Owce

Owca świniarka: pochodzenie, cechy i pielęgnacja

Ilustracja białej owcy z luźną, długą okrywą na ogrodzonym pastwisku.

Przewodnik po rasach

Owca świniarka: pochodzenie, cechy i pielęgnacja

Świniarka to niewielka rasa owiec o luźnej, mieszanej okrywie wełnistej. Osoby, które chcą utrzymywać tę rasę w Holandii, powinny zwracać uwagę nie tylko na wygląd: równie ważne są miejsce dla grupy owiec, pielęgnacja okrywy i możliwe do zweryfikowania dane hodowlane. Samo podobieństwo zwierzęcia do świniarki nie potwierdza jego pochodzenia. Więcej informacji znajdziesz w polskim opisie rasy i polskim programie ochrony.

Ilustracja białej owcy z luźną, długą okrywą na ogrodzonym pastwisku.
Budowa

Niewielka, delikatna budowa.

Głowa i rogi

Wąska głowa. Tryki mają wyraźne rogi skręcone na zewnątrz; u niektórych maciorek występują niewielkie rogi.

Okrywa

Luźna, niezwarta wełna z różnymi rodzajami włosów. Na głowie i nogach włos jest krótszy.

Umaszczenie

W polskim programie pożądane jest jednolicie białe umaszczenie.

Spis treści
  1. Produkty do tego poradnika
  2. Pochodzenie, zapis nazwy i rozpoznawanie rasy świniarka
  3. Użytkowanie i zachowanie owiec rasy świniarka
  4. Pastwisko, stado i schronienie dla owiec rasy świniarka
  5. Żywienie, woda, okrywa i rutynowa kontrola
  6. Dokumenty identyfikacyjne i dane hodowlane przy zakupie

Przydatne w tym poradniku

Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.

Narzędzie do pielęgnacji racic

Nóż do racic owiec Haringkaak Classic, 16,5 cm

Nóż do racic owiec Haringkaak Classic, 16,5 cm

Ten ręczny nożyk jest przeznaczony do precyzyjnej pracy przy każdej racicy podczas pielęgnacji racic owiec.

Na co zwrócić uwagę przy wyborze Używaj go tylko wtedy, gdy wiesz, jak bezpiecznie pielęgnować racice; w przypadku kulawizny poproś o ocenę lekarza weterynarii.

Pochodzenie, zapis nazwy i rozpoznawanie rasy świniarka

Polska nazwa to owca świniarka. Polski instytut opisuje świniarkę jako odrębną rasę, która dawniej występowała w dużej części Polski. Gdy uznano rasę za zaginioną, w 1987 roku podjęto próbę jej odtworzenia z udziałem zwierząt, które ją przypominały. Pokazuje to, dlaczego sam wygląd nie wystarcza, by ustalić pochodzenie oferowanego zwierzęcia. Poznaj historię opisaną przez polski instytut.

Cechy według polskiego programu ochrony
Cecha Opis
Budowa Niewielka, delikatna budowa.
Głowa i rogi Wąska głowa. Tryki mają wyraźne rogi skręcone na zewnątrz; u niektórych maciorek występują niewielkie rogi.
Okrywa Luźna, niezwarta wełna z różnymi rodzajami włosów. Na głowie i nogach włos jest krótszy.
Umaszczenie W polskim programie pożądane jest jednolicie białe umaszczenie.

To opis polskiej populacji, a nie holenderski wzorzec rasy ani dowód, że każde zwierzę o tych cechach jest świniarką.

Użytkowanie i zachowanie owiec rasy świniarka

Polski program ochrony opisuje różne możliwe sposoby użytkowania, w tym wypas, ale wskazuje, że ogólna produkcyjność jest skromna. Nie zakładaj więc stałego uzysku wełny, mleka ani mięsa. Jeśli masz konkretny cel hodowlany, poproś o dane dotyczące zwierząt, które chcesz kupić. Przeczytaj polski program.

Opis polskiego urzędu określa te owce jako czujne i płochliwe, ale podaje też, że mogą przyzwyczaić się do powtarzanych czynności. Nie traktuj tego jako gwarancji określonego charakteru. Zapytaj sprzedawcę, jak oferowane zwierzęta reagują, gdy ktoś spokojnie zbiera je w grupę lub kontroluje. Dzięki temu ocenisz kontakt właśnie z tą grupą, a nie tylko ogólny opis rasy.

Pastwisko, stado i schronienie dla owiec rasy świniarka

Świniarki nadal są owcami: utrzymuj je z innymi owcami i zapewnij im wystarczająco dużo odpowiedniego pastwiska. Osłonięte miejsce daje cień podczas upałów i chroni przed ulewnym deszczem; po strzyżeniu schronienie jest szczególnie ważne. To ogólne potrzeby owiec, a nie szczególny wyjątek lub zwolnienie dotyczące polskiej rasy. Przeczytaj zalecenia LICG dotyczące utrzymania owiec.

