Przeprowadzenie stada między pastwiskami: przygotowanie trasy
Praktyczny poradnik
Przeprowadzenie stada między pastwiskami: przygotowanie trasy
Chcesz przeprowadzić stado owiec pieszo na inne pastwisko? Najpierw oceń trasę z doświadczonym pasterzem. Uzgodnij dostęp do dróg, ścieżek i terenów oraz sprawdź, czy po drodze stado będzie mogło pić i czy będzie mogło wejść na pastwisko docelowe. Wyrusz dopiero wtedy, gdy będzie też wiadomo, gdzie zwierzęta mogą bezpiecznie poczekać, jeśli przejście nie przebiegnie zgodnie z planem.
Spis treści
- Produkty do tego poradnika
- Ocena odległości, terenu, stada i miejsca docelowego z pasterzem
- Ustalenie zarządców dróg, ścieżek i pastwisk
- Opieka nad stadem, ogrodzenie, woda, odpoczynek i dostęp do pomocy
- Liczenie stada, kontrola oznakowania i sprawdzenie pastwiska docelowego
- Plan awaryjny na wypadek problemów z ruchem drogowym, zmiany pogody i zwierzęcia, które nie może iść dalej
Przydatne w tym poradniku
Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.
Tymczasowe miejsce oczekiwania
Siatka dla owiec 50 m, wysokość 106 cm, podwójny szpic – Euro-Netz Combi
Za pomocą tej przenośnej siatki dla owiec możesz ogrodzić część pastwiska, na której stado może czekać zgodnie z ustaleniami.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Poproś pasterza, by na miejscu ocenił, czy siatka o długości 50 metrów i ogrodzenie elektryczne są odpowiednie dla tego miejsca i stada.
Przejście w ogrodzeniu
Uchwyt do bramy z bardzo dużym hakiem, czarny – ZoneGuard Basic Poortgreep plus
Uchwyt bramowy pomaga otworzyć przejście w ogrodzeniu i ponownie je zamknąć po przejściu stada.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Sprawdź, czy uchwyt pasuje do ogrodzenia i planowanego przejścia.
Chodzi tu o zaplanowane przejście między pastwiskami, a nie o krótkie przepędzenie owiec na terenie gospodarstwa ani o przewóz pojazdem.
Ocena odległości, terenu, stada i miejsca docelowego z pasterzem
Przejrzyj z pasterzem całą trasę, a nie tylko odległość na mapie. Gdzie są wąskie przejścia, bramy, mosty, błotniste odcinki i miejsca, w których stado może napotkać ruch drogowy? W razie potrzeby obejrzyj wątpliwe miejsca na miejscu. Krótsza droga nie musi być najspokojniejszą trasą dla tej grupy.
Omów też, które zwierzęta pójdą ze stadem. Zwróć uwagę na owce, które mają trudności z chodzeniem, zostają w tyle lub potrzebują dodatkowej opieki, na przykład gdy w stadzie są matki z jagniętami. Jeśli zwierzę nie nadąża, zadbaj o ocenę jego stanu zamiast popędzać grupę. LICG zaleca kontrolowanie kondycji i racic owiec; problemy z racicami mogą sprawiać, że chodzenie będzie bolesne.
Co zaznaczyć na mapie trasy?
| Punkt | Pytanie przed wyruszeniem | Uzgodnienie do zapisania |
|---|---|---|
| Początek i koniec trasy | Które zwierzęta pójdą i czy pastwisko docelowe jest gotowe? | Kto liczy stado i kto obsługuje bramy? |
| Przejścia i miejsca przekraczania dróg | Czy według pasterza grupa może przejść tamtędy spokojnie i bezpiecznie? | Kto zarządza tym miejscem i jakie ustalenia dotyczą jego wykorzystania? |
| Pojenie i oczekiwanie | Gdzie zwierzęta mogą przebywać, jeśli przejście potrwa dłużej? | Kto sprawdzi miejsce i dostępne tam wyposażenie przed wyruszeniem? |
| Zmiana planu | Gdzie stado może poczekać, jeśli przejście okaże się niedostępne? | Kto decyduje o zatrzymaniu się, zawróceniu lub wyborze innej trasy? |
Ustalenie zarządców dróg, ścieżek i pastwisk
Ustal, kto zarządza drogami, których dotyczy trasa. W Holandii może to być Rijkswaterstaat, prowincja, gmina lub zarząd gospodarki wodnej. W poszukiwaniach pomaga mapa zarządców dróg Rijkswaterstaat; Rijksoverheid wyjaśnia, jacy są zarządcy dróg. Oznaczenie drogi na mapie nie oznacza zgody na przeprowadzenie nią stada.
