Układ obory dla krów mlecznych z myślą o zwierzętach i codziennej pracy
Praktyczny poradnik
Układ obory dla krów mlecznych z myślą o zwierzętach i codziennej pracy
Układ obory dla krów mlecznych najlepiej planować z myślą o codziennych czynnościach. Zaznacz, gdzie krowy odpoczywają, jedzą, piją i są dojone oraz jak opiekunowie, pasza i sprzęt do sprzątania docierają do tych miejsc. Następnie zaznacz punkty, w których trasy się przecinają. W ten sposób przekażesz projektantowi obory jasne założenia, nie sporządzając samodzielnie projektu budowlanego.
Spis treści
Przydatne w tym poradniku
Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.
Rozpoznawanie grup tymczasowych
Opaska identyfikacyjna dla krów Quick Strap, czerwona, 33,5 cm, 5 sztuk
Tymi czerwonymi opaskami identyfikacyjnymi możesz widocznie oznaczyć krowy z tymczasowo utworzonej grupy podczas pracy w oborze.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Sprawdź, czy opaski o długości 33,5 cm pasują na zwierzęta, które chcesz oznaczyć.
Ściąganie wody z podłogi
Ściągaczka do podłóg 50 cm – Bürsten Walter Premium
Tą ściągaczką do podłogi możesz podczas sprzątania kierować wodę po podłodze obory w stronę odpływu.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze Sprawdź na szkicu obory, dokąd może spływać woda i czy to miejsce pozostanie dostępne podczas sprzątania.
Grupy zwierząt i codzienne prace w oborze
Najpierw zapisz, jakie grupy są w Twoim gospodarstwie: na przykład krowy w laktacji, krowy zasuszone i zwierzęta w okresie okołowycieleniowym. Zaznacz też, gdzie w razie potrzeby można odpowiednio odizolować chore lub ranne zwierzę. Czy w tym samym miejscu utrzymujesz młode bydło? Uwzględnij również prowadzącą do niego trasę. W Holandii oprócz zasad ogólnych cielęta podlegają odrębnym wymaganiom dotyczącym warunków utrzymania. Ogólne zasady RVO dotyczą między innymi izolowania zwierząt, gdy jest to potrzebne, kontroli i możliwości czyszczenia.
Dla każdej grupy zapisz, jakie czynności trzeba przy niej wykonywać: karmienie, obserwację, dojenie, przemieszczanie lub sprzątanie. Następnie nanieś na jeden szkic przepływy z poniższej tabeli, każdy innym kolorem lub wyraźnie oznaczony. Strzałka pokazuje kierunek ruchu, a kółko oznacza punkt przecięcia tras.
| Przepływ | Co zaznaczyć na szkicu | Pytanie do omówienia z projektantem |
|---|---|---|
| Krowy | Strefa bytowania, miejsce dojenia, droga powrotna i dostęp do miejsca izolacji | Gdzie spotykają się zwierzęta z różnych grup? |
| Opiekunowie | Wejście, punkty kontroli i dostęp do miejsc pracy | Do którego miejsca trudno dotrzeć, gdy krowy są w drodze? |
| Pasza | Dostawa paszy, korytarz paszowy i miejsca karmienia | Gdzie trasa transportu paszy przecina trasę zwierząt? |
| Woda pitna | Doprowadzenie wody, miejsca pojenia i dostęp umożliwiający kontrolę | Czy każda grupa może dotrzeć do miejsca pojenia? |
| Sprzątanie | Dostęp dla sprzętu, miejsca wymagające czyszczenia i odpływ | Z której innej trasy korzysta się podczas sprzątania? |
Trasy przemieszczania się krów i trasy pracy opiekunów
Narysuj trasę krów do dojenia i z powrotem. W przypadku hali udojowej uwzględnij również gromadzenie krów, ich wejście i wyjście. Przy doju automatycznym zaznacz, jak krowy docierają z miejsca bytowania do miejsca dojenia. W obu przypadkach dodaj trasy do paszy, wody i miejsca odpoczynku.
Zestaw trasę pracy opiekuna z trasami zwierząt. Zwróć uwagę nie tylko na odległość, lecz także na moment korzystania z poszczególnych tras. Załóżmy, że krowy wracają z dojenia w czasie dostarczania paszy: gdzie te przepływy się spotykają i jaki problem musi tam rozwiązać projektant? Zaznacz również ślepe korytarze i miejsca, w których zwierzę musi być dostępne do wykonania czynności pielęgnacyjnych. Holenderski katalog zasad bezpieczeństwa pracy przy bydle mlecznym podkreśla, że podczas pracy powinna istnieć możliwość łatwego oddzielenia zwierząt; informacje o dojeniu zwracają uwagę na bezpieczeństwo miejsca pracy.
