Praktyczny poradnik

Jak zapewnić dostęp do wody w poidle podczas mrozu: wybór i kontrola zabezpieczenia

Chcesz, aby poidło działało podczas mrozu? Sprawdź nie tylko misę: również zawór, przyłącze i rura doprowadzająca mogą przerwać dopływ wody. Dobierz zabezpieczenie na podstawie danych dotyczących dokładnie Twojego modelu i przed nadejściem mrozu sprawdź, czy z poidła rzeczywiście wypływa woda. Zwierzęta muszą otrzymywać wystarczającą ilość odpowiedniej, świeżej wody do picia, jak wyjaśnia RVO.

Skorzystaj z poradnika wyboru ↓Spis treści

Przydatne w tym poradniku

Te produkty są związane z tematami omawianymi w tym poradniku. Sprawdź, jak używać każdego z nich i na co zwrócić uwagę przy wyborze.

Ochrona krótkiego odcinka rury

Przewód grzejny przeciw zamarzaniu do rur wodociągowych z termostatem, 2 m, 32 W – Gobel

Ten przewód służy do ochrony rury wodnej w zimnym miejscu przed zamarznięciem.

Na co zwrócić uwagę przy wyborze Zmierz odsłonięty odcinek rury i zleć ocenę, czy ta wersja o długości 2 metrów pasuje do instalacji.

€31,95

Zobacz produkt →

Sprawdzenie poidła i dopływu wody pod kątem ryzyka zamarznięcia

Prześledź drogę wody od rury przez przyłącze i zawór aż do misy poidła. Sprawdź, które części znajdują się na zewnątrz, w zimnym pomieszczeniu lub przy ścianie zewnętrznej. Zapisz poniższe dane, zanim zaczniesz porównywać poidła, części lub zabezpieczenia.

Załóżmy, że poidło wisi wewnątrz, ale rura doprowadzająca biegnie wzdłuż nieogrzewanej ściany zewnętrznej. Sprawdź poidło i zleć ustalenie, jakiego zabezpieczenia potrzebuje zimny odcinek rury. Ogrzewane poidło nie chroni automatycznie tej rury: instrukcja Kerbl H10 omawia obie te kwestie oddzielnie.

Wybór zabezpieczenia poidła przed mrozem

Znajdź pełny numer modelu na poidle, opakowaniu, dokumentach zakupu lub w instrukcji. Jeśli oznaczenie jest trudne do odczytania, zrób zdjęcie; nie zgaduj brakujących cyfr. W wykazie części lub instrukcji montażu porównaj zarówno numer poidła, jak i części, wersję oraz miejsce montażu. Jeśli producent lub dostawca nie może zidentyfikować poidła albo danego połączenia, jego przydatność nie została jeszcze potwierdzona. Podobny kształt lub wymiary nie potwierdzają dopasowania.

Podczas porównywania rozróżniaj trzy wyniki:

• Nie pasuje: producent wskazuje tę część do innego modelu lub innej wersji.
• Nie można jeszcze ustalić: brakuje numeru modelu, numeru części lub danych o instalacji.
• Oceniono: dane producenta potwierdzają dane połączenie, a fachowiec sprawdził warunki instalacji w tym miejscu pojenia. Mimo to sprawdź następnie, czy woda jest dostępna.

Ogrzewanie, izolacja i osobne części

Poidło ogrzewane i poidło izolowane nie działają w ten sam sposób. Suevia 6620 ma wbudowane ogrzewanie misy i przewód grzewczy do rury doprowadzającej wodę; potrzebny jest transformator. Izolowane poidło Suevia 630 wymaga natomiast rury doprowadzającej zabezpieczonej przed mrozem, a woda wymienia się dzięki temu, że zwierzęta piją. Suevia określa również warunki użytkowania podczas mrozu. Nie zakładaj więc, że zaizolowanie dowolnego poidła da taki sam efekt.

Ważna różnica dotycząca osobnych części: według danych SUEVIA dotyczących poidła z szybkim odpływem element 131.6060 jest przeznaczony do poidła 130.6714, natomiast dla poidła 130.6728 wskazano element 131.6062. Nie potwierdza to zatem, że element 131.6060 pasuje do 130.6728, nawet jeśli wygląda na w przybliżeniu pasujący. SUEVIA wskazuje osobny przewód grzewczy do rury doprowadzającej oraz transformator z 230 na 24 V dla tego układu. Nie używaj przewodu do ogrzewania rury jako ogrzewania misy na własną rękę.

Sama nazwa modelu również może nie wystarczyć. Kerbl HP20 występuje w wersjach 24 V i 230 V, z dodatkowym ogrzewaniem rury i bez niego. Według Kerbl wersja 24 V wymaga transformatora.

Zasilanie i instalacja ogrzewanego poidła

Przekaż wykwalifikowanemu elektrykowi dane poidła, ogrzewania i ewentualnego przewodu grzewczego do rury wraz z opisem sytuacji na miejscu. Omów zasilanie, wszystkie podłączone elementy, zabezpieczenie przewodów, miejsce na ewentualny transformator oraz odcinek rury wymagający ochrony. Samo zsumowanie mocy nie zastępuje takiej oceny.

