Praktyczny poradnik

Jak przygotować odchów cieląt do wybranego systemu

Przygotowanie odchowu cieląt zacznij od systemu przyjętego w Twoim gospodarstwie. Zapisz, które cielęta trafią do których kojców, jak będziesz podawać mleko i wodę oraz kto będzie przeprowadzać kontrole. Następnie sprawdź miejsce, wyposażenie i organizację pracy. Holenderskie wymogi dotyczące dobrostanu cieląt stanowią przy tym minimum, a nie gotowy projekt kojca.

Skorzystaj z poradnika wyboru ↓Spis treści

Przydatne w tym poradniku

Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.

Miejsce do podawania mleka

Pomarańczowe wiadro do pojenia cieląt ze smoczkiem, 5 l – Shoof Kalf Feeder M1

To wiadro do pojenia ze smoczkiem można zawiesić na ścianie lub barierce, a za uchwyt przenieść je do napełnienia lub czyszczenia.

Na co zwrócić uwagę przy wyborze Sprawdź, czy cielę ma dostęp do wybranego miejsca zawieszenia i czy pasuje ono do układu kojca.

€39,75

Zobacz produkt →

Osobne miejsce na wodę

Koryto z naturalnej gumy do paszy i wody, 11 l – Gobel

Tego koryta z naturalnego kauczuku można używać jako pojemnika na wodę, tworząc osobne miejsce na wodę obok miejsca podawania mleka.

Na co zwrócić uwagę przy wyborze Po ustawieniu sprawdź, czy nawet najmniejsze cielę może dosięgnąć wody i czy koryto da się utrzymać w czystości.

€20,75

Zobacz produkt →

Planowanie grup cieląt i miejsc odchowu

Rozpisz drogę cieląt od narodzin do kolejnego etapu utrzymania. Dla każdej grupy zanotuj wiek, przewidywaną masę i liczbę cieląt. Zapisz, które kojce są dostępne, kiedy się zwolnią i kto wyczyści je przed ponownym użyciem. Czy cielęta trafią najpierw do kojców indywidualnych, a potem do grupowego? Dopilnuj więc, aby kojec grupowy był gotowy na czas; wolny kojec indywidualny nie rozwiąże problemu braku miejsca dla grupy.

Zanotuj również, w jaki sposób każda grupa dostaje mleko, które grupy potrzebują wyposażenia w tym samym czasie i co zgodnie z procedurą gospodarstwa pozostaje osobne dla każdej grupy. Nie licz jednego wspólnego wiadra jako wyposażenia dla dwóch grup, jeśli potrzebują go jednocześnie. Plan odchowu cieląt KNMvD omawia między innymi wyposażenie do pojenia, oddzielne wyposażenie dla młodych cieląt i pisemne instrukcje pracy. Jeśli nie ustalono podziału na grupy lub zasad korzystania z wyposażenia, omów to z doradcą, zanim określisz potrzebną liczbę sztuk.

Kojce indywidualne są przeznaczone dla cieląt w wieku do ośmiu tygodni; starsze cielęta nie mogą w nich pozostawać. Ściany muszą umożliwiać kontakt między cielętami, z wyjątkiem izolowanych chorych zwierząt. Przed spodziewanym porodem przygotuj czyste wyposażenie do podania siary: według RVO nowo narodzone cielę otrzymuje siarę krowią jak najszybciej, nie później niż w ciągu sześciu godzin. Dalszy sposób postępowania omów z odpowiedzialnym opiekunem i lekarzem weterynarii obsługującym gospodarstwo.

Pomiar i urządzenie kojców dla cieląt

Dla każdego kojca rozrysuj faktycznie dostępną powierzchnię podłogi, miejsce do leżenia, urządzenia do pojenia i trasę przejścia opiekuna. Zmierz dostępną szerokość i głębokość oraz sprawdź, czy cielęta mogą leżeć, wstawać i się poruszać. Sprawdź też, czy podczas obchodu widać każde cielę i każde miejsce do pojenia. Sam wymiar kojca nie mówi, czy jego układ sprawdza się dla każdego cielęcia.

W przypadku kojca grupowego RVO podaje minimalną powierzchnię podłogi wynoszącą 1,5 m² na cielę o masie poniżej 150 kilogramów, 1,7 m² przy masie od 150 do 220 kilogramów i 1,8 m² od 220 kilogramów. Cztery cielęta ważące każde mniej niż 150 kilogramów potrzebują więc łącznie co najmniej 6 m². Sprawdź także miejsce do leżenia i dostępność urządzeń.

Poza kojcami indywidualnymi RVO podaje minimalną powierzchnię do leżenia wynoszącą 0,5 m² na cielę w wieku do trzech miesięcy i 0,7 m² od trzech miesięcy; powierzchnie te nie dotyczą cieląt utrzymywanych na uwięzi. W przypadku kojca indywidualnego obowiązują inne zasady dotyczące wymiarów, oparte na wysokości w kłębie i długości ciała cielęcia. Sprawdź również, czy podłoga zapewnia wystarczającą przyczepność i czy cielęta mogą bez problemów odpoczywać i wstawać. Dla cieląt młodszych niż dwa tygodnie wymagana jest odpowiednia ściółka.

