Kury i drób

Jak rozpoznać i hodować kury rasy Mechels hoen

Kura o kukułczym upierzeniu, z czerwonym grzebieniem i piórami na nogach, stojąca na słomie przed jasną drewnianą ścianą.

Przewodnik po rasach

Jak rozpoznać i hodować kury rasy Mechels hoen

Rasę Mechels hoen rozpoznasz nie tylko po charakterystycznym kukułczym ubarwieniu: zwróć uwagę na długi, szeroki tułów, pełną pierś oraz pióra po zewnętrznej stronie nóg i na palcach. Jeśli chcesz hodować te kury, zadbaj przede wszystkim o suchą trasę między kurnikiem a wybiegiem, dostępne grzędy i miejsce dla całego stada. Podstawowe informacje znajdziesz w opisie rasy przygotowanym przez Steunpunt Levend Erfgoed oraz w informacjach o kurach na stronie LICG.

Kura o kukułczym upierzeniu, z czerwonym grzebieniem i piórami na nogach, stojąca na słomie przed jasną drewnianą ścianą.
Pochodzenie

Okolice Mechelen w Belgii.

Budowa

Długi, szeroki i głęboki tułów z pełną piersią.

Nogi

Umiarkowane upierzenie po zewnętrznej stronie skoków oraz pióra na zewnętrznych palcach.

Masa według niemieckiego wzorca rasy

Kogut od 4 do 5 kilogramów; kura od 3 do 4 kilogramów. Są to wartości podane we wzorcu, a nie docelowa masa każdego ptaka.

Spis treści
  1. Produkty do tego poradnika
  2. Pochodzenie oraz nazwy Mechels hoen i Mechelner Huhn
  3. Jak rozpoznać budowę, upierzenie i odmiany
  4. Zachowanie i użytkowość w praktyce
  5. Kurnik, grzędy, żywienie i codzienna kontrola
  6. Porównanie opieki z innymi rasami

Przydatne w tym poradniku

Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.

Mechels hoen w skrócie
Cecha Opis rasy
Pochodzenie Okolice Mechelen w Belgii.
Budowa Długi, szeroki i głęboki tułów z pełną piersią.
Nogi Umiarkowane upierzenie po zewnętrznej stronie skoków oraz pióra na zewnętrznych palcach.
Masa według niemieckiego wzorca rasy Kogut od 4 do 5 kilogramów; kura od 3 do 4 kilogramów. Są to wartości podane we wzorcu, a nie docelowa masa każdego ptaka.

Budowę i masę podaje niemiecki wzorzec rasy. Nie jest to wzorzec holenderski.

Pochodzenie oraz nazwy Mechels hoen i Mechelner Huhn

Rasa powstała w Belgii z miejscowych kur oraz krzyżówek między innymi z rasami azjatyckimi. Dawniej hodowano ją przede wszystkim na mięso; kury znoszą również jaja. Mechelner Huhn to niemiecka nazwa kury pochodzącej z okolic Mechelen. Mechelse koekoek odnosi się do najbardziej znanej odmiany barwnej, a nie oznacza, że każdy ptak musi mieć takie upierzenie. Więcej informacji znajdziesz na stronach Steunpunt Levend Erfgoed i niemieckiego stowarzyszenia hodowców tej rasy.

Gdy ktoś oferuje Ci ptaka, zapytaj, czy chodzi o dużą odmianę. Niemieckie stowarzyszenie hodowców opisuje odmianę karłowatą osobno. Również Mechelse kalkoenkop jest inną rasą. Sama nazwa lub zdjęcie nie stanowią więc wystarczającej podstawy do wyboru ptaka.

Jak rozpoznać budowę, upierzenie i odmiany

Przyjrzyj się całej sylwetce. Według belgijskiej karty rasy tułów powinien być długi, szeroki i głęboki, o dość poziomej postawie, z pełną piersią. Karta opisuje także pojedynczy grzebień, umiarkowane upierzenie po zewnętrznej stronie skoków oraz pióra przede wszystkim na zewnętrznych palcach. U kury zwróć też uwagę na pełną tylną część tułowia. Żadna z tych cech sama w sobie nie potwierdza pochodzenia ptaka.

W ubarwieniu kukułczym na piórach występują na przemian ciemne i jaśniejsze pasy. Belgijska karta rasy wymienia także między innymi odmiany białą, czarną i niebieską, ale zaznacza niepewność co do obecnego występowania niektórych barw opisanych w przeszłości. Jeśli chcesz prowadzić hodowlę lub wystawiać ptaki, zapytaj, według jakiego wzorca oceniane są oferowane zwierzęta. Nie kieruj się wyłącznie kolorem.