Sprawdzenie dostępu do paszy i wody pitnej
Sprawdź dostęp do paszy i wody dla każdej grupy, a nie tylko dla całej obory. Czy zwierzęta dotrą do tych miejsc, jeśli brama będzie tymczasowo zamknięta lub korzysta się z sąsiedniej trasy? Czy mają możliwość jedzenia i picia bez ciągłego przeszkadzania sobie nawzajem? Według RVO urządzenia do karmienia i pojenia należy zaprojektować i umieścić tak, aby zapobiegać zanieczyszczeniu i rywalizacji oraz zapewnić zwierzętom wystarczająco dużo miejsca i możliwości jedzenia i picia.
Poproś projektanta i dostawcę, aby wspólnie ustalili, gdzie mogą znaleźć się doprowadzenie wody, miejsca pojenia i wygrodzenie paszowe. Zapytaj przy tym, jak będzie przebiegać kontrola, czyszczenie i konserwacja tych elementów. Samo zaznaczenie miejsca na szkicu nie mówi jeszcze nic o potrzebnym przyłączu ani o tym, czy dane poidło będzie odpowiednie.
Porównanie rodzajów grupowego utrzymania bydła mlecznego
Przy każdym rodzaju obory zadawaj te same pytania: gdzie zwierzęta odpoczywają i chodzą, jak docierają do paszy, wody i miejsca dojenia oraz jak odbywają się kontrola i sprzątanie? W ten sposób porównasz cały układ, a nie tylko miejsce do leżenia.
| Rodzaj | Co zaznaczyć na szkicu? | Co wymaga dalszego opracowania? |
|---|---|---|
| Obora wolnostanowiskowa z boksami legowiskowymi | Boksy legowiskowe, korytarze dla zwierząt i przejścia między strefami o różnych funkcjach | Dostęp do miejsc leżenia, paszy, wody i miejsca dojenia; czyszczenie przestrzeni, po której chodzą zwierzęta |
| Obora z wolną przestrzenią do leżenia | Wspólna przestrzeń do leżenia i poruszania się, bez boksów legowiskowych | Utrzymanie podłoża, higiena, trasa do dojenia i obowiązujące przepisy środowiskowe |
| Układ z oborą na głębokiej ściółce | Wyścielona ściółką przestrzeń dla zwierząt i prowadzące do niej trasy | Dla której grupy przeznaczona jest ta przestrzeń oraz jak docierają do niej zwierzęta, słoma i sprzęt do sprzątania |
W holenderskich przepisach środowiskowych obora z wolną przestrzenią do leżenia nie oznacza po prostu każdej obory bez boksów legowiskowych. IPLO opisuje definicję ustawową oraz różnicę w stosunku do obory na głębokiej ściółce. Wybrane podłoże również wymaga osobnej oceny: Wageningen University & Research uwzględnia w badaniach nad oborami z wolną przestrzenią do leżenia między innymi rodzaje podłoża, dobrostan zwierząt, emisje i jakość obornika. Żaden rodzaj obory nie jest więc automatycznie najlepszym wyborem dla każdego gospodarstwa.
Ocena mikroklimatu, podłogi, dobrostanu i konstrukcji przez specjalistów
Wykorzystaj szkic, aby rozdzielić nierozstrzygnięte kwestie między odpowiednich specjalistów. Poproś specjalistę od utrzymania bydła mlecznego o ocenę grup zwierząt i codziennych tras. Omów obserwację, izolowanie zwierząt i wycielenia ze specjalistą od dobrostanu bydła. Zleć projektantowi budowlanemu i zaangażowanym instalatorom opracowanie kwestii mikroklimatu, podłogi, konstrukcji oraz rozwiązań dotyczących wody i sprzątania. Holenderskie zasady RVO dotyczące dobrostanu określają między innymi wymagania dotyczące jakości powietrza i możliwości kontrolowania zwierząt.
Zanim zapadną decyzje techniczne, zleć także sprawdzenie przepisów obowiązujących w danej lokalizacji. Oprócz ogólnokrajowych przepisów środowiskowych w Holandii znaczenie mogą mieć przepisy budowlane, pozwolenia i przepisy lokalne. IPLO wyjaśnia, jak te regulacje się łączą, i odsyła do Omgevingsloket w sprawie przepisów obowiązujących w danej lokalizacji.
Na zakończenie rozmowy o projekcie sporządź listę wybranych grup zwierząt, planowanych tras i punktów przecięcia, które nadal wymagają rozwiązania. Dołącz do szkicu także pytania do specjalistów. Dzięki temu ocenisz kolejną wersję projektu pod kątem codziennej pracy, nie traktując wstępnego układu jak zatwierdzonego projektu budowlanego.