Transformator nie jest dołączony do Kerbl H10. Według instrukcji H10 termostat przeciwmrozowy jest osobną opcją umożliwiającą automatyczne włączanie. Instrukcja wymaga wykonania podłączenia elektrycznego przez wykwalifikowanego elektryka oraz ochrony rur i przewodów przed przegryzieniem. W przypadku transformatorów od 223140 do 223143 Kerbl wymaga instalacji przez wykwalifikowanego fachowca, z zachowaniem warunków dotyczących obciążenia oraz montażem w suchym, chronionym miejscu poza zasięgiem zwierząt. Te zalecenia nie oznaczają ogólnej zgody na użycie innego typu transformatora.

Testowanie, czyszczenie i kontrola poidła

Przed mrozami i w ich trakcie sprawdzaj w każdym miejscu pojenia, czy woda jest czysta, pozostaje w stanie płynnym, jest dostępna i przepływa przez zawór. Sprawdź, czy zamontowany pływak działa normalnie, poidło napełnia się ponownie oraz czy na poidle, przyłączach lub dostępnych osłonach przewodów nie widać przecieków ani uszkodzeń. Działające zasilanie elektryczne nie dowodzi, że dopływa woda. NVWA zaleca podczas chłodów zapewnienie wystarczającej ilości czystej i świeżej wody do picia. W odniesieniu do zwierząt gospodarskich RVO opisuje także wymagania dotyczące instalacji pojenia, kontroli i postępowania w razie awarii.

Usuń widoczny brud z misy, a po czyszczeniu ponownie sprawdź dostępność wody. Instrukcja Kerbl H10 wymaga regularnego czyszczenia. Otwieraj lub opróżniaj poidło zgodnie z instrukcją danego modelu i nie otwieraj zamkniętych części elektrycznych. W przypadku Suevia 6620 producent wymienia na przykład podnoszoną osłonę pływaka i odpływ.

Podczas konserwacji sprawdź, czy zamontowany korek szczelnie zamyka otwór, pływak porusza się swobodnie, a osłony są nieuszkodzone. Zapisz objawy awarii, na przykład brak ponownego napełniania poidła, nie wskazując od razu uszkodzonej części. Wykaz części Kerbl H10 wymienia między innymi zaślepkę, zawór rurowy i osobne elementy grzejne; nie mówi to nic o ich dopasowaniu do innego poidła. W razie wątpliwości poproś producenta lub dostawcę o właściwą dokumentację i zleć ocenę ewentualnej usterki elektrycznej.

Jeśli woda nie wypływa, od razu zapewnij inne odpowiednie i dostępne miejsce pojenia na czas usuwania awarii. Sprawdzaj również, czy tymczasowo ustawione poidło jest dostępne i czy nie tworzy się w nim lód. Nie używaj uszkodzonego transformatora ani przewodu przyłączeniowego, zakładając, że jest bezpieczny: instrukcja Kerbl dotycząca wymienionych transformatorów nakazuje zaprzestać używania uszkodzonego egzemplarza. Przed ponownym uruchomieniem instalacji zleć jej ocenę.

Kontrola wody do picia podczas zimowego obchodu

Koń musi zawsze mieć dostęp do wody do picia. Podczas mrozu obejdź wszystkie podłączone poidła i uruchom je; samo zobaczenie stojącej w nich wody nie wystarczy. Sectorraad Paarden wskazuje czyste, sprawnie działające poidło jako element zapewniania wody do picia. Z góry ustal, gdzie podasz czystą wodę, jeśli przyłącze przestanie działać. Nie zastawiaj drogi do miejsc pojenia, sprawdzaj drzwi i zamknięcia, a wąż, wiadra i narzędzia trzymaj poza ciągami komunikacyjnymi. KNHS zwraca uwagę na dobrze zamykające się drzwi stajni i wyposażenie, o które konie nie mogą się zranić.

Przy okazji sprawdź resztę stajni. Nie zasłaniaj otworów wentylacyjnych i sprawdź, czy świeże powietrze wpływa do środka, a powietrze ze stajni może się wydostać, bez narażania konia na przeciąg. Sprawdź, czy występują skropliny, przecieki i mokra ściółka; wietrzenie i usunięcie źródła wilgoci to dwa różne zadania. Jeśli czujesz amoniak, sprawdź usuwanie obornika i wentylację. Sectorraad Paarden opisuje dopływ i odpływ powietrza oraz kwestie, na które należy zwrócić uwagę przy zapachu amoniaku; LICG zaleca suchą, wentylowaną stajnię bez przeciągów.

Sprawdź miejsce przechowywania paszy pod kątem przecieków, wilgotnego podłoża i uszkodzonych opakowań. Paszę objętościową i ściółkę najlepiej przechowywać osobno i nie nad końmi, jak zaleca Sectorraad Paarden. Oglądaj paszę objętościową również podczas otwierania beli; wilgotną, spleśniałą lub w inny sposób budzącą podejrzenia paszę odłóż osobno. Według University of Minnesota Extension koniom nie należy podawać spleśniałego siana. Sprzątaj rozsypaną paszę, dbaj o możliwość rozpoznania poszczególnych partii i przestrzegaj zaleceń dotyczących przechowywania. Sprawdź, czy pojemnik na paszę się zamyka, a zapasy stoją w suchym miejscu; przy czyszczeniu i użytkowaniu stosuj instrukcje dotyczące konkretnego pojemnika. Pojemnik nie osuszy wilgotnego miejsca przechowywania.

W razie awarii zapisz, którego miejsca pojenia dotyczy i kto zajmie się naprawą. Jeśli koń mimo dostępnej wody nie pije jak zwykle lub wygląda na chorego, skontaktuj się z lekarzem weterynarii; LICG zaleca konsultację z lekarzem weterynarii w razie pytań dotyczących zdrowia konia.