Przygotowanie pomieszczeń dla strusi w gospodarstwie
Praktyczny poradnik
Przygotowanie pomieszczeń dla strusi w gospodarstwie
Chcesz prowadzić komercyjną hodowlę strusi? Najpierw ustal, jakie zwierzęta będą w gospodarstwie, jaki teren jest dostępny i jakie prace trzeba będzie wykonywać codziennie. Nie wybieraj od razu budynku ani ogrodzenia. Strusie to duże ptaki nielotne; ich życie w grupie oraz potrzeba przestrzeni na zewnątrz i schronienia wymagają osobnego projektu. Informacje LICG o strusiach są przeznaczone dla osób utrzymujących je jako zwierzęta domowe i nie stanowią gotowego planu dla gospodarstwa.
Spis treści
- Produkty do tego poradnika
- Grupy wiekowe, podział na grupy oraz przestrzeń wewnątrz i na zewnątrz
- Trasy do podawania paszy i wody, kontroli oraz sprzątania
- Schronienie i podłoże: klimat, posadzka i utrzymanie
- Ogrodzenia i dostęp: miejsca możliwej ucieczki i kontakt między zwierzętami
- Ocena projektu pod kątem dobrostanu, budowy i bezpieczeństwa
Przydatne w tym poradniku
Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.
Dostarczanie wody do odległych miejsc
Składany zbiornik na wodę do transportu, 80 l – Hofman Animal Care AquaTrans
Ten składany worek na wodę służy do przenoszenia wody w miejsca, do których nie sięga wąż.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Sprawdź na planie, gdzie można napełnić worek i jak dostarczyć go do miejsca utrzymywania zwierząt.
Przenoszenie rzeczy podczas obchodu budynku inwentarskiego
Wiadro z płaskim bokiem 15 l niebieskie – Vplast
W tym wiadrze można przenosić wodę, paszę lub potrzebne rzeczy podczas codziennego obchodu; płaska strona mniej ociera się o nogę.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Sprawdź, czy z planowanych przejść można korzystać także z pełnym wiadrem.
Przygotuj na spotkanie dotyczące projektu: plan działki, planowaną liczbę zwierząt i ich wiek, cel hodowli oraz szkic trasy wykonywania prac. Skorzystaj z poniższych pytań, aby razem z osobą mającą doświadczenie w komercyjnej hodowli strusi ustalić, jakie kwestie wymagają jeszcze zbadania.
Grupy wiekowe, podział na grupy oraz przestrzeń wewnątrz i na zewnątrz
Zapisz dla każdej planowanej grupy liczbę i wiek zwierząt oraz dostępną przestrzeń wewnątrz i na zewnątrz. Zaznacz przejścia i miejsca, z których zwierzęta nie mogą korzystać ze względu na składowane rzeczy lub pojazdy. Zapytaj, jak podział przestrzeni będzie się zmieniał podczas odchowu, w przypadku grup rozpłodowych lub gdy jedno ze zwierząt będzie wymagało osobnej opieki. LICG rozróżnia młode i dorosłe strusie oraz opisuje je jako zwierzęta żyjące w grupach. Dlatego nie stosuj zaleceń dla dorosłych ptaków wobec młodych bez ich oceny.
Omów nie tylko powierzchnię, lecz także kształt przestrzeni i możliwość przechodzenia z wnętrza na zewnątrz. Ogólne holenderskie wymogi dotyczące utrzymania zwierząt odnoszą się między innymi do swobody ruchu, naturalnego zachowania i składu grupy, który nie pogarsza dobrostanu. Nie wynika z nich automatycznie odpowiednia liczba metrów kwadratowych dla Twojego planu.
Trasy do podawania paszy i wody, kontroli oraz sprzątania
Prześledź na planie zwykły dzień pracy: którędy wchodzą pracownicy, gdzie kontroluje się paszę i wodę do picia oraz jak sprząta się miejsce utrzymywania zwierząt? Zaznacz bramy, które trzeba w tym celu otworzyć. Zapytaj również, jak lekarz weterynarii może dotrzeć do zwierzęcia i gdzie można zapewnić mu osobną opiekę. Dostęp do odpowiedniej paszy i wody, higiena oraz opieka nad chorymi zwierzętami należą do holenderskich wymogów dotyczących dobrostanu.
Poproś doświadczonego opiekuna o ocenę, w których miejscach pracownicy muszą zbliżać się do ptaków i czy zadania można wykonywać z trasy oddzielonej od zwierząt. Omów, co się stanie, jeśli przejście będzie niedostępne. LICG ostrzega przed poważnymi obrażeniami, gdy struś czuje się zagrożony lub broni jaj bądź młodych. Dlatego osobno ustal w gospodarstwie zasady zbliżania się do zwierząt i obchodzenia się z nimi; ten plan nie jest instrukcją wykonywania tych czynności.
