Kury i drób

Appenzeller Spitzhauben: cechy rasy i wymagania pielęgnacyjne

Ilustracja kury Appenzeller Spitzhauben o srebrzystym upierzeniu z czarnymi cętkami i czubem skierowanym do przodu, stojącej na wybiegu.

Przewodnik po rasach

Appenzeller Spitzhauben: cechy rasy i wymagania pielęgnacyjne

Appenzeller Spitzhauben to dobry wybór dla osoby, która zapewnia kurom miejsce do grzebania i zwraca uwagę także na ryzyko ucieczki oraz nocowania na zewnątrz. Te szwajcarskie kury dobrze latają i czasem szukają wysoko położonego miejsca do spania. Dlatego przyjrzyj się nie tylko czubowi, lecz także samym ptakom i urządzeniu ich wybiegu. Szwajcarski opis rasy pomoże Ci rozpoznać jej cechy.

Ilustracja kury Appenzeller Spitzhauben o srebrzystym upierzeniu z czarnymi cętkami i czubem skierowanym do przodu, stojącej na wybiegu.
Masa dorosłych ptaków

Kura od 1,2 do 1,5 kg; kogut od 1,5 do 1,8 kg

Głowa i budowa

Lekka budowa, wąski czub z piór skierowany do przodu i mały grzebień rogowy

Użytkowanie i jaja

Utrzymywane dla jaj; opis podaje około 130 białych jaj rocznie

Odmiany barwne

Występują różne umaszczenia

Spis treści
  1. Produkty do tego poradnika
  2. Odmiana rasy i nazwy Appenzeller Spitzhauben
  3. Wielkość dorosłych ptaków, użytkowanie i różnice w zachowaniu
  4. Aktywność i korzystanie z wybiegu na tle innych ras czubatych
  5. Kurnik, skład stada i codzienna opieka
  6. Pasza, woda i wyposażenie dopasowane do wielkości ptaków
  7. Porównanie dwóch sposobów utrzymania pod względem miejsca, czasu i wyposażenia
  8. Pytania o Appenzeller Spitzhauben

Przydatne w tym poradniku

Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.

Odmiana rasy i nazwy Appenzeller Spitzhauben

Ten opis dotyczy kur Appenzeller Spitzhauben, nazywanych w szwajcarskiej odmianie języka niemieckiego Appenzeller Spitzhaubenhuhn. We wschodniej Szwajcarii występuje także miejscowa nazwa Tschüpperli. Nie jest to druga holenderska nazwa rasy. Jeśli w ogłoszeniu widnieje tylko „spitskuif”, zapytaj, którą odmianę rasy ma na myśli sprzedający. ProSpecieRara opisuje tę szwajcarską rasę.

Holenderska Spitskuifkriel nie jest po prostu młodym ani małym okazem tej rasy. Według opisu jej twórcy ta rasa karłowata powstała ze skrzyżowania Appenzeller Spitzhauben z holenderską kurą karłowatą. Zapytaj więc o pochodzenie i dorosłe ptaki z oferowanej linii, zwłaszcza jeśli wybierasz kury ze względu na wielkość.

Wielkość dorosłych ptaków, użytkowanie i różnice w zachowaniu

Poniższe dane pochodzą ze szwajcarskiego opisu rasy ProSpecieRara. Dotyczą kur opisanych w tym artykule, a nie automatycznie holenderskiej rasy karłowatej czy każdego pojedynczego ptaka. Szwajcarskie dane nie są też holenderskim standardem wystawowym.

Cechy rasy i co sprawdzić u oferowanej kury
Cecha Szwajcarski opis rasy Co sprawdzić?
Masa dorosłych ptaków Kura od 1,2 do 1,5 kg; kogut od 1,5 do 1,8 kg Zanim porównasz masę, zapytaj o wiek, płeć i odmianę rasy.
Głowa i budowa Lekka budowa, wąski czub z piór skierowany do przodu i mały grzebień rogowy Obejrzyj głowy kilku dorosłych ptaków; samo zdjęcie nie potwierdza pochodzenia.
Użytkowanie i jaja Utrzymywane dla jaj; opis podaje około 130 białych jaj rocznie Zapytaj o nieśność danej linii, nie zakładając, że jedna kura zniesie określoną liczbę jaj.
Odmiany barwne Występują różne umaszczenia Jeśli planujesz hodowlę lub wystawy, zapytaj, z jakiego standardu korzysta hodowca.

