Biegunka lub wymioty u psa stróżującego na posesji: co obserwować i kiedy dzwonić do weterynarza?
Praktyczny poradnik
Biegunka lub wymioty u psa stróżującego na posesji: co obserwować i kiedy dzwonić do weterynarza?
Twój pies stróżujący na posesji ma biegunkę lub wymiotuje? Zanotuj, kiedy to się zaczęło i co widzisz. Na razie trzymaj go z dala od innych psów. Od razu zadzwoń do weterynarza, jeśli pies wyraźnie źle się czuje, nie jest w stanie utrzymać wypitej wody, ma krwawą biegunkę lub wielokrotnie próbuje wymiotować, ale nic nie zwraca. Przy takich objawach nie czekaj, aż uzupełnisz notatki. W przypadku szczenięcia z biegunką lub wymiotami również warto wcześnie skonsultować się z weterynarzem. Przeczytaj więcej o biegunce i wymiotach u psów.
Spis treści
- Produkty do tego poradnika
- Osobne notowanie biegunki i wymiotów: kiedy i jak często?
- Notowanie wyglądu kału, picia, aktywności i kontaktu ze zwierzętami
- Higiena na posesji i ograniczenie kontaktu z innymi psami
- Jakie obserwacje przekazać weterynarzowi i o co zapytać?
- Krew, śluz lub podejrzenie zakażenia: kiedy szybko zadzwonić?
Przydatne w tym poradniku
Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.
Osobna miska na wodę
Miska na karmę i wodę dla psa ze stali nierdzewnej, Ø 21 cm
Osobna miska na wodę ze stali nierdzewnej zapewnia psu własne miejsce do picia, a jej gładką powierzchnię można łatwo wyczyścić.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Sprawdź, czy średnica 21 cm pasuje do Twojego psa i wybranego miejsca na miskę.
Osobne notowanie biegunki i wymiotów: kiedy i jak często?
Zapisz, kiedy ostatnio widziałeś psa bez objawów. Następnie osobno zanotuj godzinę każdego zaobserwowanego oddania kału i każdego epizodu wymiotów. Dzięki temu możesz powiedzieć, czy powraca jeden objaw, czy oba występują jednocześnie.
Opisuj tylko to, co sam widziałeś. Jeśli znajdziesz wymiociny na posesji, po której chodzą różne psy, ale nie wiesz, do którego należą, zaznacz, że nie masz pewności. Zdjęcie może pomóc pokazać niepokojącą zmianę, ale nie odkładaj z jego powodu sprzątania ani telefonu.
Notowanie wyglądu kału, picia, aktywności i kontaktu ze zwierzętami
Potraktuj tabelę jako pomoc w rozmowie z weterynarzem, a nie sposób na samodzielne ustalenie przyczyny. Rzadki kał, częstsze wypróżnienia oraz widoczna krew lub śluz to szczegóły, które warto przekazać. Informacje o piciu i zachowaniu również pomagają opisać stan psa. Zobacz też wyjaśnienia Medisch Centrum voor Dieren dotyczące biegunki.
| Obszar obserwacji | Co zanotować? |
|---|---|
| Początek | Ostatni moment bez objawów i pierwszą zauważoną zmianę. |
| Kał | Godzinę każdego wypróżnienia, częstotliwość, czy kał jest rzadki lub wodnisty, widoczną krew lub śluz. |
| Wymioty | Godzinę każdego epizodu, czy wymioty się powtarzają, widoczną krew i czy pies zwraca wypitą wodę. |
| Picie i aktywność | Czy pies pije oraz czy jest czujny, czy wyraźnie spokojniejszy niż zwykle. |
| Możliwy dostęp | Śmieci, przedmiot, roślinę, lek lub preparat, do których pies mógł mieć dostęp. Zaznacz, czego nie jesteś pewien. |
| Inne zwierzęta | Kontakt z innymi psami, miejsca używane wspólnie oraz czy inne zwierzęta też mają objawy. |
Jeśli w kale jest krew, w miarę możliwości zapisz też, ile jej widzisz i kiedy zauważyłeś ją po raz pierwszy. Weterynarz może wykorzystać te informacje podczas oceny. AniCura wyjaśnia, na co zwracać uwagę przy krwi w kale.
