Zwierzęta w gospodarstwie

Owczarek bergamasco: rasa, sierść i życie w gospodarstwie

Szary pies o długiej, częściowo sfilcowanej sierści stoi na czterech widocznych łapach w gospodarstwie obok drewnianej szopy.

Przewodnik po rasach

Owczarek bergamasco: rasa, sierść i życie w gospodarstwie

Bergamasco to włoska rasa pasterska o sierści tworzącej szerokie filcowe pasma. Pasterska przeszłość nie oznacza, że pies ten może bez przygotowania swobodnie chodzić między zwierzętami gospodarskimi w Twoim gospodarstwie. Przyjrzyj się przede wszystkim samemu psu, opiece, jaką możesz mu zapewnić, oraz temu, ile masz czasu, by nauczyć się pielęgnować jego wyjątkową sierść. Wzorzec rasy FCI opisuje jego pierwotne zadania i sierść.

Szary pies o długiej, częściowo sfilcowanej sierści stoi na czterech widocznych łapach w gospodarstwie obok drewnianej szopy.
Pochodzenie

Włochy, historycznie szczególnie okolice Bergamo

Pierwotne przeznaczenie

Pędzenie stad i ich pilnowanie

Klasyfikacja rasy

Grupa 1 FCI, psy pasterskie i zaganiające; numer rasy 194

Budowa

Średniej wielkości, mocny, o sylwetce zbliżonej do kwadratu

Wysokość w kłębie

Idealnie 60 cm u samców i 56 cm u samic, z dopuszczalnym odchyleniem o 2 cm w górę lub w dół

Spis treści
  1. Produkty do tego poradnika
  2. Oficjalna nazwa rasy, pochodzenie i cechy
  3. Pasterska przeszłość a predyspozycje konkretnego psa
  4. Wyjątkowa sierść i jej pielęgnacja według znawców rasy
  5. Lista kontrolna dla gospodarstwa: opieka, miejsce pobytu, zwierzęta i czas na pielęgnację
  6. Codzienna opieka: pielęgnacja sierści, woda i odpoczynek

Przydatne w tym poradniku

Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.

Oficjalna nazwa rasy, pochodzenie i cechy

Oficjalna nazwa rasy to Cane da pastore bergamasco. Według FCI rasa występowała we włoskich Alpach i na ich przedgórzu, szczególnie licznie w okolicach Bergamo. Psy pomagały pasterzom przemieszczać stada między górami a Niziną Padańską. Holenderska organizacja Raad van Beheer ujmuje bergamasco w Niderlandach jako odrębną rasę.

Bergamasco według wzorca rasy FCI
Pochodzenie Włochy, historycznie szczególnie okolice Bergamo
Pierwotne przeznaczenie Pędzenie stad i ich pilnowanie
Klasyfikacja rasy Grupa 1 FCI, psy pasterskie i zaganiające; numer rasy 194
Budowa Średniej wielkości, mocny, o sylwetce zbliżonej do kwadratu
Wysokość w kłębie Idealnie 60 cm u samców i 56 cm u samic, z dopuszczalnym odchyleniem o 2 cm w górę lub w dół

Wymiary te pochodzą z wzorca rasy FCI i nie pozwalają przewidzieć wielkości konkretnego psa.

Pasterska przeszłość a predyspozycje konkretnego psa

Bergamasco pomagał pędzić zwierzęta gospodarskie i ich pilnować. Opis rasy na stronie Raad van Beheer wspomina też o jego samodzielnym sposobie pracy. Mówi to coś o historii rasy, ale nie o tym, czy konkretny pies zachowa spokój przy Twoich owcach, kurach lub gościach.

Obserwuj więc, jak pies reaguje na ruch i jak łatwo możesz ponownie przyciągnąć jego uwagę. Nie dawaj mu od razu swobodnego dostępu do zwierząt gospodarskich. Zacznij od obserwacji z odległości, razem z opiekunem psa, i trzymaj zwierzęta osobno, dopóki nie potrafisz ocenić jego zachowania. Holenderska organizacja LICG zaleca w przypadku szczeniąt, by zapoznawanie ich na przykład z owcami i kaczkami przebiegało pod nadzorem, tak aby gonienie nie stało się zabawą.

Także poza kontaktami ze zwierzętami gospodarskimi pies żyjący w gospodarstwie potrzebuje towarzystwa i wspólnej aktywności. Amerykańska organizacja National Bergamasco Sheepdog Alliance wskazuje kontakt z ludźmi, ruch i poznawanie różnych sytuacji jako ważne kwestie dla tej rasy. Zastanów się, kto w Twoim domu będzie codziennie miał czas wychodzić z psem i się nim zajmować.

Wyjątkowa sierść i jej pielęgnacja według znawców rasy

To nie jest po prostu długa sierść, którą należy wszędzie rozczesywać. FCI opisuje szorstszą sierść z przodu oraz bardziej wełnistą sierść, która dalej ku tyłowi tworzy szerokie filcowe pasma. U szczeniąt sierść jest jeszcze miękka. Wzorzec rasy podaje, że pasma zaczynają powstawać między 12 a 15 miesiącem życia; rozwój sierści konkretnego psa może przebiegać inaczej.