Schronienie i podłoże: klimat, posadzka i utrzymanie
Wskaż na planie, gdzie zwierzęta mogą znaleźć schronienie. Zapytaj, jakich warunków potrzebuje tam każda grupa wiekowa, również przy złej pogodzie. Omów, czy wybieg umożliwia kąpiele piaskowe. Są to kwestie wskazane w informacjach LICG o tym gatunku, a nie gotowe rozwiązanie dla każdego gospodarstwa.
Poproś o ocenę podłoża pod kątem przyczepności, twardych fragmentów, mokrych miejsc i utrzymania. Zapytaj, jak zapewnić bezpieczne korzystanie z posadzki po sprzątaniu. LICG wspomina o problemach z nogami przy zbyt twardym betonowym podłożu; ogólne przepisy RVO dotyczące utrzymania zwierząt wymagają stosowania materiałów, które nie powodują obrażeń, oraz pomieszczeń, które można czyścić. W przypadku pomieszczenia omów też oświetlenie i jakość powietrza. Jeśli budynek inwentarski jest zależny wyłącznie od wentylacji mechanicznej, zleć sprawdzenie wymogów dotyczących rozwiązań awaryjnych i alarmowania.
Ogrodzenia i dostęp: miejsca możliwej ucieczki i kontakt między zwierzętami
Sprawdź każdą granicę miejsca utrzymywania zwierząt: bramy, narożniki, połączenia z budynkami i miejsca, w których grupy przebywają obok siebie. Zapytaj, którędy zwierzęta mogą uciec lub gdzie mogą się zranić oraz czy mogą dosięgnąć się nawzajem przez przegrodę. Sprawdź także dostęp dla gości, pracowników i sprzętu. Zgodnie z holenderskimi wymogami dotyczącymi utrzymania zwierząt miejsce ich utrzymywania musi zapobiegać ucieczkom, a ostre elementy lub materiały nie mogą powodować obrażeń.
Zleć ocenę wymiarów i wykonania przejść oraz ogrodzeń w odniesieniu do Twoich zwierząt i prac. Ogrodzenie lub drzwi przeznaczone dla kur nie są uzasadnionym punktem wyjścia przy projektowaniu dla strusi. Omów również budowle planowane w Twojej lokalizacji: w przypadku budowy część techniczną i przestrzenną rozpatruje się oddzielnie.
Ocena projektu pod kątem dobrostanu, budowy i bezpieczeństwa
Wykorzystaj plan jako podstawę do rozmowy. Przy każdym pytaniu zapisz, jaka decyzja już zapadła i kto oceni nierozstrzygniętą kwestię.
| Obszar | Pytanie do specjalisty |
|---|---|
| Grupy i przestrzeń | Czy podział sprawdzi się przy planowanym wieku i składzie grup, również gdy zwierzęta dorosną? |
| Schronienie i podłoże | Czy wszystkie grupy mogą dotrzeć do schronienia i które miejsca wymagają uwagi podczas deszczowej pogody lub prac utrzymaniowych? |
| Pasza, woda i kontrola | Czy do tych miejsc można dotrzeć i je kontrolować, korzystając z bezpiecznych tras pracy? |
| Bramy i ogrodzenia | Gdzie pojawia się ryzyko przy otwartym wejściu lub kontakcie między sąsiadującymi grupami? |
| Opieka nad pojedynczym zwierzęciem | Jak zapewnić dostęp do zwierzęcia w celu jego oceny, nie tracąc z oczu pozostałej grupy? |
Następnie sprawdź, jakie obowiązki wiążą się z celem działalności Twojego gospodarstwa. RVO rozróżnia utrzymywane ptaki i drób między innymi według celu ich utrzymywania oraz opisuje rejestrację miejsc prowadzenia działalności komercyjnej. Ustal kategorię rejestracyjną, zanim zwierzęta przybędą; nie można jej określić na podstawie tej ogólnej listy pytań.
Dla prac planowanych na działce skorzystaj z narzędzia Vergunningcheck w portalu Omgevingsloket i omów niejasności z gminą. Wynik może wskazać, czy potrzebne jest pozwolenie lub zgłoszenie; IPLO wyjaśnia, że w razie braku informacji lub niepełnych informacji może być konieczny kontakt z organem administracji. Uwzględnij w planowaniu również ryzyko chorób zwierząt: RVO zalicza strusie do ptaków nielotnych w informacjach o ptasiej grypie. Sprawdź środki obowiązujące w chwili rozpoczęcia użytkowania miejsca utrzymywania zwierząt.