Higiena na posesji i ograniczenie kontaktu z innymi psami
Biegunka może mieć przyczynę zakaźną; inne psy mogą mieć kontakt z patogenami obecnymi w kale. Dlatego już teraz zastosuj proste środki ostrożności, nie zakładając, że pies ma konkretną chorobę. Medisch Centrum voor Dieren zaleca sprzątanie kału, trzymanie innych psów z dala i mycie rąk.
Lista kontrolna na posesji
- Na razie nie dopuszczaj psa do innych psów i zapewnij mu osobną miskę na wodę.
- Sprzątaj kał i nie dopuszczaj innych psów do zabrudzonych miejsc.
- Myj ręce po opiece nad psem i sprzątaniu. Czyść widocznie zabrudzone miski i przedmioty.
- Powiedz weterynarzowi, jakie inne psy przebywają na posesji, i zapytaj, czy potrzebne są dodatkowe środki ostrożności.
Jeśli podejrzewasz parwowirozę, zwykłe sprzątanie nie daje gwarancji, że otoczenie jest bezpieczne. Zapytaj weterynarza, co należy zrobić na Twojej posesji i z używanymi tam przedmiotami oraz jak długo ograniczać kontakt. Parwowirus może rozprzestrzeniać się przez kał, a także za pośrednictwem rąk i odzieży. Medisch Centrum voor Dieren o rozprzestrzenianiu się parwowirusa.
Jakie obserwacje przekazać weterynarzowi i o co zapytać?
Rozmowę telefoniczną zacznij od tego, jak pies czuje się teraz. Od razu wymień objawy alarmowe, a potem przedstaw przebieg zdarzeń. Przygotuj informacje o wieku psa, podawanych lekach i szczepieniach. Powiedz też, jeśli pies mógł połknąć coś nietypowego. Podejrzewasz szkodliwą substancję? Dzwoń od razu; miej pod ręką jej nazwę lub opakowanie, jeśli możesz je łatwo wziąć. LICG zaleca natychmiastowy telefon do weterynarza przy podejrzeniu zatrucia.
Możesz zapytać, czy pies wymaga badania, czy lecznica chce otrzymać próbkę kału i jak zgłosić przybycie, jeśli możliwe jest zakażenie. Pozostaw weterynarzowi decyzję o potrzebnych badaniach i środkach ostrożności.
Krew, śluz lub podejrzenie zakażenia: kiedy szybko zadzwonić?
Od razu zadzwoń do weterynarza lub weterynarza dyżurnego, jeśli pies ma krwawą biegunkę, krew w wymiocinach, wyraźnie źle się czuje i uporczywie wymiotuje, nie jest w stanie utrzymać wypitej wody, ma wzdęty brzuch lub wielokrotnie próbuje wymiotować bez skutku. Zrób to również, jeśli podejrzewasz, że połknął szkodliwą substancję lub ciało obce. AniCura o objawach alarmowych przy biegunce, AniCura o objawach wymagających pilnej pomocy przy wymiotach i VCA o krwi w wymiocinach.
Widzisz trochę krwi lub śluzu w kale, ale pies poza tym jest czujny? Zadzwoń po poradę i opisz, co widzisz; sam śluz nie wskazuje przyczyny. Skontaktuj się też z weterynarzem, jeśli objawy utrzymują się lub wracają albo pies staje się mniej aktywny. W przypadku szczeniąt nie zwlekaj długo z konsultacją. AniCura o krwi i śluzie oraz Medisch Centrum voor Dieren o biegunce u szczeniąt i chorych psów.
Czy można rozpoznać parwowirusa na podstawie samej biegunki?
Nie. Parwowirus może powodować biegunkę, wymioty i osowiałość, ale te objawy nie wystarczają do postawienia diagnozy. Zgłoś podejrzenie zakażenia, zanim pojedziesz z psem do lecznicy, zwłaszcza jeśli chore jest szczenię lub objawy mają też inne psy. Weterynarz oceni, czy potrzebne jest badanie kału. Szczepienie jest ważne w zapobieganiu parwowirozie; omów z weterynarzem informacje o szczepieniach psa. Medisch Centrum voor Dieren o objawach i badaniach oraz LICG o szczepieniach przeciw parwowirozie.