do rozpoznania nazwę. Dodaj wiersz przy każdej zmianie działki pastwiskowej. Nie wiesz, jakie zwierzęta przebywały tam wcześniej? Wpisz „nie wiadomo”.

Historia wypasu do uzupełnienia dla każdej grupy
Od i do Działka pastwiskowa Grupa, liczba zwierząt i grupa wiekowa Wcześniejszy wypas, koszenie i inne istotne informacje
________ ________ ________ ________
________ ________ ________ ________
________ ________ ________ ________

Weź tę historię ze sobą, gdy będziesz omawiać z lekarzem weterynarii, które grupy lub działki pastwiskowe wymagają uwagi. Stały odstęp czasu między zmianami pastwisk nie zastępuje takiej oceny.

Plan kontroli robaków: badania i dalsze działania z pomocą specjalisty

Powiedz lekarzowi weterynarii, u których zwierząt widać zmiany i co wiesz o ich wypasie. Następnie omów, które zwierzęta trzeba zbadać i czy w danym przypadku odpowiednie będą próbki kału od poszczególnych zwierząt, czy próbka od grupy. Liczenie jaj robaków może pomóc w śledzeniu przebiegu sytuacji, ale jaja różnych gatunków robaków wyglądają podobnie w standardowym badaniu kału. Sam wynik nie wskazuje więc, który robak wywołuje objawy. Badania nad badaniem kału i interpretacją wyników.

  1. Cel badania: zapytaj, które zwierzęta należy zbadać i jakie próbki są potrzebne, a przy ich dostarczaniu postępuj zgodnie ze wskazówkami gabinetu.
  2. Wynik: omów jego znaczenie w zestawieniu z objawami i historią wypasu.
  3. Dalsze działania: zapisz, kiedy ponownie sprawdzisz stan zwierząt i czy potrzebne są dodatkowe badania. Jeśli lekarz weterynarii zastosuje leczenie, zapytaj, jak będzie sprawdzana jego skuteczność.

Badanie kału po leczeniu może pomóc w takiej kontroli. Niech lekarz weterynarii ustali, jakie porównanie ma sens; nie wyciągaj samodzielnie z jednego wyniku wniosku, że preparat działa lub nie działa. DierGezondheidsCentrum Boven Veluwe o kontroli za pomocą badania kału.

Karta ewidencji zwierząt, badań i dalszych działań

Użyj tej samej nazwy grupy co w tabeli wypasu. Przepisz wynik laboratoryjny dokładnie tak, jak został podany, wraz z datą i rodzajem próbki.

Obserwacje i wyniki badań do uzupełnienia
Data, grupa i numer zwierzęcia Obserwacja i przebieg zmian Próbka, data badania i wynik Kontakt z lekarzem weterynarii i termin dalszych działań
________ ________ ________ ________
________ ________ ________ ________
________ ________ ________ ________

Samodzielne odrobaczanie: ryzyko związane z wyborem preparatu i przepisy w poszczególnych krajach

Nie odrobaczaj owcy wyłącznie dlatego, że ma biegunkę albo że nadeszła wyznaczona data. Możesz wtedy przeoczyć inną przyczynę i użyć preparatu, nie wiedząc, czy jest potrzebny. Leczenie w stałych terminach może ponadto sprzyjać niepotrzebnemu stosowaniu preparatów i selekcji odpornych robaków. Omów potrzebę leczenia i ewentualny wybór preparatu z lekarzem weterynarii. Badania nad ukierunkowaną kontrolą robaków.

W przypadku konkretnego weterynaryjnego produktu leczniczego istotne są holenderskie informacje o produkcie, docelowy gatunek zwierzęcia, warunki stosowania i ewentualny wymóg posiadania recepty. Weterynaryjny produkt leczniczy wydawany na receptę może przepisać wyłącznie lekarz weterynarii. Objaśnienia CBG dotyczące informacji o produkcie i ulotki pomogą Ci znaleźć oficjalne informacje. Nie kieruj się dostępnością ani instrukcją stosowania z innego kraju. Jeśli utrzymujesz owce do produkcji żywności, musisz też rejestrować stosowanie weterynaryjnych produktów leczniczych w ewidencji leków weterynaryjnych. Powyższa karta ewidencji nie zastępuje tej ewidencji. RVO o przepisach i ewidencjonowaniu weterynaryjnych produktów leczniczych.