Dla porównania: w pierwszym roku szwajcarskiego projektu rejestracyjnego średnia wyniosła około 120 jaj na kurę Appenzeller Spitzhauben. Średnia zmierzona w jednym projekcie to nie prognoza dla Twojej kury. Zachowanie również różni się zależnie od ptaka i stada: u hodowcy zobacz, jak kury reagują na ludzi, inne kury i otoczenie.

Aktywność i korzystanie z wybiegu na tle innych ras czubatych

Przy tych kurach szczególnej uwagi wymaga zabezpieczenie wybiegu. Chętnie szukają pożywienia, dobrze latają i mogą siadać wysoko na zewnątrz. Obejrzyj wybieg tak, jakbyś podążał za kurą: czy gałąź, dach kurnika lub inne podwyższenie pozwala wydostać się poza wybieg? O zmierzchu sprawdzaj też, gdzie ptaki rzeczywiście śpią. Jeśli istnieje ryzyko ucieczki z wybiegu, całkowite zadaszenie może mieć więcej sensu niż samo podwyższenie ogrodzenia. To wybór zależny od Twojej sytuacji, a nie stały wymóg dla każdego wybiegu. Źródło: ProSpecieRara.

Nie u każdej rasy czubatej trzeba zwracać uwagę na to samo. Podręcznik Stichting Zeldzame Huisdierrassen opisuje u holenderskiej kury czubatej okrągły czub i podkreśla, że oczy muszą pozostać widoczne. Szwajcarski opis Appenzeller wskazuje natomiast na węższy czub skierowany do przodu oraz zdolność do latania. Nie dowodzi to, że każda kura Appenzeller jest aktywniejsza od każdej holenderskiej kury czubatej.

Także na zamkniętym wybiegu kury mogą szukać pokarmu i grzebać. Możesz na przykład przeplatać miejsca z luźną, suchą ściółką z miejscami osłoniętymi i sprawdzać, czy całe stado nadal ma dostęp do zwykłej paszy. LICG podaje więcej pomysłów na urozmaicenie sposobu podawania pokarmu.

Kurnik, skład stada i codzienna opieka

Kury są zwierzętami stadnymi. Zapewnij im kurnik do spania i wybieg z osłoną, wentylacją, grzędami oraz możliwością grzebania i kąpieli piaskowych. W zróżnicowanym stadzie sprawdzaj, czy także mniej śmiałe ptaki mogą spokojnie dotrzeć do paszy, wody i miejsca do spania. Ogólne wskazówki dotyczące urządzenia wybiegu i opieki znajdziesz w materiałach LICG o kurach.

Co sprawdzać codziennie?

  • Czy wszystkie ptaki są na miejscu, poruszają się jak zwykle oraz jedzą i piją?
  • Czy mają świeżą wodę i czy miejsca podawania wody i paszy oraz ściółka są dostatecznie czyste i suche?
  • Czy wszystkie ptaki mogą korzystać z wyposażenia bez przepychania się?
  • Czy o zmierzchu kury są bezpiecznie w kurniku, zamiast siedzieć wysoko na zewnątrz?

Przy okazji obejrzyj czub: czy jest brudny lub uszkodzony albo czy ptak wygląda na takiego, któremu trudno dostrzegać otoczenie? Jeśli kura nie je, ma trudności z oddychaniem, jest ranna lub izoluje się od stada, skontaktuj się z lekarzem weterynarii. Informacje o zmieniających się holenderskich środkach dotyczących ptasiej grypy sprawdzaj w aktualnych komunikatach RVO; nie wyciągaj wniosków o obowiązujących nakazach z ogólnego opisu rasy.