Przed zakupem obejrzyj teren, na którym zamierzasz trzymać owce. Czy po tymczasowym podzieleniu pastwiska zwierzęta nadal będą miały dostęp do paszy, wody i schronienia? Czy przejścia będą użyteczne, kiedy trzeba będzie skontrolować zwierzę? Sprawdź ogrodzenie również w miejscach, gdzie może przebywać mniejsze zwierzę lub jagnię. Zastanów się też, kto zajmie się grupą podczas twojej nieobecności.

Pytania przy wyborze miejsca
Sytuacja Co należy ocenić?
Masz już owce Gdzie możesz najpierw spokojnie obserwować nowe zwierzęta, zanim dołączysz je do grupy?
Masz niewielki teren Jak zapewnisz odpowiednią paszę i nadające się miejsce do odpoczynku, jeśli trawy będzie mniej, niż oczekujesz?
Chcesz wypasać owce w celu utrzymania terenu Kto będzie kontrolować zwierzęta, miejsce pojenia i granice terenu, gdy zmieni się roślinność?

Materiały do pielęgnacji znajdziesz w kategorii owce i kozy, a produkty do wyznaczania granic terenu w kategorii ogrodzenia. Porównaj każdy produkt z własną sytuacją i jego opisem. Sama nazwa rasy nie przesądza o przydatności produktu.

Żywienie, woda, okrywa i rutynowa kontrola

Owce jedzą paszę objętościową, taką jak trawa i siano, i muszą mieć zawsze dostęp do świeżej wody pitnej. Sprawdzaj, czy zwierzę, które rzadziej podchodzi pierwsze, rzeczywiście je i pije. Ewentualną dodatkową paszę dostosuj do kondycji i etapu życia zwierząt; nie przyjmuj stałej dawki pokarmowej tylko ze względu na rasę. Przeczytaj zalecenia LICG dotyczące żywienia.

Według polskiego programu ochrony wełna świniarki może się filcować, zwłaszcza na bokach i brzuchu. Dlatego program zaleca tej populacji dwa strzyżenia w roku. Omów terminy strzyżenia swoich zwierząt z doświadczoną osobą zajmującą się strzyżeniem i zapewnij owcom schronienie po strzyżeniu. Sprawdź polskie zalecenia dotyczące okrywy oraz ogólne zalecenia LICG dotyczące strzyżenia.

Lista kontrolna dla stada
Kontrola Na co zwracać uwagę?
Pasza i woda Czy jest czysta woda pitna i czy wszystkie zwierzęta jedzą?
Zachowanie i kondycja Czy któraś owca zostaje w tyle, odłącza się od grupy lub wygląda na tracącą na wadze?
Okrywa i tylna część ciała Czy widać zabrudzenia, ocieranie się, filcowanie wełny lub niepokojące miejsce pod wełną?
Chód i racice Czy każde zwierzę chodzi normalnie i czy widać uszkodzenia?
Miejsce utrzymania Czy miejsca pojenia, schronienie, przejścia i ogrodzenie nadal nadają się do użytku?

Gęsta okrywa może maskować pogorszenie kondycji. Dlatego oglądaj zwierzęta również z bliska. Jeśli owca jest osowiała, odłącza się od grupy, kuleje lub zauważysz niepokojące miejsce pod wełną, skontaktuj się z lekarzem weterynarii; lista kontrolna nie służy do stawiania diagnozy. LICG opisuje te kwestie dotyczące owiec.

Dokumenty identyfikacyjne i dane hodowlane przy zakupie

Poproś o kod identyfikacyjny każdego oferowanego zwierzęcia i sprawdź jego zgodność z danymi dotyczącymi przekazania. Jeśli chcesz kupić owce o potwierdzonym pochodzeniu rasy świniarka lub je hodować, poproś także o możliwe do zweryfikowania dane z księgi hodowlanej, informacje o zarejestrowanych rodzicach i dostępne dane dotyczące krycia. Polski program ochrony uzależnia uczestnictwo między innymi od wpisu do księgi hodowlanej i oceny cech rasowych. Sam środek identyfikacji nie potwierdza pochodzenia rasowego. Przeczytaj warunki polskiego programu.

W Holandii do utrzymywania i przemieszczania owiec mają ponadto zastosowanie holenderskie przepisy. Według RVO owca musi mieć dwa zatwierdzone środki identyfikacji, z których co najmniej jeden jest elektroniczny. Podczas przewozu musi być dostępny dokument przewozowy. Przybycie zwierzęcia należy zgłosić w ciągu siedmiu dni kalendarzowych; w przypadku importu z innego kraju Unii Europejskiej, na przykład z Polski, w ciągu siedmiu dni kalendarzowych należy złożyć zgłoszenie importowe z numerem świadectwa zdrowia. Sprawdź dane i obowiązujące kroki, zanim umówisz przewóz. RVO wyjaśnia zasady identyfikacji i opisuje przewóz oraz zgłoszenia.