Zachowanie i użytkowość w praktyce

Steunpunt Levend Erfgoed opisuje Mechels hoen jako spokojną rasę mięsną, której kury znoszą również jaja. Spokój jest cechą przypisywaną rasie, a nie gwarancją zachowania każdej kury. Dlatego obserwuj, jak oferowane ptaki reagują na ludzi i pozostałe kury w stadzie. Zapytaj hodowcę, w jakim celu utrzymuje ptaki, zamiast zakładać określoną nieśność na podstawie samej nazwy rasy. Zobacz kartę rasy.

Kury są zwierzętami stadnymi. Jeśli dołączasz nowe ptaki do istniejącego stada, najpierw trzymaj je oddzielnie, a przy zapoznawaniu zapewnij im możliwość uniknięcia kontaktu. Dzięki temu łatwiej też zaobserwujesz zachowanie nowych ptaków. LICG wyjaśnia, jak wprowadzać nowe kury do stada.

Kurnik, grzędy, żywienie i codzienna kontrola

Odpowiednie miejsce dla kur obejmuje kurnik na noc i przestrzeń na zewnątrz, z wystarczającą wentylacją, osłoną oraz możliwością grzebania w podłożu i kąpieli piaskowych. W przypadku tej dużej rasy, której nogi są częściowo opierzone, sprawdź, gdzie po deszczu utrzymuje się wilgoć na trasie między kurnikiem a wybiegiem. Utrzymuj ściółkę w suchości i kontroluj, czy każdy ptak może bez trudu przejść przez otwór i dotrzeć do grzędy. Dla ciężkich kur LICG opisuje niskie, solidne grzędy o szerokiej górnej powierzchni. Oceń ich dostępność w odniesieniu do własnych ptaków i kurnika.

Wyposażenie i lista codziennych czynności

Podstawą żywienia powinna być odpowiednia pełnoporcjowa pasza dla kur; zapewnij też stały dostęp do świeżej wody. Wybierz karmidło i poidło dostępne dla wszystkich ptaków, które możesz łatwo czyścić. Nie ustalaj ilości paszy wyłącznie na podstawie nazwy rasy: wielkość, aktywność i warunki się różnią. Ogólne porady żywieniowe znajdziesz na stronie LICG.

  • Woda i pasza: wymień wodę, umyj poidło i sprawdź, czy wszystkie ptaki mają dostęp do paszy i wody.
  • Kurnik i trasa przejścia: usuń odchody z miejsc, w których się gromadzą, i sprawdź, czy ściółka oraz miejsca, po których chodzą ptaki, pozostają suche.
  • Kury: zwracaj uwagę na sposób chodzenia, apetyt i zachowanie. Sprawdzaj też, czy pióra na nogach i palcach pozostają czyste.
  • Gdy zauważysz niepokojące zmiany: jeśli kura jest ospała, ma trudności z oddychaniem lub je wyraźnie inaczej niż zwykle, skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Jeśli szukasz wyposażenia, przejrzyj akcesoria dla kur i drobiu. Dopasuj pojemnik do dostępnego miejsca i ptaków, które muszą mieć do niego dostęp; sama nazwa rasy nie oznacza, że dany produkt będzie odpowiedni.

Przed rozpoczęciem korzystania z wybiegu sprawdź także aktualne informacje władz Holandii dotyczące ptasiej grypy. Obowiązek osłonięcia ptaków dotyczy prywatnych hodowców, gdy został wprowadzony w ich regionie; na stronie władz możesz sprawdzić środki obowiązujące w Twojej lokalizacji.

Porównanie opieki z innymi rasami

Cochin, podobnie jak Mechels hoen, ma pióra na nogach i palcach. Wyraźniejsza jest różnica w sylwetce: niemiecki opis rasy Mechels hoen wskazuje na długi, prostokątny tułów, natomiast amerykański profil rasy Cochin opisuje bardziej zaokrągloną sylwetkę z obfitym, miękkim upierzeniem. Te zagraniczne opisy pomagają w porównaniu, ale nie zastępują holenderskiego wzorca wystawowego.

Jakie pytania pomagają wybrać rasę?
Twoja sytuacja Na co zwrócić uwagę? Następny krok
Rozważasz Mechels hoen Miejsce odpowiednie dla szerokiej budowy, dostępne grzędy i sucha trasa dla opierzonych nóg. Obejrzyj dorosłe ptaki u hodowcy i sprawdź swoje miejsce dla kur.
Rozważasz także Cochin Bardziej zaokrąglona budowa i obfitsze upierzenie, a także stan Twojego wybiegu. Przeczytaj profil rasy Cochin, a następnie porównaj oferowane ptaki.
Zależy Ci przede wszystkim na jajach Własne oczekiwania i informacje, które hodowca może przekazać o oferowanych ptakach. Omów swój cel, zanim wybierzesz rasę.

Najlepszy wybór zaczyna się od uwzględnienia zarówno ptaków, jak i miejsca, które możesz im zapewnić. Sprawdź, gdzie zbiera się woda, czy ptaki w stadzie mogą się nawzajem unikać i czy każdego dnia możesz dokładnie skontrolować wszystkie kury.