Zapisz także, kto zarządza ścieżkami, przejściami, miejscami odpoczynku i pastwiskami. Zapytaj odpowiednie strony, jaki dostęp, jakie uzgodnienia lub zgody są potrzebne na twojej trasie. W przypadku przekraczania drogi omów również, co zrobisz, jeśli w uzgodnionym dniu nie będzie to możliwe. Poproś pasterza o ocenę, czy ustalony plan da się zrealizować z tym stadem.
Opieka nad stadem, ogrodzenie, woda, odpoczynek i dostęp do pomocy
Uzgodnij, kto prowadzi stado, kto pilnuje sytuacji w trudnych miejscach i kto zadzwoni do zarządców, jeśli plan się zmieni. Niech pasterz określi, jaka opieka i jakie tymczasowe ogrodzenie będą odpowiednie dla grupy i miejsca. LICG wymienia siatki dla owiec i ogrodzenia elektryczne jako możliwości tymczasowego ogrodzenia pastwiska; sprawdź na miejscu uzgodnione miejsce odpoczynku i ogrodzenie.
Zaznacz miejsca, w których zwierzęta mogą pić i czekać, także w razie opóźnienia. Owce muszą mieć dostęp do świeżej wody pitnej. Podczas upałów uwzględnij wodę i cień, a przy ekstremalnych warunkach pogodowych rozważ, czy przejście powinno się odbyć. Holenderska NVWA opisuje obowiązek ochrony owiec przed ekstremalnymi warunkami pogodowymi i zwraca uwagę na znaczenie wody i cienia podczas upałów.
Umieść przy mapie trasy numery telefonów pasterza, odpowiednich zarządców i lekarza weterynarii. Zapisz, jak osoby niosące pomoc mogą dotrzeć do miejsca odpoczynku lub pastwiska docelowego.
Liczenie stada, kontrola oznakowania i sprawdzenie pastwiska docelowego
Sprawdź pastwisko docelowe, zanim grupa wyruszy. Czy bramy i ogrodzenie są w dobrym stanie, czy jest woda pitna i czy stado może tam wejść zgodnie z ustaleniami? Zwróć też uwagę na odpady i rośliny, które mogą stanowić zagrożenie. LICG ostrzega między innymi przed cisem i podkreśla znaczenie dostępu do świeżej wody pitnej.
Policz owce przy wyruszaniu oraz po zamknięciu bramy w miejscu docelowym. Wcześniej sprawdź ich oznakowanie. Według holenderskiej RVO owce muszą mieć dwa zatwierdzone środki identyfikacji, z których co najmniej jeden jest elektroniczny. Jeśli zwierzę opuszcza miejsce pobytu przed upływem zwykłego terminu lub przemieszcza się drogą publiczną, musi zostać oznakowane przed tym przemieszczeniem. W przypadku jagnięcia, którego narodzin jeszcze nie zgłoszono, może być również konieczne zgłoszenie narodzin przed wyruszeniem.
Sprawdź, które działki w miejscu wyruszenia i w miejscu docelowym są objęte tym samym UBN. Jeden UBN może obejmować kilka działek; według RVO w razie wątpliwości można przedstawić szkic sytuacyjny. Sprawdź też, jakie zgłoszenia przybycia lub ubycia zwierząt oraz jaki dokument przewozowy są potrzebne przy tym konkretnym przemieszczeniu. RVO opisuje zgłoszenia i dokument przewozowy; w razie wątpliwości zapytaj, jak te przepisy odnoszą się do twojego przejścia pieszo.
Plan awaryjny na wypadek problemów z ruchem drogowym, zmiany pogody i zwierzęcia, które nie może iść dalej
Przed wyruszeniem omów z pasterzem trzy możliwe sytuacje wymagające przerwania przejścia:
- Nie można przekroczyć drogi w zaplanowanym miejscu. Gdzie grupa może poczekać z dala od ruchu drogowego i kto skontaktuje się z zarządcą?
- Pogoda się zmienia. Które z uzgodnionych miejsc zapewni zwierzętom odpowiednie schronienie i dostęp do wody?
- Zwierzę nie może iść dalej. Kto zostanie przy zwierzęciu, kto zadzwoni do lekarza weterynarii i gdzie poczeka reszta stada?
Przed przejściem ustal, kto może podjąć decyzję o zatrzymaniu się lub zmianie planu. Jeśli nie udało się zapewnić niezbędnego przejścia, miejsca oczekiwania lub potrzebnego wyposażenia, wybierz razem z pasterzem inną trasę lub inny dzień. Po dotarciu na miejsce ponownie policz stado i zaktualizuj ewentualne zgłoszenia zgodnie z tym, co faktycznie się wydarzyło.