Właśnie w tym okresie przejściowym cenne są wskazówki doświadczonego hodowcy lub groomera. Amerykańska organizacja zrzeszająca miłośników rasy zaleca nauczyć się, kiedy i jak bezpiecznie rozdzielać tworzące się pasma. Przestrzega przed rozczesywaniem sierści na tułowiu, w której tworzą się pasma, tak jak zwykłej długiej sierści. U dorosłego psa z zadbaną sierścią pasma nie powinny ciasno ciągnąć skóry.

Także później regularnie sprawdzaj, czy można dotrzeć do skóry, czy w sierści nie zatrzymują się zabrudzenia oraz czy broda, kufa i uszy są czyste. FCI wyraźnie wymienia te miejsca w kontekście utrzymania sierści w czystości i ostrzega przed sierścią, która utrudnia ruch lub wpływa na dobrostan psa. Według National Bergamasco Sheepdog Alliance po myciu pasma potrzebują czasu, by dobrze wyschnąć. Jeśli zauważysz podrażnienie skóry, wyraźny dyskomfort lub zmianę sposobu poruszania się psa, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Czy sierść można strzyc zwykłą maszynką dla psów?

Nie traktuj strzyżenia maszynką jako zwykłego sposobu pielęgnacji tworzących się filcowych pasm. Amerykańskie organizacje zajmujące się rasą różnią się w tej kwestii podejściem: Bergamasco Sheepdog Club of America odradza strzyżenie maszynką, natomiast National Bergamasco Sheepdog Alliance wymienia krótko utrzymywaną sierść jako możliwy wybór, który nadal wymaga pielęgnacji. Są to amerykańskie zalecenia dotyczące pielęgnacji, a nie holenderski wzorzec rasy. Rozważasz skrócenie sierści albo sierść ciasno przylega do skóry? Najpierw poproś groomera mającego doświadczenie z bergamasco, by obejrzał Twojego psa.

Lista kontrolna dla gospodarstwa: opieka, miejsce pobytu, zwierzęta i czas na pielęgnację

Przemyśl poniższe pytania, zanim podejmiesz decyzję. Duży teren nie zastępuje kontaktu z człowiekiem, aktywności ani uwagi; podkreśla to również holenderska organizacja LICG w informacjach o wyborze i utrzymaniu psa.

  • Opieka: kto będzie ćwiczył z psem i nadzorował jego spotkania z gośćmi oraz innymi zwierzętami?
  • Miejsce pobytu: gdzie pies będzie mógł spokojnie odpoczywać, z dala od ruchliwych przejść i zwierząt gospodarskich?
  • Kontakt ze zwierzętami gospodarskimi: czy możesz trzymać psa i inne zwierzęta osobno, dopóki nie dowiesz się, jak na siebie reagują?
  • Aktywność: czy oprócz przestrzeni masz też czas na wspólne spacery, zabawę lub ćwiczenia?
  • Sierść: do kogo możesz się zwrócić, gdy młoda sierść zacznie tworzyć pasma, i kiedy będziesz kontrolować sierść dorosłego psa?
  • Upał: czy w ciepłe dni pies ma dostęp do cienia i świeżej wody pitnej?

Załóżmy, że kury chodzą tuż za tylnymi drzwiami. Wówczas praktyczniej jest umożliwić psu i kurom osobne wychodzenie na zewnątrz, niż liczyć na to, że z racji pasterskiej przeszłości rasy ich kontakt sam z siebie przebiegnie dobrze. Następnie obserwuj w spokojnych sytuacjach pod nadzorem, z czym ten konkretny pies sobie radzi.

Wybór wyposażenia dla Twojego psa

Zacznij od codziennych potrzeb, a nie od nazwy rasy na opakowaniu: spokojne miejsce do leżenia, woda w zasięgu psa i akcesoria pozwalające Ci go prowadzić. W kategorii Farmora poświęconej karmieniu i pojeniu psów są też miski na wodę. To, czy konkretna miska lub akcesorium do pielęgnacji będzie odpowiednie, zależy od Twojego psa i sposobu używania produktu.

Codzienna opieka: pielęgnacja sierści, woda i odpoczynek

Niech kontrola sierści będzie spokojną chwilą. Po obchodzie gospodarstwa sprawdź, czy w pasmach lub wokół łap widać zabrudzenia, i zwróć uwagę, czy pies pozwala się dotykać bez oznak dyskomfortu. Nie próbuj bez zastanowienia rozczesywać uformowanych pasm. Gdy sierść szczenięcia zacznie się zmieniać, poproś o pokaz pielęgnacji dopasowanej do sierści Twojego psa. National Bergamasco Sheepdog Alliance podkreśla znaczenie wskazówek w tym okresie.

Gdy pracujesz na zewnątrz, sprawdzaj też miejsce, w którym pies pije. W ciepłe dni ważne dla psów są świeża woda, cień i ograniczenie wysiłku w najgorętszej porze. Wyjątkowa sierść nie jest powodem, by zakładać, że bergamasco nie może cierpieć z powodu upału. Jeśli pies w upale staje się apatyczny lub prawie nie reaguje, natychmiast skontaktuj się z lekarzem weterynarii. Przeczytaj także porady LICG dotyczące zwierząt i upału.

Między wizytami gości, pracami w gospodarstwie i poznawaniem zwierząt zapewnij psu czas na odpoczynek. Szczególnie szczenię potrzebuje czasu, by przetworzyć nowe wrażenia, jak wyjaśnia LICG w materiałach o socjalizacji. Dzięki temu ocenisz nie tylko zachowanie psa w pełnym wrażeń momencie, lecz także to, czy później potrafi się uspokoić.