Pasza, woda i wyposażenie dopasowane do wielkości ptaków

Wybieraj paszę odpowiednią do etapu życia kury i zapewnij jej dostęp do świeżej wody pitnej. Dla kur z czubem pasza w postaci mączki jest mniej wygodna, gdy osiada na piórach; wielkość granulatu powinna odpowiadać wielkości ptaka. Sama nazwa rasy nie określa więc dawki paszy ani rozmiaru produktu. Źródło: LICG.

Oceniaj karmidło i poidło pod kątem ptaków, które będą z nich korzystać: czy dosięgną krawędzi, czy kilka kur może korzystać z nich jednocześnie bez odpychania się, czy stoją stabilnie i czy łatwo utrzymać je w czystości? Przy grzędach sprawdź, czy ptaki łatwo na nie wchodzą i czy całe stado może spokojnie na nich siedzieć. Aby porównać rodzaje wyposażenia, możesz zajrzeć do istniejącej kategorii Farmora dla kur i drobiu. Przy konkretnym produkcie zawsze sprawdzaj jego rzeczywiste wymiary i informacje o przeznaczeniu.

Porównanie dwóch sposobów utrzymania pod względem miejsca, czasu i wyposażenia

Poniższe dwie sytuacje to przykłady do rozważenia, a nie normy określające liczbę metrów kwadratowych lub minut pracy. Pokazują, na jakie pytania trzeba odpowiedzieć przed zakupem kur.

Czego wymaga wybieg w dwóch różnych sytuacjach?
Pytanie Otwarty ogród z drzewami Zamknięty, urządzony wybieg
Przestrzeń Jest teren do szukania pokarmu, ale gałęzie i inne wysokie miejsca mogą też umożliwić wydostanie się poza ogród. Dostępna przestrzeń jest ograniczona. Sprawdź, czy w jej obrębie da się pogodzić grzebanie, schronienie i dostęp do wyposażenia.
Codzienny czas Zaplanuj czas na sprawdzenie, gdzie o zmierzchu przebywają wszystkie ptaki i czy wracają do kurnika. Zaplanuj czas na sprawdzanie i utrzymywanie w czystości podłoża, miejsc podawania paszy oraz zabezpieczenia wybiegu.
Istniejące wyposażenie Posiadany kurnik będzie przydatny tylko wtedy, gdy kury rzeczywiście będą w nim spać. Istniejące zadaszenie będzie przydatne tylko wtedy, gdy całe zabezpieczenie wybiegu sprawdzi się przy tym stadzie.
Do ustalenia Jak zapobiec ucieczkom i nocowaniu na zewnątrz? Czy pozostanie dość miejsca nadającego się do użytku, gdy podłoże zamoknie lub zmieni się skład stada?

Zapytaj hodowcę, którą odmianę rasy otrzymasz, jak dorosłe ptaki z tej linii korzystają z wybiegu i gdzie oferowane kury są przyzwyczajone spać. Uwagi o lataniu i spaniu wysoko pochodzą ze szwajcarskiego opisu rasy; musisz samodzielnie ocenić, jak będzie to wyglądać w Twoim ogrodzie.

Pytania o Appenzeller Spitzhauben

Czy Spitskuifkriel to to samo co Appenzeller Spitzhauben?

Nie. Holenderska rasa Spitskuifkriel została wyhodowana osobno, między innymi z udziałem Appenzeller Spitzhauben jako przodka. Zapytaj hodowcę, którą odmianę ma na myśli, oferując ptaka.

Czy te kury mogą żyć na zamkniętym wybiegu?

Oceń wybieg pod kątem całego stada: czy ptaki mogą grzebać, chronić się, jeść i pić oraz czy pozostają w obrębie wybiegu? Również bez swobodnego wybiegu istnieją sposoby wspierania naturalnego poszukiwania pokarmu. Sprawdzaj ponadto, gdzie kury śpią wieczorem.

Jakich informacji potrzebuję przed wyborem wyposażenia?

Zapytaj o odmianę rasy i wiek oraz ustal, ile ptaków będzie potrzebować dostępu jednocześnie. Następnie porównaj rzeczywiste wymiary i dostępność wyposażenia z potrzebami Twoich ptaków i warunkami wybiegu. Nie wybieraj ilości paszy ani wielkości pojemnika wyłącznie na podstawie nazwy „Appenzeller Spitzhauben”.