Przygotowanie mleka, wody do picia i wyposażenia do karmienia cieląt

W każdym kojcu wyznacz miejsce podawania mleka i osobne miejsce na wodę. Oceń układ z perspektywy cielęcia: czy miejsca do pojenia są dostępne również wtedy, gdy stoją przy nich inne cielęta, i czy można je kontrolować oraz czyścić? Ogólne przepisy dotyczące zwierząt gospodarskich wymagają urządzeń do pojenia, które zapobiegają zanieczyszczeniu i rywalizacji oraz zapewniają zwierzętom wystarczającą możliwość picia.

Sprawdzenie wiader, smoczków i połączeń

Rozpatruj każde miejsce do pojenia jako zestaw złożony z wiadra lub koryta, smoczka oraz ewentualnego pierścienia lub łącznika. Zanotuj markę, model i numer artykułu istniejących oraz nowych części i porównaj informacje producentów dotyczące dokładnie takiego zestawu. DeLaval pokazuje smoczek z gwintem; Milk Bar opisuje osobny łącznik do swojego systemu Calf Buddy. Są to różne konstrukcje, a nie sprawdzone połączenie części obu marek.

• Potwierdzone dopasowanie: informacje producenta potwierdzają możliwość połączenia dokładnie tych modeli i potrzebnych części.
• Potwierdzony brak dopasowania: informacje wykluczają takie połączenie. Nie licz tych części jako zestawu nadającego się do użycia.
• Nie można jeszcze ocenić: brakuje informacji o modelu, sposobie mocowania lub wymaganym wymiarze przyłącza. Poproś o te informacje i nie oceniaj dopasowania na podstawie zdjęcia lub samego wymiaru.

Załóżmy, że dokumentacja posiadanego wiadra wymaga określonego łącznika, ale przy nowym smoczku nie podano, czy z nim współpracuje. Zapisz wtedy nie można jeszcze ocenić, a nie dopasowane. Jeśli używasz automatu do pojenia, sprawdź również, kto kontroluje jego działanie i konserwację zgodnie z instrukcją.

Zapewnienie dostępu do wody

Dla każdego kojca ustal, kto napełnia lub kontroluje miejsce na wodę i usuwa zanieczyszczenia. Przed rozpoczęciem użytkowania sprawdź, czy działa i czy łatwo je wyczyścić. Gdy kojec będzie zajęty, sprawdź ponownie, czy nawet najmniejsze cielę ma do niego dostęp i czy inne zwierzęta nie blokują dojścia. Odpowiada to uwadze poświęconej dostępnym i łatwym do kontrolowania pojemnikom na wodę w Planie odchowu cieląt.

Cielęta muszą otrzymywać wystarczającą ilość odpowiedniej wody. Podczas upałów lub choroby szczegółowe przepisy dotyczące cieląt wymagają stałego dostępu do świeżej wody.

Czyszczenie kojców dla cieląt i utrzymywanie wyposażenia w czystości

Przed pierwszym karmieniem ustal, dokąd trafia używane wyposażenie do pojenia oraz gdzie czyste części mogą ociekać i być przechowywane. Plan odchowu cieląt KNMvD zwraca uwagę na wyposażenie do pojenia, które można czyścić, logiczną organizację pracy i wysychanie wyposażenia. To pomoc przy podejmowaniu decyzji w gospodarstwie, a nie holenderska norma prawna ani zalecenie stosowania konkretnego środka czyszczącego.

Zapisz, gdzie znajdują się instrukcje dotyczące każdej używanej części. Milk Bar podaje w odniesieniu do swojego systemu Calf Buddy, że smoczek może pozostać zamocowany podczas czyszczenia; nie stosuj tej wskazówki do innej marki lub innego modelu. Uszkodzone lub zużyte części trzymaj oddzielnie od zapasu nadającego się do użycia i zanotuj, które materiały i rejestry czyszczenia zgodnie z procedurą gospodarstwa należą do danej grupy.

Zaplanuj też, kto usuwa zużytą słomę, czyści pusty kojec i sprawdza, czy jest ponownie gotowy. W tym samym planie KNMvD wskazuje jako kwestię wymagającą uwagi czyszczenie przenośnych miejsc utrzymania poza pomieszczeniem, w którym przebywają cielęta. Dostosuj sposób wykonania do dostępnego wyposażenia i instrukcji stosowanych środków.

Codzienna kontrola cieląt i wyposażenia

Zadbaj o to, aby podczas obchodu każde cielę było dobrze widoczne. Zwróć uwagę na czujność, wstawanie, oddychanie i zachowanie podczas picia. Jednocześnie sprawdź miejsce na wodę i działanie urządzeń. Zanotuj niepokojące spostrzeżenia przy danym cielęciu i przekaż je następnemu opiekunowi.

RVO nakazuje kontrolować cielęta w budynku co najmniej dwa razy dziennie, a cielęta na zewnątrz co najmniej raz dziennie. Ogólne przepisy wymagają także codziennej kontroli używanych urządzeń. Ustal, kto dzwoni do lekarza weterynarii obsługującego gospodarstwo. Jeśli cielę nie pije, jest wyraźnie apatyczne lub wydaje się mieć trudności z oddychaniem, poproś o ocenę jego stanu, zamiast samodzielnie wyciągać diagnozę z listy kontrolnej.

Zabierz zestawienie wyposażenia do miejsca, w którym używasz i czyścisz te rzeczy. Sprawdź z doradcą, czy podział na grupy i wybrany system nadal są odpowiednie, oraz omów brakujące części, niepotwierdzone połączenia i niejasne ustalenia dotyczące czyszczenia. To zestawienie pomaga w przygotowaniach; nie określa ilości mleka ani planu karmienia.